Truths

Η αλήθεια μου κομμάτια (όπως και η ψυχή μου). Την σκορπίζεις σαν τη στάχτη από το τσιγάρο σου.
Δεν ξέρω πλέον τι να πιστέψω.
Τι είμαι εγώ για σένα τελικά;
Θα βρεις επιτέλους το θάρρος να μου το πεις;
Μια ανάμνηση από την προηγούμενη ζωή σου ή κάτι πιο σημαντικό;
Έχω την εντύπωση ότι τελικά δεν ήμουν (και είμαι) τίποτα..

Κοίτα με πως έχω γίνει.. Πως με γνώρισες πριν ένα χρόνο και πως είμαι τώρα... Υπάρχει κάτι από τον παλιό μου εαυτό; Υπάρχει κάτι που να θυμίζει ότι υπάρχω και εγώ σε αυτό το άνισο παιχνίδι; Σε αυτή την μάχη που έχω αγαπήσει όσο τίποτα άλλο και τώρα έχω σιχαθεί να μάχομαι δίχως λόγο;

Γιατί φτάσαμε εδώ;
Γιατί το άφησα να γίνει;
Πως θα τελειώσουμε;
Πως θα ξεφύγω;
Γιατί με αφήνεις;
Γιατί εγώ μένω;

Πως έχω γίνει έτσι τελικά;
Μπορείς να με κοιτάξεις, εσύ που έτσι με έκανες;
Μπορείς να κοιτάξεις επιτέλους κατάματα το άτομο που ξέρεις πολύ καλά ότι έσπασες σε 1000 κομμάτια etC gia tin kaula kai to style;

Κάνε ένα βήμα πίσω, απομακρύνσου, πες πως δεν υπάρχω ( έτσι έλεγες πάντα θυμάσαι; ) και μηδένισε με. Ξανά και ξανά.


Δεν με συγχώρεσες ποτέ ε;

esu...

Το ξέρεις ότι είσαι ότι ήθελα σε αυτή την μικρή και μάταιη ζωή;
Δίνεις πνοή σε αυτή την ζωή.
Μου χαρίζεις την γαλήνη στην ταραγμένη μου ψυχή.
Μου δίνεις δύναμη ενώ δεν είσαι εδώ... Ενώ δεν σε νιώθω κοντά μου όπως παλιά...

Προσπαθώ εδώ και καιρό να μάθω να ζω χωρίς εσένα. Ξέρεις μου ειναι πολύ δύσκολο να ξεχάσω τα όνειρα, τις ελπίδες και τα σχέδια που είχα για μας. Θα'θελα πάρα πολύ έστω και ένα από αυτά να πραγματοποιηθεί.

Το ξέρεις, ότι εγώ θα περιμένω.

Όσο κι αν αργήσεις, όσο και αν ξεχάσεις, όσο κι αν φύγεις.

Το ξέρω, ότι εσύ θα αργήσεις γιατί σου είναι δύσκολο να πιστέψεις, ακόμη και τώρα, οτι σε αγαπάω τόσο πολύ με αυτόν τον δικό μου ιδιόρυθμο τρόπο.

Γνωρίζουμε πλέον και οι δύο οτι ποτέ δεν θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί.
Τουλάχιστον τώρα το ξέρω και ΕΓΩ.
Μα ξέρεις κάτι καλέ μου; Δεν θα σταματήσω να ελπίζω. Γιατί ζω για αυτήν την ελπίδα.. Αυτή μου δίνει ζωή...

Και συνεχίζω μόνη μου σε αυτό το δρόμο της αναζήτησης ..

Συνοδευόμενη απο άτομο δίχως νόημα, δίχως κανένα σημάδι που να προδίδει ότι πίσω είσαι ΕΣΥ.
Και συνεχίζω μα...ώρες-ώρες δεν ξέρω για που... Και τότε πάλι χάνομαι και νιώθω ότι δεν ανήκω πουθενά..


Μην με κουράσεις άλλο, σε παρακαλώ...

Prisoner

Θέλω να πετάξω. Άφησε με να πετάξω ελεύθερα όπως μόνο εγώ ξέρω. Πάντα κάποιος θα με κρατά φυλακισμένη και δεν θα μπορώ να πετάξω. Πάντα κάποιος θα είναι η σκιά που θα με σταματάει και δεν θα μπορώ να ανοίξω τα φτερά μου..

Και θα πεθαίνω μόνη μου , πάντα μόνη μου, ξανά και ξανά.

Και σε βλέπω να χάνεσαι μόνος σου και εσύ, όπως και εγώ. Και ξαφνικά βλέπω ένα δάκρυ στο πρόσωπο σου (που τόσο λατρεύω). Και δεν ξέρω γιατί. Είναι γι'ΑΥΤΉΝ ή για την ζωή που ξέρεις ότι έχεις χάσει. Το ξέρω καλέ μου δεν είναι για μένα. Και ξέρεις γιατί; Γιατί δεν θα άντεχα να σου κάνω κακό. Θα ήταν σαν να έκανα κακό στον ίδιο μου τον εαυτό.

Και σε βλέπω να χάνεσαι ξανά και σου φωνάζω... Μα δεν με ακούς.. Πάει καιρός που σταμάτησες να με ακούς....

:(

Βαρέθηκα να ανεβοκατεβαίνω τους ίδιους δρόμους χρόνια τώρα.

9 στο σύνολο…

Με κούρασαν αυτές οι ατελείωτες διαδρομές καθημερινά.

Με αποτελειώνει σιγά σιγά αυτό το άγχος μην χάσω ένα λεωφορείο

μαζί με την ζωή μου..

Κουράστηκα εδώ πέρα. Φτάνει πια..

Με κούρασες και εσύ αγάπη μου με την συμπεριφορά σου.

Με πέθανε αυτό το μπροστά-πίσω τις «σχέσεις» μας

σαν να είναι λεωφορείο.

Οι αντοχές μου λιγοστεύουν κάθε φορά που με πλησιάζεις

και με ξανά αφήνεις μόνη, ξανά και ξανά.

Κουράστηκα καλέ μου, κουράστηκα…

Οι διαδρομές πρέπει να τελειώσουν..

Ο κύκλος μας να κλείσει.

Η ψυχή μου να ανοίξει.

Εσύ να φύγεις από μέσα μου.

Εγώ να σε ξεχάσω.

Και να προχωρήσουμε…

Πόσος καιρός απομένει για την στιγμή της «κρίσης» άραγε;;;

Filoi k ex8roi

Και τώρα τι; Φίλοι;

Μόνο φίλοι και εχθροί μωρό μου, τίποτα άλλο…

Δεν μου είπες ψέματα… ok θα το δεχτώ, αλλά σαν ψέμα δεν ισοδυναμεί ότι μου έκρυψες την αλήθεια; Δεν μου είπες ότι είσαι ακόμα με αυτήν. Πιστεύεις δεν χρειαζόταν να το ξέρω; Δεν με αφορά; Ίσως, δεν αφορά εμένα αλλά αφορά την καρδιά μου, τις ελπίδες μου την γαμημένη ζωή μου!

Ψυχή μου δεν ξέρω πως με βλέπεις δεν με νοιάζει εξάλλου αλλά πάρτο χαμπάρι ΔΕΝ είμαι παιχνίδι. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ.

Φίλοι λοιπόν;

Φίλε μου, να σου πω κάτι;

Υπάρχει ένας άνθρωπος, 800χμ μακριά μου που μόνο στην σκέψη του θέλω να κλάψω ενώ εκείνος δεν δίνει δεκάρα για μένα… Έχει ταλέντο στο λόγο και έτσι μπορεί να με ρίχνει εύκολα και εγώ να ξαναπέφτω.. Κι όταν συνειδητοποιώ την αλήθεια ή τόσο χαριτωμένα μου αποκαλύπτεται, πονάω.. Δεν λέω τίποτα αλλά πονάω. Την ίδια μέρα βρίσκομαι σε άλλη αγκαλιά και προσπαθώ να ξεχάσω..

Καταραμένες αναμνήσεις… Σταματήστε να υπάρχετε… Καταραμένο μυαλό σταμάτα να τον σκέφτεσαι.. ΔΕΝ αξίζει…

Μου έμαθε ένα πράγμα η ζωή, φίλε μου… Ο παράδεισος και η κόλαση εδώ είναι.. Αυτός μπορεί να ζει στον παράδεισο του τώρα… Μα θα δει την κόλαση σε λίγο.. Πλησιάζει.. Θα θελα πολύ να δω αν ΕΚΕΙΝΗ θα είναι εκεί να του κρατάει το χέρι. Εγώ πάντως φίλε μου θα γελάω μαζί του όπως κάνει αυτός τώρα…

Και που ξέρεις ίσως η κόλαση του είμαι εγώ… Όπως τον έκαψα κάποτε, ίσως τον ξανακάψω…

Ηρέμησα….

Οι φίλοι είναι για τα δύσκολα ε;;;

Σε ευχαριστώ φίλε μου ….

G.I

3/01/09

ΠΕΣ ΜΟΥ

Πες μου ότι με αγαπάς... θέλω να το δω γραμμένο. Θέλω να το δω μήπως και το νιώσω και φύγει ένα βάρος.
Τελικά έκανα λάθος. Ψεύτικο φως είδα στον ορίζοντα... Μια οφθαλμαπάτη. Δεν μπορώ να το ξεπεράσω ότι και να κάνω με όποιον και να είμαι δεν μπορώ να προχωρίσω..
Πες μου ότι μ'αγαπάς κι ας είναι ψέμα.. Πες μου το σε παρακαλώ...

Γιατι;

Γιατί να ξαναέρχεσαι και να χαλάς την ψυχική μου ηρεμία; Γιατί να είμαι έτσι και να μην μπορώ να προχωρισώ σε αυτή την ηλίθια κατάσταση που ξέρω πολύ καλά οτι εγώ με έφερα σε αυτή;
Γιατί να μην υπάρχει αυτό το γαμ@@@νο delete για να τα σβησω όλα;

ΓΙΑΤΙ;