I hurt myself today,

To see if I still feel,

I focus on the pain,

The only thing that's real,

The needle tears a hole,

The old familiar sting,

Try to kill it all away,

But I remember everything,

What have I become,

My sweetest friend,

Everyone I know,

Goes away in the end,

And you could have it all,

My empire of dirt,

I will let you down,

I will make you hurt,

I wear this crown of thorns,

Upon my liars chair,

Full of broken thoughts,

I cannot repair,

Beneath the stains of time,

The feelings disappear,

You are someone else,

I am still right here,

And you could have it all,

My empire of dirt,

I will let you down,

I will make you hurt,

If I could start again,

A million miles away,

I will keep myself,

I would find a way...

* Ο νέος χρόνους μου έφερε θανάτους, αρρώστιες και χαπάκια. Τα χαπάκια με τη σειρά τους φέρνουν συναισθήματα που κανονικά δεν θα έβγαιναν στην επιφάνεια.

Απορώ τι άλλο με περιμένει φέτος? χαχαχαχαχαχα

Bring it on, no pain no gain

Ήρθαν τα Χριστούγεννααααα

Ας γράψω τώρα γιατί δεν θα προλάβω τις υπόλοιπες μέρες και αποδημώ λίαν συντόμως!!

Είχα σκοπό να γράψω πολλά αλλά βαριέμαι και δεν έχω όρεξη για κατάθεση ψυχής.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και καλή Πρωτοχρονιά (με εξαιρέσεις πάντα, ah i' m the bitch:D)

Να περάσετε όλοι τέλεια με τις οικογένειες σας και το νέο έτος να σας φέρει ότι επιθυμείτε. Τα πάντα όλα βρε αδερφέ:)

Όσο για μένα; Αφήνω πίσω αυτή τη τόση κουραστική χρονιά, ψυχολογικά και σωματικά, και πάω στην επόμενη, που ελπίζω να είναι κουραστική μόνο σωματικά (κατάρα και ευχή να αγαπάς το διάβασμα:Ρ) Αφήνω πίσω τη θλίψη και εγκαινιάζω μια χρονιά από χαμόγελα, ευτυχία και ισορροπία.

Ξεθωριάζουν.....

I' m turning a new leaf in my life....

Και είναι η ώρα να κάνουμε το βήμα, το σημαντικό, για νέα λιμάνια και καινούργιες στεριές..

Φοβάμαι αλλά οι επιλογές μου στερεύουν και είναι ή τώρα ή πότε...

Αφού δεν έπεσα το τελευταίο χρόνο στα ναρκωτικά, στο ποτό και στην κλινική κατάθλιψη, είμαι αρκετά δυνατή για να αλλάξω αυτά που θέλω..

Υ.Σ. (α) Κ0ίτα που φτάσαμε.... Κοίτα πως τα έφερε η ζωή....

Υ.Σ. (β) Τι αισιοδοξία είναι αυτή καλέ;;; Πρωτοφανές φαινόμενο για μένα. Συγχαρητήρια στον εαυτό μου:)))

Υ.Σ. (γ) Πες μου πως εσύ το μπόρεσες, τώρα σαν το γυάλινο ποτήρι να με σπάσεις (...) Πες μου πως εμείς χαθήκαμε ,και στους έρωτες δεν θα γραφτούμε τους μεγάλους....

Καλές γιορτές:))))

I'll try to forget you

And I know that I will

In a thousand years

Or maybe a week

I'll burn all your pictures

Cut out your face

And the shutters are down

And the curtains are closed

And I've covered my tracks

Disposed of the car

And I'll try to forget

Even your name

And the way that you look

When you're sleeping, and dreaming of this..

Way out, way out of here

Fade out, fade out, vanish

Πλέον δεν υπάρχουν λόγια. Τελειώσαν. Κανἐνα τραγούδι μόνο να περνάει η ώρα.

Κι αυτό είναι ωραίο τραγούδι.

Τελειώσαμε και εμείς

Τελειώσαμε κ εμείς (έχει καιρό τώρα...)
κ αν έχεις κάτι να μου πεις
για της αγάπης τη φωτιά
με τη θλιμμένη σου ματιά

μη μου το πεις. (δεν υπάρχουν λόγια, γιατί όλα τα είχα πει...)

Τελειώσαμε κ εμείς
τόσο απλά,τόσο νωρίς (κι όμως δεν ήταν νωρίς, κάποτε έλεγα I've had you so many times but somehow I want more αλλά "somehow" ήσουν αρκετός τέλος...)
λες κ ήταν όλα μια στιγμή (μια στιγμή ήταν όλα....)
κ ας ήσουν πλάι μου ολόκληρη ζωή. (εντέλει όμως ήταν κι όλη μου η ζωή (? αυτό το "ψάχνω" ακόμα...)

Τίποτα δε ζει παντοτινά, (so true, people always leave δεν σου έλεγα πάντα;)

μα θα κρατάμε μυστικά
αυτά που ζήσαμε εμείς. ( Γιατί στην τελική μόνο εγώ και εσύ ξέρουμε τι είχαμε, αν και πλέον αμφιβάλλω αν κατάλαβες ποτέ τι πραγματικά είχαμε...)
Τίποτα δε ζει παντοτινά,
δε θα σε δω ποτέ ξανά, ( ούτε εσύ θα με δεις ΠΟΤΕ ξανά, και αυτή θα είναι η δική σου τιμωρία....)
γιατί τελειώσαμε εμείς.

Τελειώσαμε κ εμείς
κ αυτές τις ώρες της σιωπής, (είναι πολλές αυτές οι ώρες οι σιωπής.....)αν νιώσεις πόνο κ ερημιά
να σου σπαράζει την καρδιά
μη μου το πεις. (δεν θέλω να το ξέρω, γιατί απλά δεν με νοιάζει... Δεν το λέω με καμία κακία ή κρυφό πόνο, απλά όταν εγώ διαγράφω, σταματάω αυτόματα να νοιάζομαι....)

Τελειώσαμε κ εμείς
να μείνω πια μην προσπαθείς,
δε θα χαθώ, δε θα χαθείς (αυτό είναι το μόνο σίγουρο, κι ας νόμιζες εσύ για μένα, ότι μετά από σένα δεν υπάρχει ζωή για μένα..)
μέσα στα όνειρα που κάναμε θα ζεις. (ούτε εκεί δεν είχες θέση.... Γιατί δεν υπήρχαν όνειρα μου, που να έχεις θέση εσύ δίπλα μου...)

Τίποτα δε ζει παντοτινά,
μα θα κρατάμε μυστικά
αυτά που ζήσαμε εμείς.
Τίποτα δε ζει παντοτινά,
δε θα σε δω ποτέ ξανά, ( μπορεί να μην το πιστεύεις αλλά δεν θέλω να σε ξαναδώ.. Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει για το τώρα ή και για το μέλλον αλλά δεν θέλω... Δεν ξέρω πως γίνεται να μην μου λείπεις, να μη σε νιώθω... Εσένα που έλεγα ότι σε αγαπούσα τόσο πολύ....)
γιατί τελειώσαμε εμείς.

Κάποια πράγματα καλό είναι να μην τα

παραδεχόμαστε ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό...

Εγωισμός πάνω από όλα ρε....

Τα γκομενάκια πολλά, εμείς μοναδικοί.

Because like you said (and the song) tomorrow will be ok;)

[- Entupwseis....

- Thelw na pidi3w to gkomenaki, ti allo?

- Pws mporeis kai eisai toso andras?

- Giati alliws ponaei... Protimw ton "eukolo" dromo..

- Mexri pote?

- Mexri na 3exasw, giati den antexw na thimamai...]

That's the exact truth:)

Αυτή η βδομάδα ήταν μια τρέλα, και η χθεσινή νύχτα επίσης.

Πέρασα πολύ καλά..

(Και πολύ λίγες σκέψεις που να έχουν το όνομα σου)

Το ?, με τρέλανε... Δεν ξέρω γιατί και πως... Δεν είναι ότι έχω αισθήματα γι' αυτόν..

Είναι που δεν έχω μάθει στη ζωή μου να δέχομαι το όχι..

Είναι που ο εγωισμός μου είναι υπέρμετρος...

Και όταν δεν έχω κάτι που επιθυμώ, τότε είναι που θέλω διακαώς να το κάνω δικό μου...

Μου λείπει είναι η αλήθεια με κάποιον παράλογο τρόπο...

Κάθε μέρα μιλάμε ακόμη και όταν είμαστε "μαλωμένοι", μια βδομάδα τον έβλεπα κάθε μέρα, μα πάλι μου λείπει....

Τι αστεία που είναι η ζωή... Και τι μικρός ο κόσμος.... Όλοι με κάποιον τρόπο γνωρίζονται...

Άσχετο, μα πάντα σχετικό... Σε είδα χθες το βράδυ στον ύπνο μου... Με προσπέρασες, σε φώναξα, δεν μου απάντησες γιατί ήσουν θυμωμένος (?).. Τι ήθελε άραγε να μου πει το υποσυνείδητο;! Ή απλά επηρεάστηκα από την "δραματική" μου έξοδο με το ?;

Πολλά ονόματα, πάρα πολλά... Όλα τα γράμματα του αλφαβήτου πιάνουμε...

Και που θα πάει αυτό; Δεν έχω ιδέα....

*_* Correction: I'm missing so so so much... Και όπως κάνω πάντα, διαγράφω και σβήνω για να μην νιώσω! Άντε να δούμε πως θα πάει αύριο.... Απορώ πόσο μπορώ να μισήσω τον εαυτό μου...:/

Μ' έσπασες σε χίλια κομμάτια. Δεν υπάρχει τίποτα μέσα μου. Για αυτό πιθανόν δεν νιώθω μια.

Γιατί δεν υπάρχει τίποτα.

Δεν νιώθω πόνο που δεν υπάρχεις στη ζωή μου, δεν με πονάει η σκέψη σου.

Μια συνεχή αδιαφορία.. Ένα κενό.

Είτε υπήρξες είτε όχι ένα κενό.

Μ' έσπασες σε χιλιάδες κομμάτια, που ούτε καν μπορώ να τα μετρήσω..

Και τώρα τι; Εγώ σε συγχωρώ και το παίζω μεγαλόψυχη και καλή και σου εύχομαι τα καλύτερα και ότι θα σε αγαπώ για πάντα;

Ίσως είμαι κακιά τελικά. Ίσως δεν έχω ψυχή.. Αλλά δεν εύχομαι τα καλύτερα και ΔΕΝ θα σ' αγαπώ για πάντα. Αν με ρωτούσε κάποιος τι νιώθω για σένα, θα έλεγα τίποτα γιατί όντως δεν νιώθω τίποτα. Ίσως θυμό κάποιες στιγμές αλλά φεύγει και αυτός.

Δεν θα σε συγχωρέσω... Δεν θέλω εξάλλου. Δεν αξίζεις την συγχώρεση μου και το ξέρεις...

Με τυράννησες και το ξέρεις. Η αγάπη σου με τυράννησε τόσο πολύ... Έπρεπε να με είχες χωρίσει τότε που ήμασταν καλά για να μην περάσω όσα πέρασα δίπλα σου για 6 μήνες.

Με έκανες να χάσω τον εαυτό μου, να σιχαθώ τον εαυτό μου για αυτό που έγινε.. Ένα ανόητο θλιμμένο κοριτσάκι στα χέρια ενός αδύνατου και εγωιστή "άνδρα" .

Μου πήρες τη δύναμη, την αξιοπρέπεια, το μυαλό μου. Και εγώ στα έδωσα γιατί και καλά σε αγαπούσα...

Δεν σε συγχωρώ γιατί ήξερες από την αρχή ότι ήμουν συναισθηματικά κατεστραμμένη αλλά ήθελες να ζήσεις τον "έρωτα" και με έριξες σε πιο βαθιές αβύσσους.

Δεν είναι ότι μετανιώνω για αυτά που έδωσα γιατί και να μετανιώσω δεν αλλάζει τίποτα. Οπότε what's the point....

Δεν με έκανες καλύτερη όπως ήλπιζες, χειρότερη με έκανες.

Πως με άφησα ενάμιση χρόνο να σπαταλήσω τη ζωή μου σε μια ανόητη αγάπη;

Άλλαξα για να με αγαπάς.... Για να είσαι μαζί μου.. Άλλαξα και αυτό με κάνει να σιχαίνομαι τον ίδιο μου τον εαυτό....

Με μένα είμαι κυρίως θυμωμένη... Με μένα τα έχω. Ούτε εμένα με συγχωρώ.

Και η τιμωρία μου; Να ξοδεύομαι μέχρι αηδίας... Και όπου με βγάλει....