Λείπω - Λείπεις - Λείπει

Μέρες σκεφτόμουν την απουσία κάποιου...
Ένα άλλο μικρό κεφάλαιο...
Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που θα μπορούσα να πω ότι μου λείπει.
Κυριολεκτικά, μεταφορικά.
Ο κ. Μπ. μας λέει ότι ρήμα λείπω σημαίνει:
1. απουσιάζω, δεν είμαι παρών, δεν παρευρίσκομαι κάπου
2. (για πράγματα) δεν υπάρχω
3. υπολείπομαι, θέλω λίγο ακόμη 
4. (τριτοπρόσ. μου λείπει) στερούμαι
5. α) νοσταλγώ κάποιον, επιθυμώ να  τον ξαναδώ β) αισθάνομαι δυστυχισμένος επειδή δεν έχω κάτι
Με όλες τις έννοιες, λοιπόν. 

Μου λείπει η ασφάλεια μου με έκανες να νιώθω.
Μου λείπει να συζητάμε περί ανέμων και υδάτων.
Μου λείπει να με κοιτάς θαρρείς και είμαι το μοναδικό πρόσωπο γύρω σου.
Μου λείπει να μου λες τα νέα σου.
Με λίγα λόγια μου λείπει η παρέα σου..
Απλά και ανθρώπινα, πέρα από "ερωτικές" σκοπιμότητες και μη.
Θέλω να σε δω και να μου πεις " είμαι καλά και ευτυχισμένος" και να χαρώ διπλά για σένα, κι ας η ευτυχία σου είναι μακρυά από το δικό μου κύκλο.

Και λίγες μέρες πριν έσκασε η μικρή βόμβα.
Παντρεύεσαι...
Μετά από 5 μήνες, παντρεύεσαι...
Μου φαίνεται απίστευτο, πραγματικά.
Περίμενα ότι θα χώριζες κάποια στιγμή ή something.
Αλλά παντρεύεσαι.. Για την ακρίβεια νυμφεύεσαι!
(...)


Από σένα θυμάμαι και θα θυμάμαι μόνο τα όμορφα. Τόσο πολλές και όμορφες στιγμές που μου χάρισες μόνο με τη παρέα σου κι ας ξέρω(ξέρουμε) πια ότι ποτέ δεν ήμασταν φίλοι, με τη στενή έννοια. Δεν μου έχει μείνει ούτε ένα άσχημο συναίσθημα από σένα... Μόνο κάτι απροσδιόριστο και όμορφο...

Ελπίζω και εύχομαι να είσαι ευτυχισμένος.. Και τέτοιες ευχές δεν δίνω σε κανέναν.

Και γίναμε τελικά,  somebody that I used to know.. :)

(K)

"Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός εκ του ευεργεντηθέντος"

Για όλα τα ανθρωπάκια που κυκλοφορούν,κυκλοφορούσαν και ΘΑ κυκλοφορούν. 

Όταν την άκουσα αυτή τη φράση, μόνο ένα άτομο μου ήρθε στο μυαλό. 

*Αγαπάς ένα μηδενικό, όταν αγαπάς έναν αχάριστο, Πλαύτος. 

**αχάριστος -η -ο : που δεν αναγνωρίζει το καλό που του έκαναν, που δεν αισθάνεται ευγνωμοσύνη· αγνώμονας

Δεν είναι ότι περιμένεις αντάλλαγμα, μωρέ, αλλά σίγουρα δεν περιμένεις αυτό. 

Ξέρεις τότε το μόνο που ευχόμουν ήταν να σταματήσω να νιώθω.
Να νιώθω το πόνο, τη ζήλια, την αγάπη...
Και τώρα...
Και τώρα που επιτέλους το κατάφερα...
Και το μόνο που κυριαρχεί είναι οι επιθυμίες του σώματος...
Αυτό που εύχομαι είναι να μπορούσα να νιώσω κάτι.
Κάτι για κάποιον άλλον άνθρωπο...
Κάτι πέρα από απέχθεια, αδιαφορία και θυμό.
Ίσως κάτι γλυκό.
So fucking funny

 

* Δεν με νιώθεις έχεις χάσει επαφή 
δεν με ξέρεις για αυτό κανε πιο 'κει 
ζω για μένα και τι λες κι εσύ
 δεν με νοιάζει κι ούτε ψήνομαι γρι.

Breathtaking

Μου έκοψε την ανάσα.
Όταν μου είπε θέλω να προχωρήσω γενικά.
Και όταν είπα ότι θες να προχωρήσεις γενικά ή από μένα την φίλη σου μου είπε ΔΕΝ ΞΕΡΩ..
Ήταν σαν να με χώρισε ο άλλος. Όπως τότε ένιωσα.
Το μόνο πραγματικό συναίσθημα μετά από καιρό.
And no. It doesn't feel good.

Ψάχνω να βρω το λάθος και πως θα το αντιμετωπίσω.
Νομίζεις οτι μερικοί άνθρωποι θα είναι εκεί για πάντα...
Ξεχνάς όμως ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να μείνουν στην ζωή σου για πάντα αν δουλεύεις τη σχέση μαζί τους..

Τρεις λέξεις λοιπόν...
Heartbreaking
Unbearable
Speechless

Δεν σταματά ποτέ σου λέω.
Η σκέψη...
Η ανάμνηση..
Η στιγμή..
Τρέχει να φύγει μακριά...
Το αίσθημα κλειδώθηκε στα πιο σκοτεινά σημεία της καρδιάς.
Και πότε πότε, χωρίς αιτία, ξυπνάει για μερικά δευτερόλεπτα..
Να σου θυμίσει ότι όντως κάτι υπήρξε..
Ποτέ δεν σταματά σου λέω..
Όσο και να προσπαθείς να τα μηδενίσεις.
Πάντα κάτι θα υπάρχει.
Η ύλη χάνετε; Καταστρέφεται άραγε;
Δεν ήμουν ποτέ καλή στη φυσική.
Τα συναισθήματα χάνονται λοιπόν;
Ή απλά προσποιούμαστε ότι δεν ήταν ποτέ εκεί;

Σου λένε οτι δεν γίνονται όλα για ένα κρεβάτι
αλλά πως γίνεται να αλλάζει η συμπεριφορά τους μετά από αυτό;
Θέλω να βρω ΕΝΑΝ άνθρωπο σε αυτό το γελοίο κόσμο
που να μου μιλήσει αντρίκια από την αρχή και να αφήσει τις μαλακίες κατά μέρος.
Τι υποκρισία.

*
makari na patouse ena magiko koumpaki kai na eimastan panta mazi...na se koitaw sinexeia..na se agkizw sinexeia...na se agkaliazw sinexeia...na se filw sinexeia...makari na borousa otan pernw apo tis paidiades sou tis thliveres...alipita na rixnw kataigides....h skepsh sou kai mono me hremi twra pou eimai makria sou...to 3erw den einai arketo gia sena...egw omws etsi vriskw tin elaxisti parigoria mou...giati den se exw konta mou....den 3erw an eimai o filakas aggelos sou h' h aderfh psixi sou...to mono pou 3erw einai oti auto pou aisthanomai gia sena den mporei oute o xronos na to svhsei...kai pistepse me autos ta svinei ola....

*
Κάθομαι και διαβάζω αυτό που μου είχες γράψει ΚΑΠΟΤΕ... 
Από τη μια θέλω να γελάσω.. Από την άλλη να κλάψω... 
Τι να πω...
Λέξεις, λέξεις, λέξεις.
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ. 
Τη χαζή λέξη το πάντα. Και ειδικά στο στόμα ανόητων..
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ... 
Και είχα πει στον εαυτό μου τότε, μην παίρνεις στη μετρητοίς λόγια ανδρών. 
Αλλά τα λόγια μένουν στο μυαλό.
Μένουν σε κάτι τέτοια ξεχασμένα μηνύματα.
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ   Π Α Ν Τ Α...

Αδερφή ψυχή και φύλακας άγγελος... 
Πως πίστεψα για μια στιγμή ότι εσύ θα είσαι το soulmate μου?? 
Απορώ και με τον εαυτό μου. 
Πως ήσουν εσύ ο έρωτας της ζωή μου?!
Τυφλή ήμουν?! Η απλά κουρασμένη και χρειαζόμουν κάτι για να ξαποστάσω??

Το μόνο που ήξερες ήταν αυτό που αισθάνεσαι για μένα δεν μπορεί ούτε ο χρόνος να το σβήσει...
Αυτό είναι το τραγικότερο από όλα.. 
Με κάνει και γελάω με το ειρωνικό μου γέλιο. 
Ούτε ο χρόνος, "φίλε"μου ε?? 
Ο χρόνος.. Άλλη αστεία έννοια... 
Ο χρόνος τα διάλυσε όλα. Ο χρόνος, εσύ, εγώ, η πουτάνα η ζωή. 
ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ. 
Και τώρα κομμάτια, που δεν μαζεύονται. 
Γιατί βλέπω κάτι τέτοιες μαλακίες που μου έλεγες και αφρίζω και αναρωτιέμαι 
ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΚΕΦΤΟΣΟΥΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ
(ο ρομαντισμός πέθανε προ πολλού)
Και πάλι κατηγορώ εσένα??
What's the point, dude?
Ας κατηγορήσω εμένα, λοιπόν που έμεινα και επέμεινα και Υπέμεινα...

Αχχχ αυτή η κλάψα δεν σταματά ποτέ. 
Τι παθαίνω βραδιάτικα?
Δεν γαμιέται ?!
Και τώρα που ήρθα εδώ θέλω να πάω εκεί και κλαίγομαι που είμαι εδώ!
Την παλεύω;;
Ούτε καν. 
Και δεν ξέρω τι να κάνω για να ξυπνήσω, να επανέλθω, να ... κάτι βρε παιδί. 

Ίσως είμαι αλλού.. Και η καβάτζα έγινε κάτι παραπάνω για μένα ενώ εγώ για κείνον... ΔΕΝ. 
Ίσως λέω μαλακίες γιατί ΚΕΝΟ ΚΕΝΟ ΚΕΝΟ.. 
Ένα ποτάκι θα το ήθελα τώρα... 
Ίσως απλά κοροϊδεύω τον εαυτό μου ??
Ούτε ξέρω. Και ούτε θα με νοιάζει από αύριο. 
Πάω πάλι παίζω με τη χαζομάρα. 
Και μετά θα λέω τι κάνω και πως έγινα έτσι?!


Τελειώνει το τσιγάρο..
Τελειώνει και αυτός ο μονόλογος του τρελού.
Και να χαμε να λέγαμε...

Ο χρόνος τα σβήνει όλα. ΟΛΑ..
Αργά ή γρήγορα..
Και τι μένει? 
Τίποτα.. Στάχτες..
Και ΜΑΛΑΚΙΕΣ να χουμε να λέμε κάτι βράδια με καλή παρέα και πολύ ποτάκι. 
Άντε καληνύχτα:)