Περνάει ο χρόνος.... Πέρασαν 4 χρόνια...
Και τι έκανα σε αυτή την πόλη;
Τι έκανα...
Κάποιος, κάπου, κάποτε, μου είχε πει "δεν θέλω να χαλάσω τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου" ...
Και πέρασαν σαν νερό τα καλύτερα χρόνια. Και τώρα φτάνω προς το τέλος. Και κοιτάω πίσω και λέω τι έκανα;
Μια αποτυχημένη σχέση;
Ελάχιστα αποτυχημένα ξενύχτια;
Ελάχιστες αποτυχημένες φιλίες;
Όλα τόσο αποτυχημένα ήταν;


Πως δεν μ' αγάπησες το ξέρω
κι ας ταξιδέψαμε μαζί.
Πως δεν μ' αγάπησες το είδα.

Αυτή η σκηνή ταιριάζει τόσο πολύ με τη σημερινή μέρα. Αυτή είναι η ευχή μου . Go to hell...
[ίσως αυτή να ήταν η ευχή μου πέρσυ... Αλλα φέτος δεν υπάρχει καμιά ευχή... Κενό.... Απλά αυτή τη μέρα δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορώ να την ξεχάσω.] Well, go to hell.
[ I' ll be seeing you in hell..]

* και είδα κ φωτό σου τώρα. Κάποιοι άνθρωποι μπάζα μένουν. Και άντε και γαμήσου. 

Νιώθω τόσοοοο κουρασμένη....Αλήθεια.....
Πνίγομαι μες το πρόγραμμα που έχω βγάλει.
Και με πήραν και στη πρακτική της σχολής μου.. Θα βγάλω τα πρώτα χρήματα από το επάγγελμα.
Αλλά δεν προλαβαίνω....
Έχω δύο εργασίες μέχρι το Πάσχα και μια μετά....

Και έχω τόσες σκέψεις.... Μα τόσες πολλές... Αλλά εδώ δεν είναι ο κατάλληλος χώρος να τις αναφέρω. Και δεν ξέρω πια ποιος είναι ο κατάλληλος.

Γιατί ο Γρηγόρης έχει πάντα δίκιο.

Δεν νομίζω να υπάρχει τίποτα καλύτερο.

Μπορούν να γίνουν χειρότερα;
Μπορώ να πέσω πιο χαμηλά;
Δεν νομίζω....
Και τα χρόνια πέρασαν για να δικαιολογώ τον εαυτό μου ότι είμαι μικρή (και να με δικαιολογούν οι άλλοι...)
Όταν είσαι 18, λες το κάνεις για την εμπειρία... Όταν ξανακάνεις τα ίδια, απλά καταντάει αηδία.
Και σε παίρνει ο κατήφορος, και δεν ξέρεις πως να γίνεις κάτι πιο ανθρώπινο...

W/e
Υπάρχουν πάντα και χειρότερα....

Είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου που είμαι συναισθηματικά καλά και whole..

Τις τελευταίες μέρες όλα βαίνουν μια χαρά. 

Περιτριγυρίζομαι από κοπέλες που όλες έχουν boy problems και είμαι η μόνη που δεν έχω τίποτα. 

Η καβάτζα 2 έχει το ρόλο που ακριβώς χρειάζομαι αυτή τη στιγμή. 

Είμαι ήρεμη... 

Πάμε να χορέψουμε και να πιούμε;!; :)

Τελείωσε και αυτός ο μήνας... (πέρασαν και 3 χρόνια...)

Τίποτα σημαντικό πάλι. 

Εκτός του ότι έμαθα tichu (:o), ενός γεγονότος με fireworks [ ;) ] 

και ότι έμειναν 5 μαθήματα για πτυχίο, 

και μόνο που το σκέφτομαι αγχώνομαι και μελαγχολώ και αντίστροφα. 

Nothing at all.

The final word in the final sentence you ever uttered to me was love

Είναι μέρες που λες απλά ΔΕΝ αντέχω...
Και πραγματικά τα έχω χαμένα....