26/10/08

Kapoia logia se ena filo...


Με άφησε..Με άφησε χωρίς τίποτα.Δεν έχω κουράγιο να συνεχίσω. ΜΕ άφησε να πλάσω ένα ψεύτικο κόσμο για μένα και για εκείνον.Με άφησε να πιστέψω ότι με αγάπησε ότι θα ήταν διπλα μου στα δύσκολα και στα εύκολα.Δεν έγινε όμως έτσι.Και άσε εσύ τον πρόλογο ότι εσύ ξέρεις πράγματα παραπάνω.Δεν με νοιάζει πλέον.Δεν έχει καμια σημασία.Κι αν αυτά που ξέρεις, ήταν έστω και λίγο αληθινά θα μου το έδειχνε, θα μου το έλεγε ξεκάθαρα.Δεν θα κρυβόταν από μένα.Την αλήθεια θα την άντεχα.Τo ψέμα όμως δεν το άντεξα..Δεν το αντέχω.Ακόμα με πονάει, ξέρεις.Κι ας μου λες εσύ ότι είμαι μικρή για τέτοια συναισθήματα. Μα εγώ βλέπεις είμαι δυνατή.όλα τα αντέχω. για ποσο δεν ξέρω.Σου είπα ότι ήσουν με το μέρος του. Και ναι ήσουν. Όχι σκόπιμα αλλα ήσουν. Δεν με σταμάτησες, δεν με απέτρεψες ενώ ήξερες το τέλος.Με αφίσες στην πιο δύσκολη στιγμή μονη μου.. Κι όμως τα κατάφερα και είμαι ακόμα εδώ.. Αυτά δεν στα λέω για να πεις a tin kaimen00la ax00 ti sigkinitikoC.. στα λέω για να ξέρεις και την δική μου πλευρά που ο "γιος" σου έσπευσε να κρύψει.

Κάποια πράγματα που θα σε έλεγα φέλε, μήτσο, αλλα έφυγες..again.

21/10/08

Κάποτε

Μου είχες πει κάποτε ότι με αγαπάς...
Μονο αυτό θα κρατήσω...
Ότι κάποτε μου είχες πει ότι με αγαπάς...
Με καθοδήγησες σε μονοπάτια που ποτε δεν είχα μπει..
θέλω να βγω όμως..
Αλήθεια θέλω να βγω...

12/10/08

Τέλος

Τελειώσαμε...ναι τελειώσαμε...ύστερα από ένα σχεδόν χρόνο επιτέλους βρήκα το θάρρος να πω τέλος.
Και να μην κοιτάξω πίσω.
Και να κοιτάξω μονο την ζωή μου...
Τελειώσαμε...
θες να σου πω και την ώρα;Ακριβή δεν έχω αλλα θα ήταν 7 παρα...

10/08/08
αυτό ήταν το τέλος. Δεν θα ξανά κοιτάξω
Ε;
Όχι ξανά.. Όχι άλλος πόνος...
Όχι άλλη μεμψιμοιρία...
Όχι άλλο...
teloC

4/10/08




ΘΕΛΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ...

ΓΙΝΕΤΑΙ;;;
Πόσο μου θυμίζει εκείνη την νύχτα... Πόσο....
Θέλω όμως να προχωρίσω....

30/9/08


A-
poso a8lios an8rwpos mporei na eisai wste na prospa8eis na piseis ton eayto sou na gelasei kai na to paiksei yperano mono kai mono gia na ikanopoihseis to sapio egw sou

Μ-skespou mia stigmi,ti sto p....o m exeis kanei
epitelous k bres tin g@@imeni a3ioprepeia pou den exeis kan gia mia signomi

Μ-
k0urastika na se agapaw k na nio8o oti nio8o gia ena atomo pou den a3izei mia...
MIA

Οπου Α αυτος...
Οπου Μ μαλάκας.. [εγώ]

Αυτό έτσι για να σε θυμάμαι...

Apolito keno


Το ήξερα ότι ήταν λάθος ακόμη και αυτή η συνάντηση που ξεπερνούσε κάθε όριο γελοιότητας. Εγώ όμως φταίω [δεν θα μετανιώσω όμως], το ξέρω.. Μα ο πειρασμός είναι τόσο γλυκός, είχα να σε δω ένα μήνα και μου φάνηκε ένας αιώνας [όχι γιατί στην ζωή μου δεν υπήρχες εσύ αλλά επειδή στην δική μου ζωή δεν υπήρχα εγώ] και ξανά ήρθες τόσο αλλαγμένος αλλά και τόσο ίδιος.. Όπως παλιά μαζί μου… Κάναμε ακριβώς τα ίδια πράγματα, λέγαμε τις ίδιες χαζομάρες, πήγαμε στην θάλασσα [φθινόπωρο πλέον, αχ αυτή η θάλασσα πως μου θυμίζει την συμπεριφορά των ανδρών και κυρίως την δική σου, την μια φουρτούνα και την άλλη ξαστεριά] και ήμασταν οι δύο μας [ήρθαν στην συνέχεια κάτι παρακμιακοί ψαράδες]. Καθόμασταν αγκαλιά και με κοιτούσες στα μάτια.. Ένιωσα για μια στιγμή ότι ήθελες πραγματικά να είσαι εκείνη την στιγμή μαζί μου, αγκαλιά, η πιο όμορφη αγκαλιά που έχω κάνει και μου έχουν κάνει.. Δεν υπήρχε τίποτα το ερωτικό μα η ατμόσφαιρα ήταν ήδη κάπως..

Φύγαμε.. Πήγαμε σε ένα φιλικό σπίτι και φαινόταν ότι ήξερες τι θα γίνει μετά.. Καθόμασταν πάλι αγκαλίτσα κ μου χάιδευες το πρόσωπο και με κοιτούσες.. [ Αυτά θα έχω να κρατήσω από εσένα, αυτές τις στιγμές..] Βλέπαμε τηλεόραση, κλείσαμε την τηλεόραση. Φτάνει.. Ήμασταν απλά αστείοι. Τι ακριβώς κάναμε… Οι φίλοι δεν τα κάνουν αυτά.. Συνεχίσαμε να κοιτιόμαστε για αρκετοί ώρα… Και στον τέλος ενέδωσα στον πειρασμό, αχ πόσο μου έλειψες, πόσο μου έλειψαν τα χάιδια σου, τα μάτια σου, τα χέρια σου, το γέλιο σου.. Αχ πόσο θα ήθελα [και] με εσένα να ήταν όλα διαφορετικά…

Και φύγαμε… Και τελειώσαμε πάλι όπως αρχίσαμε… Με ένα φιλί [της προδοσίας θα έλεγα].

Ένιωσα πάλι τόσο κενή. Αυτό το συναίσθημα πάλι σφηνωμένο στην ψυχή μου.. Όσο ωραία και να περάσαμε, διαφορετικά από τις άλλες ως ένα βαθμό, συνεχίζω να νιώθω ένα ΑΠΕΡΑΝΤΟ κενό…

Κ ε ν ό

[Κι εσύ που με μισείς, εσύ που παίζεις μαζί μου , μπροστά σου θα είμαι καλέ μου και θα σε σκοτώσω ή θα πεθάνω… Μην ξεχνιόμαστε..]

24 Σεπτεμβρίου 2008, 4:35:09 μμ

16/9/08


Πες μου μια φορά που ένιωσες κοντά μου;

Πες μου μια φορά που πόνεσες για μένα, αληθινά, επειδή με αγαπάς;

Πες μου μια φορά που ήσουν δίπλα μου όταν σε χρειαζόμουν;

Πες μου μια φορά που δεν ήμουν ΕΓΩ δίπλα σου όταν εσύ με χρειαζόσουν;

Πες μου μια φορά που μετάνιωσες για ότι μου έχεις κάνει;

Πες μου μια φορά που σκέφτηκες εμένα αντί για τον εαυτό σου;

Πες μου μια φορά που έβαλες στην άκρη τον εγωισμό σου;

Πες μου μια φορά που έβαλες τα δικά ΣΟΥ θέλω κάτω από την δική ΜΟΥ ζωή μου;

Πες μου μια φορά που σκέφτηκες ότι υπάρχει ένας άνθρωπος σε αυτόν τον γ@μημένο κόσμο που σε αγαπάει και αυτή είμαι ΕΓΩ;

Πες μου μια φορά ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ…

Μια φόρα… Κι ας είναι η τελευταία…

Απλά πες μου…

[Θυμάσαι όταν μιλούσαμε ένα βράδυ στο τηλέφωνο… Μου είχες πει ότι πάντα ήσουν ΕΚΕΙ απλά εγώ έφευγα από εσένα και ερχόμουν.. Τι ηλίθια που ήμουν.. Εκείνο το βράδυ είχα πιστέψει πως όλα είχαν αλλάξει… Τι ψέμα…]

16 Σεπτεμβρίου 2008, 12:29:19 πμ