Μπορούν να γίνουν χειρότερα;
Μπορώ να πέσω πιο χαμηλά;
Δεν νομίζω....
Και τα χρόνια πέρασαν για να δικαιολογώ τον εαυτό μου ότι είμαι μικρή (και να με δικαιολογούν οι άλλοι...)
Όταν είσαι 18, λες το κάνεις για την εμπειρία... Όταν ξανακάνεις τα ίδια, απλά καταντάει αηδία.
Και σε παίρνει ο κατήφορος, και δεν ξέρεις πως να γίνεις κάτι πιο ανθρώπινο...

W/e
Υπάρχουν πάντα και χειρότερα....

Είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου που είμαι συναισθηματικά καλά και whole..

Τις τελευταίες μέρες όλα βαίνουν μια χαρά. 

Περιτριγυρίζομαι από κοπέλες που όλες έχουν boy problems και είμαι η μόνη που δεν έχω τίποτα. 

Η καβάτζα 2 έχει το ρόλο που ακριβώς χρειάζομαι αυτή τη στιγμή. 

Είμαι ήρεμη... 

Πάμε να χορέψουμε και να πιούμε;!; :)

Τελείωσε και αυτός ο μήνας... (πέρασαν και 3 χρόνια...)

Τίποτα σημαντικό πάλι. 

Εκτός του ότι έμαθα tichu (:o), ενός γεγονότος με fireworks [ ;) ] 

και ότι έμειναν 5 μαθήματα για πτυχίο, 

και μόνο που το σκέφτομαι αγχώνομαι και μελαγχολώ και αντίστροφα. 

Nothing at all.

The final word in the final sentence you ever uttered to me was love

Είναι μέρες που λες απλά ΔΕΝ αντέχω...
Και πραγματικά τα έχω χαμένα....

Το ξέρω πως δεν θα ξανάρθεις.....

Πάει καιρός που δεν με ψάχνεις....

Έπαψα πια στο γυρισμό σου να ελπίζω....

Σιγά σιγά στη μοναξιά μου συνηθίζω....

Δεν θέλω να σε ξαναδώ....

Να σε ξεχάσω προσπαθώ....

(unsaid)

 It's hard to lose somebody. 

I spent a lot of time, 

searching for reasons or answers...

But you can't find what's not there...

It just happened...

(OTH)

Τι κάναμε?
ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ???
Γιατί όσο και να πας με τη λογική, το συναίσθημα μπαίνει μέσα και φέρνει τα πάνω κάτω.
Τι τα σκαλίζω βραδιάτικα...
Περασμένα, ξεχασμένα(?)...

Και αυτό μου έλεγες, την τρέλα μου μεσα!