Η απογοήτευση σε όλο της το μεγαλείο… Όχι καλέ μου δεν σου κρατάω κακία… Συνεχίζω να σε αγαπάω το ίδιο βαθειά.. Όχι ψυχή μου δεν σε μισώ, δεν σιχαίνομαι όπως σου είπα.. Εξάλλου δεν μπορώ να το κάνω.. Ναι αγάπη μου ακόμη είσαι η ζωή μου.. [ Σου είχα πει «Κάποτε ήσουν η ζωή μου» και ακόμη είσαι.. ] Μην φοβάσαι, μην νοιάζεσαι, μην στενοχωριέσαι θα είμαι καλά μακριά σου, θα χαμογελάω όπως πάντα αλλά μέσα μου θα σπαράζω για μας.. Για τα λάθη μας, για την κακία μας, για την ζωή που θα μπορούσαμε να κάνουμε μαζί.. Δεν θα δει κανείς όμως πόσο ξανά έπεσα για σένα.. Ούτε καν εσύ.. Εσύ, ζωή μου, που με ΞΑΝΑ έβγαλες από την ζωή σου, που με ΞΑΝΑ πέταξες, που με ΞΑΝΑ διέγραψες έτσι άπλα..
Δεν πειράζει καλέ μου εσύ να είσαι καλά… Πάντα να είσαι καλά κ θα είμαι και εγώ… Συγγνώμη που σε ξανά πλήγωσα με αυτά που σου είπα.. Αχ πόσο πονάω για αυτό αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω..
Ότι αγαπάω το καταστρέφω…
Έτσι κατέστρεψα και μας…
Όχι αγάπη μου μην λυπάσαι έτσι έπρεπε να γίνει κ έγινε..
Αυτή την φορά είχε ένα γρήγορο τέλος και ανώδυνο νομίζω.. Ανώδυνο για ποιον δεν ξέρω… Ίσως και εσύ πονάς μέσα σου.. Τι να τον κάνω τον πόνο σου αφού δεν σε έχω για να σε γιατρέψω… Να πονέσω κι άλλο για σένα… Θα το έκανα αλλά πια η αξία αυτού αφού όλα τα χάσαμε…
Δεν πειράζει, καρδιά μου, ακόμη και στον πόνο μαζί θα είμαστε…
1 σχόλιο:
Θα σου απαντήσω, με επιχείρημα ένα στίχο απο Χάσμα..
"ό,τι αγαπώ είναι για λίγο, για λίγο χάνομαι και αρχίζω να πετώ.."
Δημοσίευση σχολίου