Πρέπει κάποια στιγμή να μάθεις ότι ο έξω κόσμος είναι δίπλα σου και το πληκτρολόγιο σου ακόμη πιο κοντά. Το keyboard σου όμως δεν μπορεί να σε αγκαλιάσει, να σου πει έναν αληθινό λόγο, να σε κοιτάξει στα μάτια.. Μεγάλα λόγια, πίσω από μικρές οθόνες.. Εσύ μου το έλεγες και όχι μόνο σε μένα.. [Πάντα σεβόμουν τις αντιλήψεις σου.] Όχι μόνο μεγάλα λόγια αλλά πολλά. Πάρα πολλά, αμέτρητες ώρες.. Χαμένες από την «φυσιολογική ζωή».. Μα γιατί; Γιατί να καθόμαστε ώρες μπροστά απ’ ένα κουτί φτιαγμένο από ανθρώπινο χέρι ψάχνοντας την ανθρώπινη επαφή.. Μα ο κόσμος είναι δίπλα σου γιατί ψάχνεις «το κάτι διαφορετικό» σε κάτι άψυχο.. Δεν έχει να σου προσφέρει τίποτα παραπάνω από τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου. Εσύ, που κορόιδευες εμένα γιατί ακόμη και στην «κανονική ζωή» μιλάω με τους κώδικες του ¨κουτιού¨, ΕΣΥ είσαι αυτός που περηφανεύεται για μεγάλα του επιτεύγματα που έχει καταφέρει πάνω σ’ ένα μηχάνημα. Μα σκέψου πόσες ώρες έχασες μπροστά του. Πόσα πράγματα θα είχες ζήσει έξω με τους φίλους σου από το να χαζογελάς με τους διαδικτυακούς σου «φίλους».. Μην πεις πως τα ξέρεις ή εγώ στα έλεγα. Αν τα πίστευες κιόλας δεν θα ήσουν τώρα εδώ αλλά έξω διασκεδάζοντας.
Τελικά όμως γιατί προσπαθήσαμε να κάνουμε μια σχέση ενώ ξέρουμε στην ουσία ότι δεν υπάρχει τίποτα. Και ΜΗΝ ξαναπείς ότι εσύ μου τα έχεις πει. Δεν θα ξανά ερχόσουν σε μένα αν δεν τα πίστευες και εσύ.
Ακόμη και τα συναισθήματα μας εικονικά είναι.. Τα πάντα ένα ψέμα. Άντε και εγώ ήμουν άβγαλτη σε τέτοια [ noob όπως θα έλεγαν] εσύ όμως αγάπη μου τα ήξερες. Δεν με σταμάτησες, δεν απομακρύνθηκες, δεν έφυγες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Πάντα εκεί ήσουν…
Εκεί θα είσαι και εύχομαι ειλικρινά κάποια στιγμή να ξεκόψεις και να δεις την ομορφιά του κόσμου μέσα από τα δικά σου μάτια και όχι μέσα από έναν υπολογιστή..
Είναι δίπλα σου, γύρνα το βλέμμα σου[ τα υπέροχα μάτια σου] και θα τον δεις. Σε περιμένει…
θα πιστεύω ότι σε αγαπάω ότι και να γίνει...
