θυμός

Είμαι τόσο θυμωμένη μαζί σου... Τόσο πολύ που νιώθω την καρδιά μου να πάλλεται μέσα μου και ένα σφίξιμο όλη μέρα... Βασικά είμαι θυμωμένη απ' εχθές μαζί σου.. Αλλά σήμερα ήταν το τελειωτικό...

Πάλι μια πάλη μέσα μου ανάμεσα στο να γίνει το σωστό και αυτό που θέλω. Και πρέπει εσύ να διαλέξεις το σωστό... Αλλά είμαι τόσο θυμωμένη μαζί σου μα τόσο θυμωμένη... Που δεν το αντέχω.. Και νιώθω ότι δεν μπορώ να το ξεπεράσω... Ίσως θέλω να χωρίσουμε και βρίσκω προφάσεις... Ίσως με τυφλώνει η ζήλια ή το παράπονο ότι δεν καταλαβαίνεις αυτά που έχω δώσει για σένα και αυτά που έχω στερηθεί... Ίσως κάνω λάθος... Ίσως... Ίσως...

Είμαι αλήθεια τόσο θυμωμένη που δεν μπορώ να διαβάσω, να κοιμηθώ, να παίξω... Και δεν μ' αφήνεις να σε βρίσω... Και αυτό με τρελαίνει το ξέρεις:/

Σού είπα ότι σε σιχαίνομαι όταν μου λες κάποια πράγματα. Μέγα λάθος μου αλλά δεν μπορώ να ζητήσω συγγνώμη γιατί το ήθελα να στο πω και ζύγισα βιαστικά τις συνέπειες και στο είπα.. Λάθος το ξέρω, γιατί σε σιχαίνομαι για ένα δευτερόλεπτο και για τις υπόλοιπες ώρες σιχαίνομαι το εαυτό μου που στο είπα...

Ίσως too much για μένα όλα αυτά... Πολύ αγάπη, πολύ έρωτας.. Όλα σε τεράστιο βαθμό και να αυξάνονται και εγώ να χάνω τη μπάλα και να απομακρύνομαι γιατί φοβάμαι μην χαθώ εκεί μέσα... Εξάλλου δεν είμαι σίγουρη αν είμαι φτιαγμένη για τέτοια πράγματα..

Είμαι τόσο θυμωμένη μαζί σου που εκεί που ηρεμώ ξαναθυμώνω....

Ίσως πιο πολύ θυμωμένη με τον εαυτό μου που είμαι όλα αυτά που δεν μπορώ με τίποτα να αλλάξω... Καταπιεστική, αυστηρή, αυταρχική, απόλυτη καριόλα... Και νιώθω να σε πιέζω και ΔΕΝ το μπορώ αυτό... Και το ξέρω αν αφεθώ θα γίνω ακόμα χειρότερη.... (τουλάχιστον έχω αυτογνωσία...)

Αυτοκαταστροφική θα με έλεγα.... Ίσως...

Ίσως τα "τραύματα" μου είναι τόσο βαθιά και ενώ εσύ μου τα γιάτρεψες με την αγάπη σου, έμειναν οι "ουλές" να θυμίζουν σε μένα τι ήμουν, τι μου έκανα(ν) και πως μπορεί να καταλήξω..

Όλα είναι μες το μυαλό μας.. Τόσες σκέψεις... Τόσα συναισθήματα....

Δεν είμαι και το ευκολότερο κάστρο για να κερδίσεις... Και πιστεύω ότι όταν με κερδίσεις, θα φύγεις γιατί μετά δεν θα έχω κανένα ενδιαφέρον για σένα... Το φοβάμαι είναι αλήθεια αυτό...

Είμαι τόσο θυμωμένη... Δεν έχω ιδέα γιατί... Μόνο εικασίες μπορώ να κάνω... Και κυρίως...

Δεν ξέρω τι να κάνω...

Λόγια

Λέξεις, λέξεις, λέξεις...

Σ' αγαπάω, μου λείπεις, έρωτας, αγάπη...

Λέξεις...

Μου είχες πει χρησιμοποιώ τις ίδιες λέξεις με παλιά..

Ίσως δεν ξέρεις ότι το νόημα έχει αλλάξει..

Άλλωστε κάθε φορά είναι διαφορετική.

Ξεχνάς όμως ότι η καρδιά δεν ξέρει από λέξεις...

Μόνο πράξεις...

Και από αυτές έχεις μπόλικες να θυμάσαι από μένα...

[...]

Αυτός ο έρωτας με σκοτώνει...

Αυτή η αμφιβολία...

Ένα διαρκές μαρτύριο..

Μήπως τα χέρια σου αγγίζουν άλλα σώματα..

Μήπως το κορμί σου αγκαλιάζεται από άλλα χέρια...

Μήπως τα χείλη σου φιλάν άλλα χείλη και όχι τα δικά μου..

Μήπως το μυαλό σου είναι αλλού..

Με σκοτώνει σου λέω...

Και τα δικά σου λόγια μου ακούγονται κούφια όπως των υπόλοιπων ανδρών.

Ξέρεις, όπως το γνωστό άσμα που σου βάζω να ακούς

"λόγια, λόγια, λόγια... λόγια ψεύτικα..."