Πότε είναι too much όλα αυτά? Πότε ξεπέφτεις? Πότε λες έφτασα στον πάτο και δεν έχει άλλο? Πότε θα το πάρω απόφαση να σταματήσω? Πότε θα σταματήσω να κάνω τις λάθος επιλογές? Πότε το μυαλό θα σταματήσει να σκέφτεται μόνο αυτό το "πράγμα" και θα επικεντρωθεί στα πραγματικά προβλήματα?


Enough is enough.
Enough isn't enough?

Τα πράγματα είναι υπερβολικα μπερδεμένα.. Πρέπει να βρω δουλειά, να μην πίνω, να βγάλω τα σκουλαρίκια μου και να είμαι σοβαρή στις σχέσεις μου. Πρέπει να Κανω και μια σχέση, γιατι αυτο είναι το σωστό.. Γιατί όταν ζεις σε μια μικρή κοινωνία που όλα μαθαίνονται και το όνομα βγαίνει για πλάκα, πρέπει να είσαι προσεκτική.
Εγώ ομως θέλω να κάνω τη ζωή μου. Να μην με νοιάζει τίποτα και κανένας γιατί πολύ απλα δεν με νοιάζει.. Τα τελευταία 2 χρόνια διάβασα αρκετά, και στερήθηκα λόγω αυτού.... Θέλω όμως τώρα να τα ζήσω.. Και αυτά τα "πρέπει" του κόσμου, της κοινωνίας, των φίλων
 των ανδρών με αηδιάζουν..
Έχω γίνει και εγώ πολύ κυνική....

Πρέπει να βρω τρόπο να συμβιβαστώ με όλα αυτά...

Η ζωη των ενηλικων ειναι μονο πρεπει?!?!