15/2/11

Μικρός θάνατος

Ρώτησα ένα φίλο, πως είναι να χωρίζεις από μια σχέση "μεγάλη";

Μου απάντησε : Αν θες ακόμη τον άλλον, είναι σα να πεθαίνεις, σαν ένας μικρός θάνατος...

[...]


I've had you so many times but somehow
I want more

4/2/11

Σκέψεις


Δεν είναι ότι δεν μ' αγαπάς.. Μάλλον θα μ' αγαπάς, γιατί αυτό είναι το φυσιολογικό.. Αλλά πλέον σχεδόν δεν το πιστεύω και αυτό... Δεν μπορώ να πιστέψω τα λόγια σου γιατί δεν έχουν πλέον βάθος.
Αυτό που και καλά με ξεχωρίζει από σένα δεν είναι τα @@ αλλά ο λόγος. Έλα ντε που εγώ όμως έχω λόγο και εσύ όχι. Φταίς, δεν φταίς εσύ...
Και με τρελαίνει οτι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να μην με αγαπάς μετά από όλα αυτά. Πως γίνεται να σταματάς να αγαπάς έναν άνθρωπο; Θα ήθελα να το μάθω...
Το άλλο; Ούτε όνειρα πια δεν μπορώ μαζί σου... Μπορεί αύριο όλα να διαλυθούν επειδή απλά θα έχεις κακή διάθεση... Και το πρόγραμμα σου χάος; Προγραμματίζεις αυθόρμητα χωρίς να σκεφτείς το απρόοπτο ή το αναμενόμενο.
Και δεν πιστεύω λέξη σου πλέον.
Και ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι κάνω εγώ μαζί σου; Τι κάνω;;;;;
Oh θεέ μου, σ'αγαπάω τόσο πολύ και δεν ξέρω πως να σε αφήσω.....