Παρατήρηση 1: Το "σκεφτόμουν εδώ και μέρες.. Την ιδέα αυτής της σχέσης που έληξε εδώ και 2 χρόνια πια, την σέρνω σαν dead weight πάνω μου. Δεν μπορώ να το αποβάλλω, ακόμη και τώρα. Ο φόβος που μου άφησε είναι τόσο μεγάλος που δεν μπορώ να κάνω βήμα παραπέρα. Αν ξεχάσω τι έγινε, νιώθω ότι θα μου ξανά συμβεί το ίδιο και δεν το θέλω/δεν το αντέχω. Συμπέρασμα: απλά πρέπει να σταματήσει....
"Και θυμάμαι τα λόγια σου πριν μείνω χώρια σου, πως όλα θα πάνε καλά.
Έτσι είπες και έφυγες και παραδέχτηκες ο έρωτας πάντα περνά
Και θυμάμαι τα λόγια σου που τώρα λέω κι εγώ"
Παρατήρηση 2: Κάθομαι αμέριμνη και ξεκουράζομαι μετά από μια απίστευτα κουραστική και στρεσσογόνα μέρα, και τζζζζζζζζζ θυροτηλέφωνο. Φυσικά, και δεν κουνήθηκα από τη θέση μου για να ανοίξω. Ντριικκκκκκκ το κινητό μου. Εκείνος....
- Άνοιξε μου είμαι από κάτω.
- Εεεε τι κάνεις εδώ;
- Άνοιξε μου..
- Πως ήρθες εδώ;
- Άνοιξε μου να σε δω 5 λεπτά και φεύγω.
- Το σπίτι μου είναι χάλια, εγώ είμαι χάλια, μην με κάνεις έτσι.
- Όπως και να είσαι, μωρό μου, εμένα μ' αρέσεις...
Είναι σαν κάποιος να μου κάνει πλάκα. Ο άνθρωπος που με παράτησε πριν από 4 χρόνια ξανά μπήκε στη ζωή μου και έρχεται από άλλη πόλη για να με δει για 5 λεπτά και να φύγει. Μου φέρεται όμορφα, τρυφερά, με αγκαλιάζει όλο το βράδυ, κάνει ότι του λέω, δέχεται τις συνεχείς προσβολές μου και "έχουμε" αυτό που εγώ θέλω. Είναι τόσο περίεργη η ζωή ώρες ώρες. Το θέμα είναι οτι δεν πιστεύω λέξη του, ότι και να κάνει δεν παίζει απλά. Και αυτή η μεγάλη χειρονομία, καθώς ήξερε ότι εγώ δεν ήμουν "διαθέσιμη" και απλά θα με έβλεπε, δεν με πείθει και ούτε πρόκειται. Νιώθω κολακευμένη φυσικά αλλά μέχρι εκεί. Γιατί όταν δίνεις σε κάποιον, μέρος του εαυτού σου και αυτός το πετάξει στα σκουπίδια, 2η ευκαιρία δεν υπάρχει... Συμπέρασμα: Μπορεί κάποιες στιγμές να τον χρειάζομαι και να θέλω να έρθει απλά να με αγκαλιάσει αλλά ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω. Και όπως είπε και αυτός: "θέλω εσένα 4 χρόνια πριν αλλά ξέρω ότι αυτό ΔΕΝ πρόκειται να συμβεί".
"[Bets] are my only food and it puts me in [a strange mood]
I ain’t giving you my heart on a silver plate
Why couldn’t we be just mates
Oh no, never come back to me"
