A-poso a8lios an8rwpos mporei na eisai wste na prospa8eis na piseis ton eayto sou na gelasei kai na to paiksei yperano mono kai mono gia na ikanopoihseis to sapio egw sou

Μ-skespou mia stigmi,ti sto p....o m exeis kanei
epitelous k bres tin g@@imeni a3ioprepeia pou den exeis kan gia mia signomi

Μ- k0urastika na se agapaw k na nio8o oti nio8o gia ena atomo pou den a3izei mia...
MIA

Οπου Α αυτος...
Οπου Μ μαλάκας.. [εγώ]

Αυτό έτσι για να σε θυμάμαι...

Apolito keno

Το ήξερα ότι ήταν λάθος ακόμη και αυτή η συνάντηση που ξεπερνούσε κάθε όριο γελοιότητας. Εγώ όμως φταίω [δεν θα μετανιώσω όμως], το ξέρω.. Μα ο πειρασμός είναι τόσο γλυκός, είχα να σε δω ένα μήνα και μου φάνηκε ένας αιώνας [όχι γιατί στην ζωή μου δεν υπήρχες εσύ αλλά επειδή στην δική μου ζωή δεν υπήρχα εγώ] και ξανά ήρθες τόσο αλλαγμένος αλλά και τόσο ίδιος.. Όπως παλιά μαζί μου… Κάναμε ακριβώς τα ίδια πράγματα, λέγαμε τις ίδιες χαζομάρες, πήγαμε στην θάλασσα [φθινόπωρο πλέον, αχ αυτή η θάλασσα πως μου θυμίζει την συμπεριφορά των ανδρών και κυρίως την δική σου, την μια φουρτούνα και την άλλη ξαστεριά] και ήμασταν οι δύο μας [ήρθαν στην συνέχεια κάτι παρακμιακοί ψαράδες]. Καθόμασταν αγκαλιά και με κοιτούσες στα μάτια.. Ένιωσα για μια στιγμή ότι ήθελες πραγματικά να είσαι εκείνη την στιγμή μαζί μου, αγκαλιά, η πιο όμορφη αγκαλιά που έχω κάνει και μου έχουν κάνει.. Δεν υπήρχε τίποτα το ερωτικό μα η ατμόσφαιρα ήταν ήδη κάπως..

Φύγαμε.. Πήγαμε σε ένα φιλικό σπίτι και φαινόταν ότι ήξερες τι θα γίνει μετά.. Καθόμασταν πάλι αγκαλίτσα κ μου χάιδευες το πρόσωπο και με κοιτούσες.. [ Αυτά θα έχω να κρατήσω από εσένα, αυτές τις στιγμές..] Βλέπαμε τηλεόραση, κλείσαμε την τηλεόραση. Φτάνει.. Ήμασταν απλά αστείοι. Τι ακριβώς κάναμε… Οι φίλοι δεν τα κάνουν αυτά.. Συνεχίσαμε να κοιτιόμαστε για αρκετοί ώρα… Και στον τέλος ενέδωσα στον πειρασμό, αχ πόσο μου έλειψες, πόσο μου έλειψαν τα χάιδια σου, τα μάτια σου, τα χέρια σου, το γέλιο σου.. Αχ πόσο θα ήθελα [και] με εσένα να ήταν όλα διαφορετικά…

Και φύγαμε… Και τελειώσαμε πάλι όπως αρχίσαμε… Με ένα φιλί [της προδοσίας θα έλεγα].

Ένιωσα πάλι τόσο κενή. Αυτό το συναίσθημα πάλι σφηνωμένο στην ψυχή μου.. Όσο ωραία και να περάσαμε, διαφορετικά από τις άλλες ως ένα βαθμό, συνεχίζω να νιώθω ένα ΑΠΕΡΑΝΤΟ κενό…

Κ ε ν ό

[Κι εσύ που με μισείς, εσύ που παίζεις μαζί μου , μπροστά σου θα είμαι καλέ μου και θα σε σκοτώσω ή θα πεθάνω… Μην ξεχνιόμαστε..]

24 Σεπτεμβρίου 2008, 4:35:09 μμ

Πες μου μια φορά που ένιωσες κοντά μου;

Πες μου μια φορά που πόνεσες για μένα, αληθινά, επειδή με αγαπάς;

Πες μου μια φορά που ήσουν δίπλα μου όταν σε χρειαζόμουν;

Πες μου μια φορά που δεν ήμουν ΕΓΩ δίπλα σου όταν εσύ με χρειαζόσουν;

Πες μου μια φορά που μετάνιωσες για ότι μου έχεις κάνει;

Πες μου μια φορά που σκέφτηκες εμένα αντί για τον εαυτό σου;

Πες μου μια φορά που έβαλες στην άκρη τον εγωισμό σου;

Πες μου μια φορά που έβαλες τα δικά ΣΟΥ θέλω κάτω από την δική ΜΟΥ ζωή μου;

Πες μου μια φορά που σκέφτηκες ότι υπάρχει ένας άνθρωπος σε αυτόν τον γ@μημένο κόσμο που σε αγαπάει και αυτή είμαι ΕΓΩ;

Πες μου μια φορά ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ…

Μια φόρα… Κι ας είναι η τελευταία…

Απλά πες μου…

[Θυμάσαι όταν μιλούσαμε ένα βράδυ στο τηλέφωνο… Μου είχες πει ότι πάντα ήσουν ΕΚΕΙ απλά εγώ έφευγα από εσένα και ερχόμουν.. Τι ηλίθια που ήμουν.. Εκείνο το βράδυ είχα πιστέψει πως όλα είχαν αλλάξει… Τι ψέμα…]

16 Σεπτεμβρίου 2008, 12:29:19 πμ

Petres

Ένα πλάκωμα σκέπασε την καρδιά σου. Διαβάζοντας τα παλιά.. Πάλι αναμνήσεις από το παρελθόν. Φαίνεται τόσο μακρινό και συνάμα τόσο κοντινό. Χάθηκαν οι στιγμές τις ανεμελιάς, οι μέρες της ανωριμότητας, [ όχι ότι τώρα έγινες ώριμη..], φεύγει η ζωή… Κι εσύ εδώ. Καθηλωμένη σε αυτή την πόλη, ένα μικρό κέντρο ηλιθίων, με τα ίδια πρόσωπα καθημερινά, που τα αγαπάς και τα μισείς συγχρόνως.

Μια πέτρα κάθισε στην καρδιά σου. [Εδώ και καιρό βρίσκεται εκεί αλλά κάτι τέτοιες στιγμές την νιώθεις πιο έντονη.. ] Στα πρόθυρα τις κατάθλιψης και με μια έγνοια στο νου για την δύσκολη χρόνια που έρχεται και το μόνιμο ταμπελάκι « ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΝ ΟΨΗ»..

Μακάρι να μην υπήρχες και να μην με απασχολούσες.. Μακάρι να μην σε είχα γνωρίσει ποτέ… [Ξεφυσάς..]

Μια καρδιά κομμάτια..

Μια ζωή δίχως νόημα…

Ένα πλάκωμα…

Ένα μυαλό άδειο..

Ένα μαρτύριο δίχως τέλος..

Ένα κορμί χωρίς σκοπό…

Ένα τσιγάρο μισοσβησμένο…

Ένα τηλεφώνημα χωρίς απάντηση…

Ένα «ναι» σου που λατρεύω…

Ένα τραγούδι που είναι στο repeat…

Ένα σ’αγαπαώ σου που θα ήθελα τόσο πολύ να ακούσω από τα χείλη σου.

Ένα συγγνώμη που μου χρωστάς..

Μια εκδίκηση που σου χρωστάω.

Μια ζωή [10 μήνες] χαμένοι άδικα…
Έρχεται το γαμημένο το τέλος.. Πλησιάζει…

Φεύγεις, ξανά έρχεσαι… Μην μου βάζεις δύσκολα.. Δεν μπορώ να σε καταλάβω..

[àηλίθια βλέπεις, έτσι δεν με έλεγες {ή απλά πολύ έξυπνη;;;}] Μην έρχεσαι δεν χρειάζεται είμαι καλά μακριά σου. [ Είμαι;;;]

Όσο δεν έρχεσαι θα πιστεύω ότι με αγαπάς… Μακριά μου αλλά με αγαπάς…

[Ποτέ μου δεν πίστεψα ότι θα γίνεις δικός μου. Γιατί ξέρω ότι η καρδιά σου ανήκει αλλού. Μου λείπεις κι ας είμαι εγώ αυτή που σου έλεγα να μείνεις μακριά μου.. Τουλάχιστον τώρα μου απέδειξες ότι με αγαπάς..]

• Αν μια αγάπη διαρκεί, είναι γιατί κάτι μένει ακόμη μέσα μας ανικανοποίητο. ~ Σαπφώ

Αυτό ακριβώς με ενώνει μαζί σου.. Ότι δεν κατάφερα να σε κάνω αυτό που ήθελα..

[ΔΙΚΟ ΜΟΥ.]

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008, 11:53:55 μμ

Kati mikro gia sena

Μόνο μαζί σου...

Με ξέχασες... Σ' αγαπάω κρυφά [ΑΚΟΜΑ]

Κοίτα με για μια φορά...

Έπεσα;;;

Θυμάσαι εσύ μου το είχες πει...

Δεν ΜΠΟΡΩ να ξεχάσω...

Και έφυγα μακριά για να μην ακούω τις φωνές μας. Για να μην ακούω την φωνή σου που σφάδαζε από πόνο. Ενώ ήμουν εκεί και σε παρακαλούσα, ζητώντας συγγνώμη, εγώ είχα φύγει. Για να μην ακούω, να μην βλέπω να μην νιώθω. Για να μισήσω [ ότι αγάπησες], για να γίνω το θύμα [ το θύμα του εαυτού μου…], θύμα των πράξεων μου. Σε πρόδωσα και έπρεπε να το πληρώσω. Το έκανα. «Ξεπλήρωσα το χρέος μου από σένα». Εσύ?

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2008, 1:00:36 μμ

Πώς ήσουνα εχθρός μου,δεν το ξερες
οι λέξεις σου το είπαν.Σ' εκείνες πούλησε ο έρωτας το σεισμό του
κι ήρθε στην επιφάνεια οτι δε μ' αγαπούσες...''Κική Δημουλά''

Explanation

Σπάζομαι που δεν μου μιλάς. Μια εξήγηση θέλω για να κλείσει ο κύκλος μου. Ο κύκλος μας. Αυτό το ΤΙΠΟΤΑ που είχαμε. Μια γαμημένη εξήγηση γιατί όλα αυτά. Κι ας είναι μια ακόμα δοκιμασία αυτό το γιατί. Κι ας με βασανίσει κι άλλο κι ας με κάψει ξανά. Δεν με νοιάζει όσο πόνο κι αν μου προκαλέσει, αλλά την θέλω την εξήγηση. Περιμένω.

Τρελαίνομαι που δεν μου την δίνεις. Θέλω να πεις γιατί όλο αυτό το θέατρο; Γιατί αυτή η κοροϊδία; Τόσος πόνος για το τίποτα; Τίποτα δεν ένιωσες για μένα; Τίποτα δεν ήμουν τόσους μήνες για σένα; Τόσο μαλάκας; Πως μπόρεσες να πατήσεις τα αισθήματα μου τόσο εύκολα; Πως μπόρεσες να τα προδώσεις όλα; Για πιο λόγο; Και όταν σου έλεγα ότι είμαι ένα παιχνίδι για σένα γιατί μου έλεγες ότι κάνω λάθος; Γιατί; Γιατί τόσος πόνος;

Δεν σηκώνεις το τηλέφωνο, δεν μου μιλάς. Τι ΦΟΒΑΣΑΙ; Να με αντιμετωπίσεις; [ΞΑΝΑ] Εσύ; Μα τι λέω.. ΕΣΥ.. Εσύ ένα τίποτα με γνώμη είσαι… Ο μαλάκας ρε που με «σκότωσε» …

Μια εξήγηση και κλείσαμε…

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008, 12:13:00 πμ

Stavento

Το πιο γλυκό μεθύσι

Ευχαριστώ το Θεό που σε γνώρισα
Ευχαριστώ το Θεό που υπάρχεις
Ότι κι αν τύχει κι ο κόσμος όλος την πλάτη αν μου γυρίσει
κι η τύχη μου κι αυτή αν λακίσει
κι αλλού το γλέντι να 'χει αρχίσει
πάντα θα είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι

Σ' έψαχνα στον ουρανό μα στη γη ήσουν τελικά
ήσουν πλάι μου τόσο καιρό
μέσα σ' όνειρα στυφά τσάμπα πήγα μπλέχτηκα
σκάρτες καταστάσεις ανέχτηκα
είσαι στάλα από βροχή μου δροσίζεις το κορμί
είσαι άγγιγμα αγγέλου
τώρα μάταια προσπαθώ να σ' αγγιξω και εγώ
μήπως νιώσεις ότι νιώθω

Μια που σε είδα και μια που σε είχα σταμπάρει
δεν με νοιάζει ότι κι αν λένε εγώ δεν παίρνω χαμπάρι
σε κουβαλάω πάντα μαζί στη γιορτή και τη μπόρα
ακόμα στοίχους κι όταν γράφω όπως τώρα
Σαν ανεξίτηλο στυλό μου 'χεις αφήσει σημάδι
που δεν λέει με τίποτα να φύγει το ρημάδι
δεν μπορώ και δεν θέλω να ξεφύγω από κοντά σου
είναι αυτό το μαγικό της μυρωδιάς σου
είσαι τ' αστέρι που φωτίζει το δικό μου σκοτάδι
και στο κεφάλι είσαι το πιο όμορφο χάδι
είσαι Θεόσταλτο δώρο για μενα
κι αν είσαι λάθος δεν με νοιάζει ας πάνε όλα χαμένα
έτσι κι αλλιώς ότι κι αν πέρασα δεν βρήκα τίποτα να με εθίσει
είσαι το πιο γλυκό μεθύσι

Δεν αισθάνομαι ντροπή μόνο κάποια ηδονή
όταν έρθεις κ μ' αγγίζεις
η ανάσα σου καυτή μου 'χει λιώσει το κορμί
δεν περίμενα να γίνει
Τ' όνομα σου σκέφτηκα και αμέσως ξέφυγα
που θα πάει αυτό φοβάμαι
θα επέλεγα ζωές να χα αναρίθμητες
και σε όλες θα ζητούσα εσένα
φάνηκες στα ξαφνικά μέσα απ' το πουθενά
και ανέστησες τα κύτταρά μου, τα νεκρά

Σε βλέπω στο ποτήρι μου και πίνοντας σε πίνω
μα μην τελείωσες γρήγορα γιατί μόνος θα μείνω
και τι θα γίνω
ίσως και να με φθηνοπάρει αλλά αλήθεια
ό,τι κι αν πέρασα θα λέω χαλάλι
Εσένα διπλά μου όταν έχω δε φοβάμαι κανένα
γιατί έχω τα όνειρα μου όλα τότε λυμένα
για σκέψου στην ψυχή μου να τα είχα κρυμμένα
κι αληθινό να μην γινότανε ποτέ ούτε ένα
ένα ποτήρι ακόμα βάζω και δεν ξέρω τι αισθάνομαι
απλά όταν ακούω εσένα χάνομαι
και πιάνομαι πάνω σου για να στηριχτώ
η για ν' ακούσω το πιο όμορφο σου ουρλιαχτό
Κι αφού λοιπόν πίνε πίνε έχω λαλήσει
και η σκέψη μου δεν λέει άλλο κουπλέ να μου χαρίσει
γουστάρει κι αυτή κάπου εδώ να μ' αφήσει
μ' αλήθεια είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι


Δεν άντεξα και σε πήρα τηλέφωνο να το ακούσεις...


Βρίσκεσαι παντού

Πέρασε καιρός όλα είναι αλλιώς μα εγώ σε σκέφτομαι
Στα βράδια μου τα κρύα τ`αστέρια κοιτάω μιλώ για σένανε
Άρχισα παραμιλάω τους τοίχους χτυπάω σκέφτομαι για`μάς
Στης μοναξιάς μου την τρέλα σου φωνάζω έλα μα δεν απαντάς
Η φλόγα καίει ακόμα το στεγνό μου το στόμα ψάχνει τα χείλη σου
Που τόσο μου έχουν λείψει δεν έχεις εκλείψει βρίσκεσαι παντού

Στη νύχτα στη μέρα στην πι`όμορφη καλημέρα για σένα μόνο ζω
με σένανε κοιμάμαι με σένανε ξυπνάω για σένα μόνο ζω εγώ

Φωτεινέ μου ήλιε σύννεφο λευκό μου κι`άπιαστο όνειρο
Για σένα τραγουδώ τον ουρανό εκλιπαρώ να σε φέρει εδώ
Λίγο να μ`αγγίξεις η να με χαιδέψεις με τα μάτια σου μωρό μου
Που τόσο θέλω να δω γι`αυτά που μόνο ζω για τα παλάτια σου
Κι`αν μείνει έτσι όπως είναι η κατάσταση κι`εσυ αν δε μ`ακούς
Θα κλείσω πάλι τα μάτια μόνο με μια ευχή να βρίσκεσαι παντού

Στη νύχτα στη μέρα στην πι`όμορφη καλημέρα για σένα μόνο ζω
με σένανε κοιμάμαι με σένανε ξυπνάω για σένα μόνο ζω εγώ


Το θυμάσαι; Κάποτε μου το είχες στείλει... Μα ξέρω..
Λάθος θα είχες κάνει...


ΑΡΑΓΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΑΣΕΙ....

New line

Prospa8w ali8eia prospa8w...
8a ta kataferw 8a to deis..
Prepei na ta kataferw...Gia mena..
Gia tin zwi m..Gia ton mellon m...
To 3epernaw.
EtC pisteuw.
Siga siga.Arga. Sta8era..
Kapoia stigmi 8a katafero na ape3arti8o apo esena.
Eisai san mia araxni.. Upoulo plasma.
Me epiases stous istous sou kai tora einai diskolo na fugo..
Ma 8a ta kataferw.
To euxomai.
Elpizo.