Πες μου μια φορά που ένιωσες κοντά μου;
Πες μου μια φορά που πόνεσες για μένα, αληθινά, επειδή με αγαπάς;
Πες μου μια φορά που ήσουν δίπλα μου όταν σε χρειαζόμουν;
Πες μου μια φορά που δεν ήμουν ΕΓΩ δίπλα σου όταν εσύ με χρειαζόσουν;
Πες μου μια φορά που μετάνιωσες για ότι μου έχεις κάνει;
Πες μου μια φορά που σκέφτηκες εμένα αντί για τον εαυτό σου;
Πες μου μια φορά που έβαλες στην άκρη τον εγωισμό σου;
Πες μου μια φορά που έβαλες τα δικά ΣΟΥ θέλω κάτω από την δική ΜΟΥ ζωή μου;
Πες μου μια φορά που σκέφτηκες ότι υπάρχει ένας άνθρωπος σε αυτόν τον γ@μημένο κόσμο που σε αγαπάει και αυτή είμαι ΕΓΩ;
Πες μου μια φορά ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ…
Μια φόρα… Κι ας είναι η τελευταία…
Απλά πες μου…
[Θυμάσαι όταν μιλούσαμε ένα βράδυ στο τηλέφωνο… Μου είχες πει ότι πάντα ήσουν ΕΚΕΙ απλά εγώ έφευγα από εσένα και ερχόμουν.. Τι ηλίθια που ήμουν.. Εκείνο το βράδυ είχα πιστέψει πως όλα είχαν αλλάξει… Τι ψέμα…]
16 Σεπτεμβρίου 2008, 12:29:19 πμ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου