Last post for year:)

Μιας και πέρασε ο καιρός ήρθε η ώρα να γυρίσουμε σπίτι...
Τι καλή είναι η μοναξιά εδώ..
Δεν με ενοχλεί κανένας... Καμία μάνα, κανένας φίλος, κανένας ψόφιος έρωτας...
Δεν πειράζει θα κάτσουμε 10 μέρες και μετά θα έρθουμε γρήγορα στην φωλιά μας...


Αχ Θεσσαλονίκη.....


Μια καινούργια χρονιά έρχεται... Πόσες ευχές θα' θελα να κάνω.. Πράγματα που θέλω να αλλάξουν... Πράγματα να ξεχάσω... Να διαγράψω..
Μια ευχή έμεινε ίδια...

Να βγεις από το μυαλό μου...

Δύο χρόνια πέρασαν....

Τα κατάφερα... (?)

Λοιπόν...
Χρόνια πολλά σε όλους και καλή χρονιά...


Τα καλύτερα έρχονται!

P.S
Και δύο τραγούδια για σένα...
Που τα τελευταία δύο χρόνια χάραξες την ζωή μου.. Την πορεία μου... Με την απουσία σου... Για σένα που τόσο πολύ (νομίζω) αγάπησα και τόσο μίσησα..
Για σένα που μου έμαθες ότι τελικά τα αισθήματα είναι για τους αδύναμους..
Για σένα...

Τα τελευταία...

Πριν ένα μήνα....

Πριν από ένα μήνα ήρθα....
Πριν από ένα μήνα ήρθα στην Αθήνα...
Σε σένα...

Πριν από ένα μήνα πήρα το τρένο μόνη μου και ήρθα χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα τι θα συμβεί, χωρίς να εχώ πει κάτι σε κάποιον για αυτό το ταξίδι εκτός από το φίλο που θα με φιλοξενίσει, χωρίς να δώσω λογαριασμό σε κανέναν...

Πριν από ένα μήνα ήρθα εκεί χωρίς να σου πω τίποτα...
Θυμάσαι, δύο χρόνια σχεδόν ήθελα να κάνω αυτό το ταξίδι για να σε δω...
Κοίτα, πριν από ένα μήνα ήρθα και δεν σου είπα τίποτα. Δεν έκανα τίποτα...
Δεν μπήκα καν στον πειρασμό να σου πω πως ήρθα...

Με ρώτησε ο φίλος μου αν μου έλεγες εσύ να βρεθούμε τι θα απαντούσα.. Είπα με την μια ΟΧΙ αλλά μετά με ένα δειλό χαμόγελο είπα ΝΑΙ...
Όχι γιατί θέλω να σε δω για να σου πω ότι σε αγαπάω και οτι είσαι ΑΚΟΜΑ η ζωή..
Όχι γι' αυτό... Απλά να δώσω ένα τέλος γύρω από το μύθο μας που με καίει κάτι τέτοιες βραδιές...


Πριν από ένα μήνα ήρθα στην Αθήνα...
Και επιτέλους ο κύκλος μας τελείωσε οριστικά και αμετάκλιτα....


M:posa empodia 8a baleis mexri na se dw?
M:posa?
K:den exeis parei xampari oti de prokite na me deis?Όπου Μ, εγώ και όπου Κ, ο "κανείς"...
Το πήρα χαμπάρι και το έκανα.. Τα καταφέρα....

Gray's

Did you say it?


I LOVE you....


I DON'T ever live without you....


You change my life...


Did you say it?



Because this's it...


It might all be gone tomorrow...

PLS

Μην με αφήνεις έξω από την ζωή σου...
Σε παρακαλώ...
Μην ξεχνάς ότι δεν μου έμαθες να ζω χωρίς εσένα...
Και τόσο καιρό δεν το έχω μάθει μόνη μου...

Μην πετάς ξανά...
Θα φύγεις σε λίγες μέρες...
Άσε με να σε δω...
Όταν φύγω από δω, θέλω να είμαι ελεύθερη...
Και να βρω την ηρεμία μου...
2 χρόνια έχουν περάσει που την έχω χάσει...
Δώστην μου πίσω...
Το αξίζω... Κι ας μην το πιστεύεις....

Μην με αφήνεις άλλο στο σκοτάδι...

:(

Έχω μέρες να μιλήσω για σένα...
Έχω μέρες να γράψω για σένα...
Μα σε σκέφτομαι... Συχνά...
Ίσως και συνέχεια...

Εκτός από κάτι στιγμές ψεύτικης ηρεμίας...

Και εχθές το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ...
Σε σκεφτόμουν... ΠAΛΙ...

Θέλω τόσο να μιλήσουμε..
Δεν ξέρω τι κάνεις, που είσαι, πως περνάς...

Σε λίγο καιρό θα φύγεις...
Θέλω να σε δω...

Σε λίγο καιρό ίσως χαθούν όλα για πάντα...
Θέλω να σε δω...

Μου λείπεις τόσο πολύ...
Όσο δεν φαντάζεσαι...

Ο τόνος τις φωνής σου..
Τα (ψεύτικα) μάτια σου...
Οι συζητήσεις μας...
Οι σιωπές μας....
Μου λείπεις εσύ..

Το ξέρω πως είναι λάθος που γράφω..
Το ξέρω ότι πρέπει να ξεφύγω από όλο αυτό..

Σ'αγαπάω ακόμα...
Μίλα μου... (κι ας είναι η τελευταία φορά..)

Giati grafw akomi gia sena?
Poso egwismo mporo na exw gia na eimai akomi kai kala kolimeni mazi sou epidi den se eixa?
eleos!

PANTA

Πάντα θα μπορώ να σου μιλάω..

Γιατί εγώ μιλάω στην καρδιά σου…

Γιατί εγώ γνωρίζω που είναι η καρδιά σου..

Γιατί εγώ όταν οι άλλοι ήταν απέναντι σου..

Έγώ; Εγώ ήμουν δίπλα σου…

Γιατί εγώ πάντα πίστευα στον έρωτα δίχως όρια..

Στον αναλλοίωτο έρωτα.. Εκείνον που δεν κοιτά την απόσταση, τον χρόνο, το σεξ..

Γιατί εγώ πάντα ήμουν ερωτευμένη με φαντάσματα..

Κι όταν έπρεπε πραγματικά να ερωτευτώ άτομα, εγώ σκεφτόμουν τα φαντάσματα..

Μα τα φαντάσματα στοιχειώνουν την ζωή μας..

Γιατί εγώ μαζί σου έκανα το ίδιο λάθος άπειρες φορές.

Δεν ξέχασα, δεν διέγραψα, δεν (σε) άφησα πίσω…

Γιατί εγώ μαλάκα μου πάντα ήμουν εκεί.

Γιατί πολύ απλά δεν μπόρεσα να φύγω ποτέ…

Θέλω να σε δω..

Θέλω να σε ακούσω.

(Προσπάθησα αλλά…)

Μα πάνω από όλα

ΘΕΛΩ

ΝΑ

ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ

22:59

6/7/09

GG

Suspend is on...
My life is gone:)


Και τώρα που ξανά φτάσαμε στον πάτο...
Και τώρα που όλα "τελειώσαν" ... (Αν και δεν υπήρχε τίποτα)
Και τώρα που όλα ξανά έγιναν μαύρα..
Μου φαίνεσαι τόσο λίγος...
Τόσο μικρός...
Τόσο γελοίος..
Τόσο αξιοθρήνητός..
Προβλέψιμός... Τόσο προβλέψιμος...
Κάθε σου κίνηση την ήξερα...


Να πω λυπάμαι που έγινε έτσι;
Όχι ακόμα δεν λυπάμαι... Έχω κάτι να κρατιέμαι...


Και φτάσαμε ξαφνικά σε μια λίμνη...
Μια μεγάλη μαύρη λίμνη... Ήταν βαθιά...
Ο ένας απέναντι από τον άλλον..
Δύο κανονικοί εχθροί, που περιμενούν να κατασπαρχτούν.

apla k00rastika na grafw gia sena xwris na ektimas tpt... xwris na niw8eis tpt...
kai twra kaneis auto?
3eftilaC -1

Skepseis

Ένα ταξίδι...
Δύο λέξεις που θέλω να ακούσω από τα χείλια σου...

Και μετά να χαθώ...
Σε ξένες αγκαλιές... Σε ξένα σώματα...

Χάνω την ψυχή μου...
Στο έχω πει;
Την χάνω κάθε φορά που χάνομαι σε άλλους για να σε ξεχάσω...
Χάνω την αξιοπρέπεια μου,τον εαυτό μου...

Για μια ώρα "ηδονής''...

Χάνω εμένα γιατί πάνω από όλα θέλω να βρω εσένα...

Σκέψεις, σκέψεις...
Μόνο σκέψεις κάνω για σένα..
Πράξεις; Δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια..
Εκτός ίσως από υπομονή...
Μου έχει εξαντληθεί εδώ και καιρό...

Αλλά περιμένω...
Περιμένω μόνη μου...
Πάντα μόνη μου...


ΓΥΡΝΑ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΜΕ....

gg

So over
που με πεθαίνει.....

GIATI?

Υπήρχε μια εποχή που είμασταν φίλοι... 'Ενιωσα πως διάβασες την ψυχή μου...

Γιατί τώρα δεν νιώθω τίποτα τέτοιο?
Γιατί τώρα δεν νιώθω ότι κάτι με ενώνει μαζί σου?
Γιατί τώρα νιώθω να σε σιχαίνομαι? (Ίσως να πλησιάζει στην αγάπη και αυτό?)

Γιατί το μονο που μου προσφέρεις είναι πόνο?
Γιατί κάποτε πίστευα πως θα είμαι μαζί σου μέχρι να πεθάνω ενώ όλες οι ενδείξεις μαρτυρούσαν το αντίθετο?
Γιατί να ερωτεύτηκα κάτι που δεν υπάρχει?
Γιατί πλέον δεν έχω "ψευδαισθήσεις"?

Γιατί η καρδιά μου έχει μαυρίσει τόσο πολύ?

Ο πόνος είναι αβάσταχτος...

Γιατί πια σε λυπάμαι και συγχρόνως λυπάμαι και τον εαυτό μου που σε αγαπάει ακόμη?

Γιατί όσο με φτύνεις εγώ είμαι εκεί?

Γιατί ο χρόνος τρέχει για τα υπόλοιπα στην ζωή μου αλλα δεν τρέχει για την μέρα που θα σε δω?
Γιατί η αγάπη να πονάει τόσο πολύ?

Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου?

ΔΕΝ ΕΊΜΑΙ ΠΙΑ ΕΓΏ

Kai eimai akoma ekei..

Νιώθεις το βλέμμα μου πάνω σου;

Νιώθεις που σε κοιτάω κατευθείαν στην καρδιά;

Με νιώθεις βαθιά μες το στομάχι σου;

Με νιώθεις μέσα σου;

Στην καρδιά σου;

Μη με αναγκάσεις να έρθω…

Απάντησε μου…

Κι όμως καλέ μου με αναγκάζεις να έρθω εκεί γιατί θέλω τόσο πολύ να σε δω να σου μιλήσω. Μόνο να σου μιλήσω. Κι ας ξέρω ότι αυτή θα είναι η τελευταία. Κι ας ξέρω πως αυτή την φορά θα με κάνεις τόσα πολλά κομμάτια που δεν θα βρεθεί άνθρωπος να με αντέξει. Δεν θα βρεθεί τόπος που να μην φοβηθεί την ορμή των συναισθημάτων μου. Δεν θα βρεθεί χέρι για να με κρατήσει.

Μόνο παρελθόν βλέπω… Δεν μπορώ να κοιτάξω το μέλλον.. Μόνο εσένα βλέπω το παρελθόν που δεν αξίζει μια. Πόσα ψέματα;

Γιατί είμαι ακόμη εκεί………………

Γιατί γαμώτο……

Δεν το μπορώ μαλάκα μου και το τράβηξα πολύ αυτό το πλοίο της αγάπης..

Με βούλιαξε…

Με άφησε στον πάτο… Ακόμη στον πάτο είμαι. Δεν τα κατάφερα ακόμη να βγω αν και ορκίστηκα ότι όλα τελείωσαν και τα έχω ξεπεράσει όλα..

Μα κοίτα… Γιατί ακόμη; Γιατί δεν μπορώ να γυρίσω σελίδα; Τι με κρατάει στο παρελθόν; Γιατί ρε μαλάκα για σένα εγώ να μην υπάρχω και να είμαι ένα παιχνίδι και εσύ ακόμη να καθορίζεις την ζωή μου;

Και όσο για τα new…. Εδώ θα γίνει ο μεγάλος χαμός…
Δεν ξέρω ποιος θα πληγωθεί πρώτος..

Συγγνώμη προκαταβολικά..

Εγώ φταίω για αυτά που θα γίνουν στο μέλλον..

Και ότι υπήρχε, άξιζε πραγματικά…. Θα κρατήσει…

Αρκεί ο χρόνος να απαλύνει τον πόνο μας…

Να έχουμε πάλι τα φτερά μας και να πετάξουμε… Να ζήσουμε….

Δεν θέλω να φανταστώ ούτε για μια στιγμή τον ευατό μου μετά από αυτό το ταξίδι…

Ούτε καν…

Στο χρωστάω…

Μου χρωστάς…

Να θυμάσαι…

Δεν ξεχνώ. Δεν ξέχασα…

ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ όμως.

:S

Me espases... Me ekanes kommatia..
Ta psaxnw akomi sto skotadi. Psaxnw na brw stirigma..
Edw kai kairo psaxnw... Pantou.
Alla den brika...

Kai mono to parel8on blepw... Koitaw mprosta alla mono parel8on. Boi8ise me na 3efugo epitelous apo emas... Den m'agapas den asxolise, ponaw, ak00s?
Mporeis na me ak00seis?

I can't breath without you...

Den mporw... Einai poli diskolo na dextw oti den 8a se exo pote... S'agapaw.. Isws..
Isws.. Den a3izeis k to 3ero poli kala....
DEN mporw omos na to katalabw. pLigo8ika poli, k den einai tou xaraktira mou tetoies katastaseis...
Panta mazi s 8a i8ela na eimai... Sto pleuro soy den mporei na me aggi3ei kaneis..
Giati mazi soy petaw, zw, anapnew.

Eisai o logos pou sinexizw auto mataio kai ili8io kai anwfelo taxidi pou legetai ZWI...
8elw na se dw... Poso 8elw na se dw... Estw ki as me deis kai fugeis makria mou...
GIA PANTA

Gia na 8umamai

Μετά από όλα αυτά έρχεται η ερώτηση( που άπειρες φορές έχω κάνει στον ευατό μου, σε σένα, σε άλλους) .

Πως το ξεπερνάς όλο αυτό?
Ποιος είναι ο τρόπος που θα προχωρήσεις στο επόμενο στάδιο τις ζωής σου?
Υπάρχει ειδική formula?

15 μέρες πριν τις πανελλήνιες και νιώθω ότι είμαι σε ένα ατέλειωτο σκοτάδι στο οποίο πολλές φορές έχω ψάξει για λίγο φως.

Πως γίνεται? Έτσι ξαφνικά να δηλητηριάζεις την ψυχή μου και να σβήνουν όλα... Ευτυχία,όνειρα, όλα. Έτσι ξαφνικά.. Γιατί?

Ναι ίσως όχι ξαφνικά. Άκουγα μήνες τώρα το καμπανάκι του κινδύνου. Όταν εγώ σου μιλούσα, σε παρακαλούσα, εξευτελιζόμουν για σένα έπρεπε να το καταλάβω, γιατί το μόνο σου αντάλλαγμα ήταν η σιωπή. Μια σιωπή τόσο εκκωφαντική που με έκανε να ανατριχιάζω στο άκουσμα της.


Πως γίνεται να ξεπεράσουμε το παρελθόν που τόσο μας πονάει?
Πως γίνεται να διαγράψουμε πρόσωπα και καταστάσεις που έχουμε αγαπήσει τόσο πολύ?

Κάθε φορα μου δείχνεις ότι είμαι για σένα ένα σκουπίδι.
Γιατί δεν μπορώ να το καταλάβω και να συνεχίσω στον επόμενο μαλακα?

Εκεί που λες πως όλα τα είπες και δεν έχεις τίποτα άλλο να προσθέσεις ξαφνικά ξεπετάγεται σαν φλόγα από το μυαλό το παρελθόν που όσο και αν έχω μιλήσει γίαυτό πάντα θα έχω κάτι να πω.. Γιατί πολύ απλά το παρελθόν μου, όσο κι αν ακούγεται ηλίθιο είσαι εσύ.

Ίσως αν και δυνατή να μην έχω την δύναμη να σε σβήσω.



Και θυμάμαι..Μόνο θυμάμαι... Μόνο αναμνήσεις έχω να θυμάμαι..

Xeimwnes

Να είσαι δίπλα μου, θέλω να μου δίνεις κουράγιο.
Γιατί δεν τους αντέχω μόνη μου τους χειμώνες.

Και ξέρεις γιατί δεν τους αντέχω;
Γιατί κατά ένα περίεργο τρόπο με ανάγκάσες να ζω με αυτούς...
Είναι τόσο κρύοι... Μοναχικοί..

Και τους χόρτασα τους χειμώνες...
Ενα μιση χρόνο μες την παγωνιά..

Τώρα πλησιάζει καλοκαίρι λες να δω επιτέλους το φως;
Λες επιτέλους να δω το φως των ματιών σου;
Σαν χρόνια να το περίμενα.. Να το δω κι ας πεθάνω δεν λένε;
Μα εγώ θα ζήσω μετά από αυτό, για μένα.


Βαρέθηκα τους χειμώνες σου....
Με κούρασε η βροχή σου...
Με τέλειωσε η σιωπή σου...



Κική Δημουλά

Ο ταχυδρόμος σέρνοντας στα βήματά του, την ελπίδα μου,

μου'φερε και σήμερα ένα φάκελο με την σιωπή σου.

Τ'όνομά μου γραμμένο απ'έξω με λήθη.

Η διεύθυνσή μου ένας ανύπαρκτος δρόμος.

Ομως ο ταχυδρόμος

τον βρήκε αποσυρμένο στη μορφή μου,

κοιτώντας τα παράθυρα που έσκυβαν μαζί μου,

διαβάζοντας τα χέρια μου

που έπλαθαν κιόλας μιάν απάντηση.

Θα τον ανοίξω με την καρτερίαν μου,

και θα ξεσηκώσω με την μελαγχολίαν μου

τ' άγραφά σου.

Κι αύριο θα σου απαντήσω

στέλνοντας σου μια φωτογραφία μου.

Στο πέτο θα έχω σπασμένα τριφύλλια,

στο στήθος σκαμμένο

το μενταγιόν της συντριβής.

Και στ' αυτιά μου θα κρεμάσω - συλλογίσου-

την σιωπή σου!!!!

Ligo fws

Βαρέθηκα να βλέπω τα σκοτάδια σου.
Θέλω φως.
Θέλω χρώμα σε αυτό το παιχνίδι που ονομάζεται ζωή.

Θέλω με ένα klik (όπως σε γνώρισα) έτσι να σε σβήσω.
Και να συνεχίσω από το μηδέν .
Αλλά ελεύθερη και η ελευθερια, ξέρεις, είναι πάνω από όλα.


Θέλω να νιώσω μοναξιά όχι επειδή δεν υπάρχεις εσύ στην ζωή μου αλλά επειδή δεν υπάρχει κάτι να με γεμίζει γενικότερα.

Μες την μοναξιά μπορείς να σκεφτείς ελεύθερα χωρίς να βασανίζει κάτι το μυαλό σου και να δεις τι έχεις κάνει λάθος για να μην ξανά κανεις τα ίδια.

Σιγά σιγά "συναρμολογώ" κομμάτια και βλέπω μόνο ψέμα..

Με κατακλύζει.

ΠΑΤΟΣ. Ξανά και ξανά....

Γιατι στην πορεία ανακαλυπτω οτι μου ειπες και αλλα ψεμματα;
Δεν μπορω να καταλαβω γιατι μου λες ψεμματα;

Ποιος ο λογος;

ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ;

Τις εντιπωσεις; Οχι καλέ μου δεν τις κερδιζεις πλεον.

Σε βαρεθηκα.. Δεν ξερω αν μπορω να σε μισησω. Δεν ξερω αν μπορω να νιωσω κατι για οτι δηποτε.
Πρεπει τωρα να μαθω να εμπιστευομαι τους ανθρωπους ξανα; Πως μπορω να το κανω;

Γιατι τα ατομα που αγαπαμε να μας συμαδευομουν για αρκετο καιρο μετα;

Γιατι εγω να μην μπορω να το ξεπερασω οπως ξεπερναω καθε τι...

Θελω τοσο πολυ να ερθω να σε βρω...
Μα ειναι πολυ μακρυα τα 800χμ που μας χωριζουν και οι τοίχοι που εβαλες αναμεσα μας..


Με αγγιζουν αλλοι δεν νιωθω τιποτα. Ουτε καν να νιωσω μπορω πλεον...

PES M

Πες μου σε παρακαλώ πως να μάθω να ζω με την απουσία σου;

ΠΕΣ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ...


ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΩ...

again?

Και τώρα εγώ πρέπει να βρω την δύναμη να το ξεπεράσω;
Πρέπει να πω ότι δεν υπήρχες ποτέ και να συνεχίσω;


Πρέπει να σε διαγράψω; ΞΑΝΑ;

Όχι άλλο σε παρακαλώ.....

Truths

Η αλήθεια μου κομμάτια (όπως και η ψυχή μου). Την σκορπίζεις σαν τη στάχτη από το τσιγάρο σου.
Δεν ξέρω πλέον τι να πιστέψω.
Τι είμαι εγώ για σένα τελικά;
Θα βρεις επιτέλους το θάρρος να μου το πεις;
Μια ανάμνηση από την προηγούμενη ζωή σου ή κάτι πιο σημαντικό;
Έχω την εντύπωση ότι τελικά δεν ήμουν (και είμαι) τίποτα..

Κοίτα με πως έχω γίνει.. Πως με γνώρισες πριν ένα χρόνο και πως είμαι τώρα... Υπάρχει κάτι από τον παλιό μου εαυτό; Υπάρχει κάτι που να θυμίζει ότι υπάρχω και εγώ σε αυτό το άνισο παιχνίδι; Σε αυτή την μάχη που έχω αγαπήσει όσο τίποτα άλλο και τώρα έχω σιχαθεί να μάχομαι δίχως λόγο;

Γιατί φτάσαμε εδώ;
Γιατί το άφησα να γίνει;
Πως θα τελειώσουμε;
Πως θα ξεφύγω;
Γιατί με αφήνεις;
Γιατί εγώ μένω;

Πως έχω γίνει έτσι τελικά;
Μπορείς να με κοιτάξεις, εσύ που έτσι με έκανες;
Μπορείς να κοιτάξεις επιτέλους κατάματα το άτομο που ξέρεις πολύ καλά ότι έσπασες σε 1000 κομμάτια etC gia tin kaula kai to style;

Κάνε ένα βήμα πίσω, απομακρύνσου, πες πως δεν υπάρχω ( έτσι έλεγες πάντα θυμάσαι; ) και μηδένισε με. Ξανά και ξανά.


Δεν με συγχώρεσες ποτέ ε;