Και αυτή η γεύση.. Αχ αυτή η γεύση ήταν υπέροχη....

Μακάρι να κρατούσε λίγο ακόμη... Να ξεκουραστεί η καρδιά μου...

Αλλα nevermind ύστερα θα κουραζόταν περισσότερο...

Είμαι περήφανη για τον εαυτό μου όσο δεν πάει.

Χτύπησα ένα 10αρι, που πιο δεκάρι δεν γίνεται.

Εκεί που έλεγα ότι έχασα το mojo μου και είμαι σε τέλμα γίνεται αυτό και λες είσαι πολύ μεγάλη κοπέλα μου!!

Γενικά δεν είμαι κομπλεξική και ξέρω μέχρι που μπορώ να φτάσω.

Ντάξει το 10αρι δεν είναι για μένα.

Αλλά να σου.. Ποτέ μην λες ποτέ λοιπόν.

Δεν με νοιάζει τι θα γίνει και αν θα συνεχίσει αλλά μόνο η γεύση που πήρα είναι αρκετή.

Φτου μου και πάλι.

* Και ένα τραγούδι που ταιριάζει με όλη τη διάθεση:)

Assim você me mata Ai, se eu te pego, Ai, ai, se eu te pego

Μέρες θέλω να μπω να αφήσω καμιά λέξη εδώ αλλά δεν έχω τίποτα να πω.

Τίποτα απολύτως όμως. Έχω ξαναπεί ότι γράφω πάντα όταν δεν είμαι καλά και πολύ σπάνια καταγράφω τις καλές στιγμές μου. Αλλά τώρα δεν έχω τίποτα από τα 2. Μια γλυκιά ηρεμία έχει τυλίξει τη ζωή μου, κάποιοι θα το χαρακτήριζαν λήθαργο, αλλά αλήθεια για μένα είναι μια μικρή ευτυχία. Κάθε μέρα ζω μια τέτοια μικρή ευτυχία, όταν το βράδυ μετά την κούραση όλης της μέρας ξαπλώνω, βάζω την αγαπημένη μου σειρά και ζεσταίνομαι. Εκείνη τη στιγμή είμαι απίστευτα ευτυχισμένη και ήρεμη. Πόσο μου είχε λείψει αυτό. Η ηρεμία... Χρόνια τώρα τη ψάχνω....

Πραγματικά δεν ενδιαφέρομαι για κανέναν, παρά μόνο για τον εαυτό μου.. Δεν πάει να καίγεται ο κόσμος γύρω μου, εγώ θα γυρίσω τα μάτια μου από την άλλη. Θέλω να είναι καλά ένα μικρός κύκλος φίλων αλλά σταμάτησα επιτέλους να προσπαθώ εγώ να κάνω τους άλλους ευτυχισμένους Οι σκέψεις είναι πιο ήρεμες. Και τις στιγμές που νευριάζω, σε μια ώρα μου περνάει γιατί δεν έχει καμία σημασία....

Συμβιβάστηκα με κάποιες αλήθειες. Έγιναν βιώματα και μαθήματα ζωής. Και προχωράμε χωρίς να πιέζουμε καταστάσεις και πράγματα. Βαρέθηκα να αγχώνομαι για το παραμικρό και για τον οποιοδήποτε. Τα περισσότερα είναι ζώα γιατί περιμένω ότι εγώ θα τους κάνω ανθρώπους?!

Και η μοναξιά που δεν άντεχα? Αχ και αυτή μ' αρέσει πλέον. Ήσυχο το κεφάλι, που είναι τι κάνει, με σκέφτεται δεν με σκέφτεται, με κερατώνει... αχααχχαχαχαχα Πόσα "άντε γαμήσου" θέλω να μοιράσω σε διάφορα άτομα, αλλά το παίζω κυρία γιατί δεν αρμόζει στη τάξη μου! χαχαχαχαχα

Και εδώ κάπου το χάνω:Ρ

Να ξέρεις, όλη τη ζωή μου δίνω, σώμα και ψυχή
φτάνει πάλι να 'μαστε μαζί
Σε θέλω, δε με νοιάζει που πηγαίνω
ούτε που θα βγει
Είσαι εσυ το τέλος μου κι αρχή.

* να με ακούσεις να το τραγουδώ να πάθεις.