Θέλω να μοιράσω τόσα άντε γαμήσου....
Στην οικογένεια, που πάλι δεν μιλιόμαστε.
Στους φίλους, που μου κομπλεξιάζουν σαν γκόμενες ή στους υπόλοιπους που είναι εγωιστές.
Το μεγαλύτερο άντε γαμήσου το κερδίζουν αυτοί του ανδρικού φίλου φυσικά. Σε καθένα ξεχωριστά το "χαρίζω".
Και ανάθεμα κ αν ξέρω γιατί είμαι τόσο απόλυτα νευριασμένη.
Και ένα άντε γαμήσου αξίζει και σε μένα (ευχή είναι καλέ) που κάθομαι και τους ανέχομαι. ΌΛΟΥΣ.
Για αυτό.... Άντε και γαμήσου κόσμε:)

Περνάει ο χρόνος.... Πέρασαν 4 χρόνια...
Και τι έκανα σε αυτή την πόλη;
Τι έκανα...
Κάποιος, κάπου, κάποτε, μου είχε πει "δεν θέλω να χαλάσω τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου" ...
Και πέρασαν σαν νερό τα καλύτερα χρόνια. Και τώρα φτάνω προς το τέλος. Και κοιτάω πίσω και λέω τι έκανα;
Μια αποτυχημένη σχέση;
Ελάχιστα αποτυχημένα ξενύχτια;
Ελάχιστες αποτυχημένες φιλίες;
Όλα τόσο αποτυχημένα ήταν;


Πως δεν μ' αγάπησες το ξέρω
κι ας ταξιδέψαμε μαζί.
Πως δεν μ' αγάπησες το είδα.