Game over babe

Τελείωσε.

Τελείωσε οριστικά. 

Τελείωσε.

Τελείωσε και πρέπει να προχωρήσω.

Τελείωσε και πρέπει να δείξω ότι δεν με νοιάζει.

Τελείωσε και πρέπει να μην πονάω.

Τελείωσε και θα αναγκάζομαι να τον βλέπω όταν βγαίνω έξω. 

Τελείωσε γιατί εγώ έκανα το λάθος.

Τελείωσε και έπρεπε να μην είχε αρχίσει ποτέ. 

Τελείωσε και εγώ είμαι σε υπερένταση και δεν μπορώ να νιώσω κάτι.

Πιο πολύ φοβάμαι οτι κάποια στιγμή θα μου λείψει και θα τον θέλω.

Για την ώρα άντε ΑΝΤΕ ΓΑΜΙΣΟΥ!

Strangers

Μια παρατήρηση θέλω να κάνω.


Το είχα σκεφτεί, το ήξερα, αλλά για πρώτη φορά, τώρα συνειδητοποίησα πραγματικά ότι οι άνθρωποι αποξενώνονται.
Μπορεί κάποτε να ήταν αδερφές ψυχές, κολλητοί, εραστές, ανδρόγυνο, αδέρφια αλλά όταν επέλθει ο χωρισμός, όποιας μορφής και να είναι, αυτόματα μετά γίνονται 2 ξένοι στον ίδιο κόσμο.
Και αυτό; Με σοκάρει... Γιατί το σκυλί της γειτονιάς σου, γίνεται πιο οικείο από τον μέχρι πρότινος άνθρωπο σου...

Ίσως φταίει η ηλικία μου, που δεν έχω βιώσει κάποιες καταστάσεις και δεν έχω δει όσο θα έπρεπε τις ανθρώπινες σχέσεις να εξελίσσονται. Μπορεί, από την άλλη, να είμαι τελικά ρομαντική (χαχα).
Και αναρωτιέσαι, ποιος ο λόγος να επενδύσω σε οποιαδήποτε σχέση αφού στο τέλος θα καταλήξουμε δύο ξένοι; Γιατί να δώσω, γιατί να ανοιχτώ, γιατί να εκτεθώ;

W/E

Καλό μήνα!