ΑΓΑΠΑΩ

Κάποιος είχε πει ότι η λέξη αγαπάω κρύβει τεράστια αλήθεια μέσα της γιατί αρχίζει από το A και τελειώνει στο Ω.
Αυτό είσαι εσύ για μένα.
Η αρχή και το τέλος μου.
Μια αρχή μοναδική μα ένα τέλος επώδυνο.
Ίσως πλησιάζουμε στο τέλος μας.

Ένας μήνας έμεινε.
Αλλα δεν μπορώ να ξεχωρίσω πλέον αν είναι αλήθεια αυτό που μου λες.
Η αλήθεια και το ψέμα στα λόγια σου είναι δυσδιάκριτη.

Μ' αγαπάς δεν μ' αγαπάς;
Μ' αγαπάς δεν μ' αγαπάς;

Μια μαργαρίτα η καρδιά μου.
Την μαδάω.
Καθημερινά στον κάθε μαλάκα που περνάει από τη ζωή μου και του την χαρίζω, μήπως και ξεχάσω.

Πικρα,πόνος,θλίψη. 3 λέξεις συνώνυμες μα τόσο διαφορετικές όταν τις βιώνεις.
Βάστα καρδιά μου για τον τελευταίο γύρο..

Για κοίτα με λίγο.
Θα βρείς το χαμό.


Πλησιάζει το τέλος.

Ας είναι αλήθεια αυτή τη φορά..


Ας τελειώσουμε...

Truths

Η αλήθεια μου κομμάτια (όπως και η ψυχή μου). Την σκορπίζεις σαν τη στάχτη από το τσιγάρο σου.
Δεν ξέρω πλέον τι να πιστέψω.
Τι είμαι εγώ για σένα τελικά;
Θα βρεις επιτέλους το θάρρος να μου το πεις;
Μια ανάμνηση από την προηγούμενη ζωή σου ή κάτι πιο σημαντικό;
Έχω την εντύπωση ότι τελικά δεν ήμουν (και είμαι) τίποτα..

Κοίτα με πως έχω γίνει.. Πως με γνώρισες πριν ένα χρόνο και πως είμαι τώρα... Υπάρχει κάτι από τον παλιό μου εαυτό; Υπάρχει κάτι που να θυμίζει ότι υπάρχω και εγώ σε αυτό το άνισο παιχνίδι; Σε αυτή την μάχη που έχω αγαπήσει όσο τίποτα άλλο και τώρα έχω σιχαθεί να μάχομαι δίχως λόγο;

Γιατί φτάσαμε εδώ;
Γιατί το άφησα να γίνει;
Πως θα τελειώσουμε;
Πως θα ξεφύγω;
Γιατί με αφήνεις;
Γιατί εγώ μένω;

Πως έχω γίνει έτσι τελικά;
Μπορείς να με κοιτάξεις, εσύ που έτσι με έκανες;
Μπορείς να κοιτάξεις επιτέλους κατάματα το άτομο που ξέρεις πολύ καλά ότι έσπασες σε 1000 κομμάτια etC gia tin kaula kai to style;

Κάνε ένα βήμα πίσω, απομακρύνσου, πες πως δεν υπάρχω ( έτσι έλεγες πάντα θυμάσαι; ) και μηδένισε με. Ξανά και ξανά.


Δεν με συγχώρεσες ποτέ ε;

esu...

Το ξέρεις ότι είσαι ότι ήθελα σε αυτή την μικρή και μάταιη ζωή;
Δίνεις πνοή σε αυτή την ζωή.
Μου χαρίζεις την γαλήνη στην ταραγμένη μου ψυχή.
Μου δίνεις δύναμη ενώ δεν είσαι εδώ... Ενώ δεν σε νιώθω κοντά μου όπως παλιά...

Προσπαθώ εδώ και καιρό να μάθω να ζω χωρίς εσένα. Ξέρεις μου ειναι πολύ δύσκολο να ξεχάσω τα όνειρα, τις ελπίδες και τα σχέδια που είχα για μας. Θα'θελα πάρα πολύ έστω και ένα από αυτά να πραγματοποιηθεί.

Το ξέρεις, ότι εγώ θα περιμένω.

Όσο κι αν αργήσεις, όσο και αν ξεχάσεις, όσο κι αν φύγεις.

Το ξέρω, ότι εσύ θα αργήσεις γιατί σου είναι δύσκολο να πιστέψεις, ακόμη και τώρα, οτι σε αγαπάω τόσο πολύ με αυτόν τον δικό μου ιδιόρυθμο τρόπο.

Γνωρίζουμε πλέον και οι δύο οτι ποτέ δεν θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί.
Τουλάχιστον τώρα το ξέρω και ΕΓΩ.
Μα ξέρεις κάτι καλέ μου; Δεν θα σταματήσω να ελπίζω. Γιατί ζω για αυτήν την ελπίδα.. Αυτή μου δίνει ζωή...

Και συνεχίζω μόνη μου σε αυτό το δρόμο της αναζήτησης ..

Συνοδευόμενη απο άτομο δίχως νόημα, δίχως κανένα σημάδι που να προδίδει ότι πίσω είσαι ΕΣΥ.
Και συνεχίζω μα...ώρες-ώρες δεν ξέρω για που... Και τότε πάλι χάνομαι και νιώθω ότι δεν ανήκω πουθενά..


Μην με κουράσεις άλλο, σε παρακαλώ...