Truths

Η αλήθεια μου κομμάτια (όπως και η ψυχή μου). Την σκορπίζεις σαν τη στάχτη από το τσιγάρο σου.
Δεν ξέρω πλέον τι να πιστέψω.
Τι είμαι εγώ για σένα τελικά;
Θα βρεις επιτέλους το θάρρος να μου το πεις;
Μια ανάμνηση από την προηγούμενη ζωή σου ή κάτι πιο σημαντικό;
Έχω την εντύπωση ότι τελικά δεν ήμουν (και είμαι) τίποτα..

Κοίτα με πως έχω γίνει.. Πως με γνώρισες πριν ένα χρόνο και πως είμαι τώρα... Υπάρχει κάτι από τον παλιό μου εαυτό; Υπάρχει κάτι που να θυμίζει ότι υπάρχω και εγώ σε αυτό το άνισο παιχνίδι; Σε αυτή την μάχη που έχω αγαπήσει όσο τίποτα άλλο και τώρα έχω σιχαθεί να μάχομαι δίχως λόγο;

Γιατί φτάσαμε εδώ;
Γιατί το άφησα να γίνει;
Πως θα τελειώσουμε;
Πως θα ξεφύγω;
Γιατί με αφήνεις;
Γιατί εγώ μένω;

Πως έχω γίνει έτσι τελικά;
Μπορείς να με κοιτάξεις, εσύ που έτσι με έκανες;
Μπορείς να κοιτάξεις επιτέλους κατάματα το άτομο που ξέρεις πολύ καλά ότι έσπασες σε 1000 κομμάτια etC gia tin kaula kai to style;

Κάνε ένα βήμα πίσω, απομακρύνσου, πες πως δεν υπάρχω ( έτσι έλεγες πάντα θυμάσαι; ) και μηδένισε με. Ξανά και ξανά.


Δεν με συγχώρεσες ποτέ ε;