13/8/16

Έμαθα, πριν κανένα μήνα ότι νυμφεύεσαι. Μάλλον.
Εσύ που έλεγες ότι δεν θα ξανά κάνεις σχέση. Βρήκες μια τυχαία πόρνη, γιατί περί πόρνης πρόκειται και την παντρεύεσαι.
Μου ήρθε να κλάψω , δεν στο κρύβω. Ήθελα τόσο πολύ να κλάψω. Αλλά γιατί; Προχωράς και ίσως είσαι ευτυχισμένος. Αυτό θέλω για σένα.
Πριν κανά δύο βδομάδες μου είπαν σε είδαν έξω 10 το βράδυ μεθυσμένο. Πάλι...
Πάλι σφίχτηκε η καρδιά μου... Πάλι μου ήρθε να βάλω τα κλάματα και για 2 λεπτά ένιωσα το παλιό χάσιμο..
Εχθές, βγήκα για τρέξιμο και νομίζω πως είδα το αμάξι σου , να το οδηγεί εκείνη.
Τότε συνειδητοποιησα τι πραγματικά γίνεται.
Συγκατοικείτε, μοιράζεστε το ίδιο κρεβάτι, τρώτε στο ίδιο τραπέζι. Της λες οτι την αγαπάς. Κάνετε μαζί μπάνιο. Σου πλένει τα ρούχα. Σου μαγειρεύει. Σε φροντίζει. Και την φροντίζεις και εσύ. Την αγαπάς. Την νιώθεις. Ζείτε μαζί. Μαζί. Την αγαπάς.

Προφανώς δεν ήμουν η κατάλληλη.
Και προφανώς αυτή η σκέψη ούτε ανακουφιστική είναι, ούτε ευχάριστη.

Κοιτάμε μπροστάααα!
Ε;