Back

Και πάλι πίσω όχι για σένα άλλα για μένα όχι για την ζωή που ήθελες να έχω αλλά για την ζωή που διαλέγω εγώ για την πάρτυ μου.

Φύγε και μην ξανά κοιτάξεις πίσω.
Το ίδιο έκανα και εγώ.
Το ίδιο θα κάνω.

Νοτες

ΑΝΕΜΗ - ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ

Δείξε μου πώς να σΆ αγαπάω
Δείξε μου πώς να σου το πω
Ό,τι άλλο πω φαίνεται άδειο
Ρίξε μου φως να τραγουδώ

Μάτια μου κοίταξε τον κόσμο
Και στη ματιά σου θα τον δω
Ό,τι έχεις νιώσει να το νιώσω
Ό,τι αγαπάς να το γευτώ

Σαν καράβι να σαλπάρω
Σαν αχός να ξαναρθώ
Σαν τραγούδι νΆ αρχινήσω
Σαν ανέμη να στραφώ

Να ‘μουν ανάσα να σου λείπω
Να ‘μουν πετράδι στο λαιμό
Όμορφη σκέψη να φωτίζω
Ό,τι σκιάζει τον καιρό

ΝΆ απλώνω και να σε αγγίζω
Να σε ζητώ και να ‘σαι εδώ
Τα χείλη σου να βασανίζω
Κι ας βασανίζομαι κι εγώ

Σαν καράβι να σαλπάρω........
Σαν καράβι να σαλπάρω....



ΘΥΜΑΣΑΙ???

Tired

Κουράστηκα [ξανά].. Απλά κουράστηκα να προσπαθώ να πληγώσω εσένα και εκείνον με τα λόγια μου ενώ εγώ μέσα μου χάνομαι. Κουράστηκα να είμαι εδώ χωρίς λόγο. Κουράστηκα να αγαπάω κάτι που δεν είναι δικό μου και δεν πρόκειται να γίνει ΠΟΤΕ. Κουράστηκα να σπαταλάω τον χρόνο μου στους λάθος ανθρώπους, τις λάθος στιγμές.. Μείνετε μακριά μου, μην γκρεμίζετε τα τείχη μου. Δεν μπορώ πλέον να τα κτίζω ξανά και ξανά. Φύγετε από μένα. Πάτε αλλού. Κάντε ότι θέλετε αρκεί να μην ξέρω να μην ακούω για αυτά. Θα είναι σαν να μην υπάρχουν για μένα. Έτσι θα κάνω και με τις ίδιες σας τις υπάρξεις. Δεν υπάρχετε και δεν υπήρξατε ποτέ.

Όσο μ’ αγάπησες, τόσο σε πρόδωσα.

Όσο με πρόδωσες, σε είχα αγαπήσει.

Όσο μ’ άφηνες, τόσο σε άφηνα..

Όσο με μίσησες, με έχω μισήσει …

Για σένα που νόμιζα ότι σε αγαπούσα πιο πολύ και από τον ίδιο μου τον εαυτό..

Συνήθως ψάχνουμε μέσα στη σύντομη ζωή μας πράγματα που την κάνουν πιο όμορφη. Είναι θεϊκό όμως να βρίσκεις κάτι που να της δίνει νόημα. Ίσως μια λάμψη από δύο όμορφα μάτια που δεν γνωρίζεις, αλλά σε κάνουν να πιστεύεις πως σε αυτά υπάρχει όλη η ευτυχία του κόσμου. Μια αγκαλιά, ένα φιλί είναι αρκετά για να πεις πως αξίζει να έχεις 1000 ζωές να ζεις αυτό το όνειρο συνέχεια. Σ’ ευχαριστώ που με κάνεις να το ζω. [Μην το ξεχνάς]

Εγώ σε ευχαριστώ που με έκανες για μια στιγμή να πιστέψω πως η ζωή μου άλλαξε.

NoRmal LiFe

Πρέπει κάποια στιγμή να μάθεις ότι ο έξω κόσμος είναι δίπλα σου και το πληκτρολόγιο σου ακόμη πιο κοντά. Το keyboard σου όμως δεν μπορεί να σε αγκαλιάσει, να σου πει έναν αληθινό λόγο, να σε κοιτάξει στα μάτια.. Μεγάλα λόγια, πίσω από μικρές οθόνες.. Εσύ μου το έλεγες και όχι μόνο σε μένα.. [Πάντα σεβόμουν τις αντιλήψεις σου.] Όχι μόνο μεγάλα λόγια αλλά πολλά. Πάρα πολλά, αμέτρητες ώρες.. Χαμένες από την «φυσιολογική ζωή».. Μα γιατί; Γιατί να καθόμαστε ώρες μπροστά απ’ ένα κουτί φτιαγμένο από ανθρώπινο χέρι ψάχνοντας την ανθρώπινη επαφή.. Μα ο κόσμος είναι δίπλα σου γιατί ψάχνεις «το κάτι διαφορετικό» σε κάτι άψυχο.. Δεν έχει να σου προσφέρει τίποτα παραπάνω από τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου. Εσύ, που κορόιδευες εμένα γιατί ακόμη και στην «κανονική ζωή» μιλάω με τους κώδικες του ¨κουτιού¨, ΕΣΥ είσαι αυτός που περηφανεύεται για μεγάλα του επιτεύγματα που έχει καταφέρει πάνω σ’ ένα μηχάνημα. Μα σκέψου πόσες ώρες έχασες μπροστά του. Πόσα πράγματα θα είχες ζήσει έξω με τους φίλους σου από το να χαζογελάς με τους διαδικτυακούς σου «φίλους».. Μην πεις πως τα ξέρεις ή εγώ στα έλεγα. Αν τα πίστευες κιόλας δεν θα ήσουν τώρα εδώ αλλά έξω διασκεδάζοντας.
Τελικά όμως γιατί προσπαθήσαμε να κάνουμε μια σχέση ενώ ξέρουμε στην ουσία ότι δεν υπάρχει τίποτα. Και ΜΗΝ ξαναπείς ότι εσύ μου τα έχεις πει. Δεν θα ξανά ερχόσουν σε μένα αν δεν τα πίστευες και εσύ.
Ακόμη και τα συναισθήματα μας εικονικά είναι.. Τα πάντα ένα ψέμα. Άντε και εγώ ήμουν άβγαλτη σε τέτοια [ noob όπως θα έλεγαν] εσύ όμως αγάπη μου τα ήξερες. Δεν με σταμάτησες, δεν απομακρύνθηκες, δεν έφυγες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Πάντα εκεί ήσουν…
Εκεί θα είσαι και εύχομαι ειλικρινά κάποια στιγμή να ξεκόψεις και να δεις την ομορφιά του κόσμου μέσα από τα δικά σου μάτια και όχι μέσα από έναν υπολογιστή..
Είναι δίπλα σου, γύρνα το βλέμμα σου[ τα υπέροχα μάτια σου] και θα τον δεις. Σε περιμένει…
θα πιστεύω ότι σε αγαπάω ότι και να γίνει...

Θυμάσαι;

<<Ένας κύκλος ήταν...κι έκλεισε η άνοιξε. Ιδέα δεν έχω...κι είσαι σε μια τελική ευθεία...και βαδίζεις...Ξέρεις για πού; Όπου σε βγάλει...και νιώθεις ότι θα τα χάσεις όλα η θα κερδίσεις τα πάντα...Όπου σε βγάλει...
-Φοβάσαι? Όχι δε φοβάσαι...Γιατί; Γιατί θα είμαι δίπλα σου.
-Το υπόσχεσαι?
-Το υπόσχομαι...και βαδίζεις...Κάτι αφήνεις πίσω σου. Αναπολείς;
-Αναπολώ...
-Θυμάσαι;
-Θυμάμαι.
-Τι θύμα…
-Τι θυμάσαι;
-Θυμάμαι ατέλειωτες συζητήσεις, ατέλειωτες σιωπές, ατέλειωτα γέλια, δάκρυα...θυμάμαι εμάς. Εσύ θυμάσαι;
-Ναι, θυμάμαι.
-Θα ξεχάσεις;
-Όχι….
-Το υπόσχεσαι;
-Το υπόσχομαι... >>



Όχι δεν φοβόμουν όσο σε είχα δίπλα μου… Ναι, τα θυμάμαι όλα ακόμη.. Τις ατελείωτες συζητήσεις μας ώρες ολόκληρες, τις σιωπές μας όταν ήμασταν μαλωμένοι, τα γέλια μας όταν ήμασταν καλά και όλα μας φενόντουσαν αστεία..
Θυμάμαι ακόμη που εγώ έκλαιγα όταν σε έχασα γιατί σε πρόδωσα…

ΕΣΥ ΘΥΜΑΣΑΙ;;;;

*Ένα special ty στον Κώστα που μου έδωσε την "συζήτηση" αυτή
:*<3

Δεν πειράζει...

Η απογοήτευση σε όλο της το μεγαλείο… Όχι καλέ μου δεν σου κρατάω κακία… Συνεχίζω να σε αγαπάω το ίδιο βαθειά.. Όχι ψυχή μου δεν σε μισώ, δεν σιχαίνομαι όπως σου είπα.. Εξάλλου δεν μπορώ να το κάνω.. Ναι αγάπη μου ακόμη είσαι η ζωή μου.. [ Σου είχα πει «Κάποτε ήσουν η ζωή μου» και ακόμη είσαι.. ] Μην φοβάσαι, μην νοιάζεσαι, μην στενοχωριέσαι θα είμαι καλά μακριά σου, θα χαμογελάω όπως πάντα αλλά μέσα μου θα σπαράζω για μας.. Για τα λάθη μας, για την κακία μας, για την ζωή που θα μπορούσαμε να κάνουμε μαζί.. Δεν θα δει κανείς όμως πόσο ξανά έπεσα για σένα.. Ούτε καν εσύ.. Εσύ, ζωή μου, που με ΞΑΝΑ έβγαλες από την ζωή σου, που με ΞΑΝΑ πέταξες, που με ΞΑΝΑ διέγραψες έτσι άπλα..
Δεν πειράζει καλέ μου εσύ να είσαι καλά… Πάντα να είσαι καλά κ θα είμαι και εγώ… Συγγνώμη που σε ξανά πλήγωσα με αυτά που σου είπα.. Αχ πόσο πονάω για αυτό αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω..
Ότι αγαπάω το καταστρέφω…
Έτσι κατέστρεψα και μας…
Όχι αγάπη μου μην λυπάσαι έτσι έπρεπε να γίνει κ έγινε..
Αυτή την φορά είχε ένα γρήγορο τέλος και ανώδυνο νομίζω.. Ανώδυνο για ποιον δεν ξέρω… Ίσως και εσύ πονάς μέσα σου.. Τι να τον κάνω τον πόνο σου αφού δεν σε έχω για να σε γιατρέψω… Να πονέσω κι άλλο για σένα… Θα το έκανα αλλά πια η αξία αυτού αφού όλα τα χάσαμε…

Δεν πειράζει, καρδιά μου, ακόμη και στον πόνο μαζί θα είμαστε…