Θυμάσαι;

<<Ένας κύκλος ήταν...κι έκλεισε η άνοιξε. Ιδέα δεν έχω...κι είσαι σε μια τελική ευθεία...και βαδίζεις...Ξέρεις για πού; Όπου σε βγάλει...και νιώθεις ότι θα τα χάσεις όλα η θα κερδίσεις τα πάντα...Όπου σε βγάλει...
-Φοβάσαι? Όχι δε φοβάσαι...Γιατί; Γιατί θα είμαι δίπλα σου.
-Το υπόσχεσαι?
-Το υπόσχομαι...και βαδίζεις...Κάτι αφήνεις πίσω σου. Αναπολείς;
-Αναπολώ...
-Θυμάσαι;
-Θυμάμαι.
-Τι θύμα…
-Τι θυμάσαι;
-Θυμάμαι ατέλειωτες συζητήσεις, ατέλειωτες σιωπές, ατέλειωτα γέλια, δάκρυα...θυμάμαι εμάς. Εσύ θυμάσαι;
-Ναι, θυμάμαι.
-Θα ξεχάσεις;
-Όχι….
-Το υπόσχεσαι;
-Το υπόσχομαι... >>



Όχι δεν φοβόμουν όσο σε είχα δίπλα μου… Ναι, τα θυμάμαι όλα ακόμη.. Τις ατελείωτες συζητήσεις μας ώρες ολόκληρες, τις σιωπές μας όταν ήμασταν μαλωμένοι, τα γέλια μας όταν ήμασταν καλά και όλα μας φενόντουσαν αστεία..
Θυμάμαι ακόμη που εγώ έκλαιγα όταν σε έχασα γιατί σε πρόδωσα…

ΕΣΥ ΘΥΜΑΣΑΙ;;;;

*Ένα special ty στον Κώστα που μου έδωσε την "συζήτηση" αυτή
:*<3