Υπήρχε μια εποχή που είμασταν φίλοι... 'Ενιωσα πως διάβασες την ψυχή μου...
Γιατί τώρα δεν νιώθω τίποτα τέτοιο?
Γιατί τώρα δεν νιώθω ότι κάτι με ενώνει μαζί σου?
Γιατί τώρα νιώθω να σε σιχαίνομαι? (Ίσως να πλησιάζει στην αγάπη και αυτό?)
Γιατί το μονο που μου προσφέρεις είναι πόνο?
Γιατί κάποτε πίστευα πως θα είμαι μαζί σου μέχρι να πεθάνω ενώ όλες οι ενδείξεις μαρτυρούσαν το αντίθετο?
Γιατί να ερωτεύτηκα κάτι που δεν υπάρχει?
Γιατί πλέον δεν έχω "ψευδαισθήσεις"?
Γιατί η καρδιά μου έχει μαυρίσει τόσο πολύ?
Ο πόνος είναι αβάσταχτος...
Γιατί πια σε λυπάμαι και συγχρόνως λυπάμαι και τον εαυτό μου που σε αγαπάει ακόμη?
Γιατί όσο με φτύνεις εγώ είμαι εκεί?
Γιατί ο χρόνος τρέχει για τα υπόλοιπα στην ζωή μου αλλα δεν τρέχει για την μέρα που θα σε δω?
Γιατί η αγάπη να πονάει τόσο πολύ?
Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου?
ΔΕΝ ΕΊΜΑΙ ΠΙΑ ΕΓΏ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου