Σπάζομαι που δεν μου μιλάς. Μια εξήγηση θέλω για να κλείσει ο κύκλος μου. Ο κύκλος μας. Αυτό το ΤΙΠΟΤΑ που είχαμε. Μια γαμημένη εξήγηση γιατί όλα αυτά. Κι ας είναι μια ακόμα δοκιμασία αυτό το γιατί. Κι ας με βασανίσει κι άλλο κι ας με κάψει ξανά. Δεν με νοιάζει όσο πόνο κι αν μου προκαλέσει, αλλά την θέλω την εξήγηση. Περιμένω.
Τρελαίνομαι που δεν μου την δίνεις. Θέλω να πεις γιατί όλο αυτό το θέατρο; Γιατί αυτή η κοροϊδία; Τόσος πόνος για το τίποτα; Τίποτα δεν ένιωσες για μένα; Τίποτα δεν ήμουν τόσους μήνες για σένα; Τόσο μαλάκας; Πως μπόρεσες να πατήσεις τα αισθήματα μου τόσο εύκολα; Πως μπόρεσες να τα προδώσεις όλα; Για πιο λόγο; Και όταν σου έλεγα ότι είμαι ένα παιχνίδι για σένα γιατί μου έλεγες ότι κάνω λάθος; Γιατί; Γιατί τόσος πόνος;
Δεν σηκώνεις το τηλέφωνο, δεν μου μιλάς. Τι ΦΟΒΑΣΑΙ; Να με αντιμετωπίσεις; [ΞΑΝΑ] Εσύ; Μα τι λέω.. ΕΣΥ.. Εσύ ένα τίποτα με γνώμη είσαι… Ο μαλάκας ρε που με «σκότωσε» …
Μια εξήγηση και κλείσαμε…
Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008, 12:13:00 πμ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου