Petres

Ένα πλάκωμα σκέπασε την καρδιά σου. Διαβάζοντας τα παλιά.. Πάλι αναμνήσεις από το παρελθόν. Φαίνεται τόσο μακρινό και συνάμα τόσο κοντινό. Χάθηκαν οι στιγμές τις ανεμελιάς, οι μέρες της ανωριμότητας, [ όχι ότι τώρα έγινες ώριμη..], φεύγει η ζωή… Κι εσύ εδώ. Καθηλωμένη σε αυτή την πόλη, ένα μικρό κέντρο ηλιθίων, με τα ίδια πρόσωπα καθημερινά, που τα αγαπάς και τα μισείς συγχρόνως.

Μια πέτρα κάθισε στην καρδιά σου. [Εδώ και καιρό βρίσκεται εκεί αλλά κάτι τέτοιες στιγμές την νιώθεις πιο έντονη.. ] Στα πρόθυρα τις κατάθλιψης και με μια έγνοια στο νου για την δύσκολη χρόνια που έρχεται και το μόνιμο ταμπελάκι « ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΝ ΟΨΗ»..

Μακάρι να μην υπήρχες και να μην με απασχολούσες.. Μακάρι να μην σε είχα γνωρίσει ποτέ… [Ξεφυσάς..]

Μια καρδιά κομμάτια..

Μια ζωή δίχως νόημα…

Ένα πλάκωμα…

Ένα μυαλό άδειο..

Ένα μαρτύριο δίχως τέλος..

Ένα κορμί χωρίς σκοπό…

Ένα τσιγάρο μισοσβησμένο…

Ένα τηλεφώνημα χωρίς απάντηση…

Ένα «ναι» σου που λατρεύω…

Ένα τραγούδι που είναι στο repeat…

Ένα σ’αγαπαώ σου που θα ήθελα τόσο πολύ να ακούσω από τα χείλη σου.

Ένα συγγνώμη που μου χρωστάς..

Μια εκδίκηση που σου χρωστάω.

Μια ζωή [10 μήνες] χαμένοι άδικα…
Έρχεται το γαμημένο το τέλος.. Πλησιάζει…

Φεύγεις, ξανά έρχεσαι… Μην μου βάζεις δύσκολα.. Δεν μπορώ να σε καταλάβω..

[àηλίθια βλέπεις, έτσι δεν με έλεγες {ή απλά πολύ έξυπνη;;;}] Μην έρχεσαι δεν χρειάζεται είμαι καλά μακριά σου. [ Είμαι;;;]

Όσο δεν έρχεσαι θα πιστεύω ότι με αγαπάς… Μακριά μου αλλά με αγαπάς…

[Ποτέ μου δεν πίστεψα ότι θα γίνεις δικός μου. Γιατί ξέρω ότι η καρδιά σου ανήκει αλλού. Μου λείπεις κι ας είμαι εγώ αυτή που σου έλεγα να μείνεις μακριά μου.. Τουλάχιστον τώρα μου απέδειξες ότι με αγαπάς..]

• Αν μια αγάπη διαρκεί, είναι γιατί κάτι μένει ακόμη μέσα μας ανικανοποίητο. ~ Σαπφώ

Αυτό ακριβώς με ενώνει μαζί σου.. Ότι δεν κατάφερα να σε κάνω αυτό που ήθελα..

[ΔΙΚΟ ΜΟΥ.]

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008, 11:53:55 μμ