Δεν είναι ότι δεν μ' αγαπάς.. Μάλλον θα μ' αγαπάς, γιατί αυτό είναι το φυσιολογικό.. Αλλά πλέον σχεδόν δεν το πιστεύω και αυτό... Δεν μπορώ να πιστέψω τα λόγια σου γιατί δεν έχουν πλέον βάθος.
Αυτό που και καλά με ξεχωρίζει από σένα δεν είναι τα @@ αλλά ο λόγος. Έλα ντε που εγώ όμως έχω λόγο και εσύ όχι. Φταίς, δεν φταίς εσύ...
Και με τρελαίνει οτι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να μην με αγαπάς μετά από όλα αυτά. Πως γίνεται να σταματάς να αγαπάς έναν άνθρωπο; Θα ήθελα να το μάθω...
Το άλλο; Ούτε όνειρα πια δεν μπορώ μαζί σου... Μπορεί αύριο όλα να διαλυθούν επειδή απλά θα έχεις κακή διάθεση... Και το πρόγραμμα σου χάος; Προγραμματίζεις αυθόρμητα χωρίς να σκεφτείς το απρόοπτο ή το αναμενόμενο.
Και δεν πιστεύω λέξη σου πλέον.
Και ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι κάνω εγώ μαζί σου; Τι κάνω;;;;;
Oh θεέ μου, σ'αγαπάω τόσο πολύ και δεν ξέρω πως να σε αφήσω.....
2 σχόλια:
Επειδή δεν μας αγαπούν με τον τρόπο που θα θέλαμε δεν σημαίνει ότι δεν μας αγαπούν...έτσι λέει ένα ρητό...!!
Εγώ από την άλλη λέω ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν αγαπούν ή αγαπούν με πολύ λάθος τρόπο...γιατί ποτέ κανείς είτε φίλος είτε σύντροφος αν είναι όχι απλά ευχαριστημένος αλλά ευτυχισμένος δε3ν φεύγει από κοντά μας...!!
Και είναι λογικό και αναμενόμενο ύστερα από τόσες πληγές,κλάματα και ατελείωτες νύχτες ο δεδομένος άνθρωπος (εσύ) να βρεί αλλού την ευτυχία που εκείνος από εγωισμό,ανασφάλεια,δυσπιστία κι επιπολαιότητα δεν σου προσέφερε ποτέ! Στο χέρι σου είναι να τον αφήσεις και ας φαντάζει με τη συντέλεια του κόσμου! το πέρασα... οκ,πόνεσα,έκλαψα στο τέλος νίκησα!Αγγελικά Φιλάκια!!!!!!!!
θα συμφωνησω με τη χρυσαφη.
Απλα περασα να αφησω την καλησπερα μου!
Ειναι δυσκολο να αγαπας μα πιο δυσκολο να αγαπιεσαι....
Καλο σου βραδυ.
Δημοσίευση σχολίου