Το αστεράκι της ψυχής σου.. Που έχει μαυρίσει, έχει πληγωθεί, έχει ματώσει αλλά ακόμα προσπαθεί να φωτίσει τα μονοπάτια που δεν έχεις ανακαλύψει μέσα σου. Φωτίζει αχνά, αμυδρά ώρες-ώρες, ύστερα από τα πολλά χτυπήματα τους και περιμένει εκεί μόνο, την ίαση.. Άλλοτε αργεί πολύ άλλοτε πάλι έρχεται γρήγορα.. Μα αυτό πάντα περιμένει υπομονετικά μέχρι να έρθει… ΤΟ ΤΕΛΟΣ…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου