31/1/09

Prisoner


Θέλω να πετάξω. Άφησε με να πετάξω ελεύθερα όπως μόνο εγώ ξέρω. Πάντα κάποιος θα με κρατά φυλακισμένη και δεν θα μπορώ να πετάξω. Πάντα κάποιος θα είναι η σκιά που θα με σταματάει και δεν θα μπορώ να ανοίξω τα φτερά μου..

Και θα πεθαίνω μόνη μου , πάντα μόνη μου, ξανά και ξανά.

Και σε βλέπω να χάνεσαι μόνος σου και εσύ, όπως και εγώ. Και ξαφνικά βλέπω ένα δάκρυ στο πρόσωπο σου (που τόσο λατρεύω). Και δεν ξέρω γιατί. Είναι γι'ΑΥΤΉΝ ή για την ζωή που ξέρεις ότι έχεις χάσει. Το ξέρω καλέ μου δεν είναι για μένα. Και ξέρεις γιατί; Γιατί δεν θα άντεχα να σου κάνω κακό. Θα ήταν σαν να έκανα κακό στον ίδιο μου τον εαυτό.

Και σε βλέπω να χάνεσαι ξανά και σου φωνάζω... Μα δεν με ακούς.. Πάει καιρός που σταμάτησες να με ακούς....

1 σχόλιο:

#lockheart# είπε...

και εσυ μιλας με τη σιωπη;εχει γινει πλεον το ελαφρυντικο να ξεφευγουμε σε οτι μας πονα..
ματια που κλαινε μη τα πιστευεις..που λεει και ο αοιδος..