14/3/09

Ήρθε η ώρα να μιλήσω και για σένα (φίλε μου γλυκέ)...

Έκανα πολλά χμ. για να έρθω να σε δω. Φόβος και άγχος για να μην χαθώ στην μετάφραση τις Ελλάδας..
Και νά' μαι.
Σταθμός Λάρισας 7.10.
Πηγαίνω στα εκδοτήρια που είχες πάει να βγάλεις εισιτήρια για Βόλο.

Και σε εντοπίζω αμέσως.

Δεν υπήρχε αυτό που λέμε 1η, 2η εντύπωση.

Απλά εσύ και εγώ.

Όταν μετά από ένα χρόνο "γνωριμίας" μου μίλησες από κοντά ένιωθα άπειρη χαρά και αμηχανία.

Εσύ και εγώ επιτέλους.

Όταν είχαμε βγει στο περίπτερο έξω από τον σταθμό των τρένων ένιωθα θαρρείς και είσαι κολλητάρι μου. Ήσουν προστατευτικός.. ax00. Μετά από ένα καφέ με έναν φίλο μπαίνουμε στο τρένο για βόλο. Ξέρεις εκείνη την στιγμή είχα ξεχάσει ότι είχα γυρίσει τη μισή Ελλάδα, στην κυριολεξία, για να σας δω και ένιωθα μετά από παρα πολύ καιρό ευτυχία.

Στο τρένο κάναμε σαν μωρά παιδιά παρα την δικη σου ηλικία Και νομίζω, ίσως, ότι είδα στο βλέμμα σου χαρά.

Ανέλπιστο γεγονός για σένα...

Ήδη από το τρένο ένιωσα κάτι να με ενώνει μαζί σου. Ίσως απλά μια "ψευδαίσθηση".

Φτάσαμε Βόλο, πήγαμε σπίτι, παραγγείλαμε να φάμε.

Αχ μακάρι να ήμουν πάντα τόσο χαρούμενη.
Ένιωθα σαν να σε ήξερα χρονια.

Μετά άρχισαν οι αγκαλίτσες τα φιλικά χαδάκια χωρίς ("ακόμη") το ερωτικό στοιχείο μέσα τους. Μου είπες ότι θα έκανες ότι σου ζητούσα γιατί ήσουν χαρούμενος που είχα έρθει να σε βρω και πιστεύω πολλά άλλα που δεν μπορείς απλά να τα πεις.

Είπαμε να κοιμηθούμε μαζί.
Νυστάξαμε και καλά και πήγαμε για νάνι.

Και τότε πρώτη φορα, ειλικρινά σου λέω, άκουσα τη φωνή σου να έχει τέτοιο ήχο. Ενός μωρού που μόλις του δώσαν καινούργιο παιχνίδι.


Και μετά έγινες πάλι ΑΝΔΡΑΣ.....

Για μένα....

Πιο αργά είδαμε ταινία.
Νύσταξα, πήγα για ύπνο αλλα πάλι δεν με έπιανε.
Ήρθες σε λίγο και ξάπλωσες διπλα μου...

Εκείνη η νύχτα δεν ήταν για ύπνο.

Τελικά εσύ στο τέλος κοιμήθηκες και εγώ άραξα στο pc ως το πρωί.


Μονο όταν έφυγα σε ένιωσα πάλι κρύο, απόμακρο έως και κακό.


Πριν καν μπω στο τρένο εσύ είχες φύγει.


Και όλα χάθηκαν σαν να μην τα έζησα ποτέ..


Αυτή ήταν η μικρή μας γνωριμία.

Και έτσι απλά τελειωσε μια "περιπέτεια" για μένα.
Προσπαθώ να μην στεναχωριέμαι που έκανα ξανά τα ίδια λάθη. Μου φτάνει που αυτή την φορα το διασκέδασα.

14/3/09


Δυστυχώς ΕΣΕΝΑ δεν σε ξέχασα.. Πάντα είσαι εκεί...