Axa!

Μην με διώχνεις από την ζωή σου...
Είμαι εδώ για να σου κάνω καλό..
Μην με διώχνεις από την ζωή σου...
Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω... (Όσο μπορώ..)
Μην μου κλείνεις την πόρτα..
Δεν σε βλέπω πια να μου χαμογελάς..

Δεν μπορώ να σε "βλέπω" έτσι..
Δεν μπορώ να σε ακούω έτσι..
Έλα κοντά μου μια μέρα.. Να ξεχάσεις για λίγο τα προβλήματα σου..
Έστω για λίγο...

Άσε με να απαλλύνω τον πόνο σου..
Άσε με να είμαι κοντά σου.
Ο πόνος σου είναι και δικός μου..
Δύο καρδιές... Μια καρδιά...

Απλά άφησε με να σε γιατρέψω...Όπως μπορώ.. Όσο μπορώ..
ΜΗΝ κλείνεις την πόρτα..
Έστω άσε ένα παράθυρο ανοίχτο..
Να μπορώ να μπαίνω κάτι τέτοιες νύχτες, σαν και αυτή, να βλέπω ότι είσαι καλά..
Όσο καλά και να σαι..

Απλά να το ξέρω..
Να είμαι ήρεμη..
Θύμάσαι, μου είχες πει ότι ήθελες ηρεμία και κατανόηση..
Και σου 'πα μπορώ να στα δώσω.. Με το δικό μου μοναδικό τρόπο..
Και εσύ τώρα αυτό θέλω να μου δώσεις..
ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΜΟΥ
Μην μου την στερήσεις και εσύ όπως και ΕΚΕΙΝΟΣ...

Γιατί όταν μπαίνουν όλα σε ένα δρόμο, το σωστό δρόμο, ύστερα από καιρό, να έρχεται κάτι αναπάντεχο και να τα διαλύει όλα;
Σαν ένα πύργο από τραπουλόχαρτα...
Γιατί όταν νιώθω σίγουρη για κατί, για πρώτη φορά στην ζωή μου να το χάνω χωρίς να φταίω;
Γιατί από τον ένα πόνο να πηγαίνω στον άλλον;
Γιατί να είναι δύσκολο όλο αυτό;
Γιατί να μην μπορώ να διαγράψω τα πάντα και τους πάντες; ( Ακόμη και ...ΕΣΕΝΑ...)



Who knows?
I 'll never know...

I' m sorry but i can't ....

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009, 10:57:04 μμ... Λίγες μέρες πριν με αφήσεις... 8 μέρες πριν με "παρατήσεις"..
Χωρίς να προλάβω καν να ρωτίσω γιατί...