Ένα όνειρο σε εξέλιξη. Ξαφνικά χτυπά το κινητό. Τρέχω να το προλάβω στο άδειο δωμάτιο.
-Ναι;
-...
-Ναι;
- Θες να σου δώσω μια εξήγηση;
-Εσύύύ; (Φωνή που τρέμει στο βάρος της συνειδητοποίησής.)
-Θες να σου δώσω μια εξήγηση;
....
Και εκεί... Εκεί που νομίζεις ότι ζεις το όνειρο... Έρχεσαι από το πουθενά και καταστρέφεις τα πάντα στο πέρασμα σου.
Με ένα σου τηλεφώνημα...
5 μήνες τώρα, από τότε που αποφάσισες ότι δεν άξιζα, δεν είχες δώσει ΚΑΝΕΝΑ σημείο ζωής..
Και τώρα που είμαι πραγματικά καλά, ευτυχισμένη, ερωτευμένη, ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΑΙ...
Καλύτερη ήταν η σιωπή σου τελικά.. Γιατί και αυτά τα λόγια που είπες ήταν ψεύτικα.. Όπως και τα σ' αγαπώ σου... Και αυτά ψεύτικα..
Περίμενα τόσο πολύ για τις εξηγήσεις σου, μα τώρα πια είναι ΤΟΣΟ αργά..
Ένα μικρό βήμα έμεινε για να κλείσω το κύκλο μου μαζί σου, ΟΡΙΣΤΙΚΑ...
Και εσύ που κάποτε ήσουν τα πάντα για μένα (παρελθόν, παρόν, μέλλον).... Τίποτα δεν έμεινε από σένα.. Όλα σβήστηκαν.. Τίποτα για να σε θυμίζει... Και όσο μπορώ θα κρατιέμαι μακρυά από την σκέψη σου.. Γιατί με πονάει ακόμη.. Και έτσι ίσως καταφέρω να σε βάλω σε ένα κουτάκι και να σε κλείσω στο πιο σκοτεινό σημείο της καρδιάς μου.. Εκεί που για 2 χρόνια με κρατούσες εσύ..
Κάτι μπήκε στην ζωή μου και με φώτισε...
Κάποιος μπορεί να με βγάζει για κάποιες στιγμές από το μαύρο και το γκρίζο μου...
Τα χρώματα που με καταδικάσατε εσείς να ζω...
Και κυρίως εγώ....
Σε ευχαριστώ... [Ε]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου