Tα δύο αυτά χρόνια που "υπήρχες" στη ζωή μου, μου έμαθες πολλά πράγματα...
Υπερβολικά πολλά για τις συνθήκες που "υπήρχες".
Μου έμαθες να μισώ τον εαυτό μου όπως δεν έχω μισήσει κανέναν άλλο.
Μου έμαθες να υποτιμώ τον εαυτό μου αλλά και τους υπόλοιπους γύρω μου ώστε να γίνω ένα αντικοινωνικό όν.
Μου έμαθες ότι οι αγάπες και οι έρωτες είναι για τους ανόητους και τους ευκολόπιστους
Μου έμαθες ότι ο πόνος και η λύπη είναι για τους αδύναμους.
Και αυτός ο πόνος και αυτή η λύπη, αν υπάρχει, πρέπει να κρύβεται κάτω από μάσκες αδιαπέραστες..
Μου έμαθες πως λειτουργούν οι άνδρες και κυρίως με πιο όργανο τους..
Μου έμαθες ότι πρέπει να κλείνομαι στον εαυτό μου γιατί δεν υπάρχει κανείς να με βοηθήσει.
Μόνη μου ήρθα, μόνη μου θα κάνω τον κύκλο μου και μόνη μου θα φύγω.
Μου έμαθες να μην εμπιστεύομαι κανέναν... Ούτε την σκιά μου.
Μου έμαθες να φοβάμαι να προχωρίσω τη ζωή μου γιατί όλοι θα με σπάσουν με το τρόπο που εσύ με έσπασες εσύ..
Μου έμαθες να μην ελπίζω, να μην ονειρεύομαι...
Μου έμαθες να μισώ την υποκρισία και το ψέμα... [να κάτι καλό που μου έμαθες αλλά με το πιο σκληρό τρόπο]
Και το κυριότερο;
Μου έμαθες να μην υπάρχω ΕΓΩ...
Σε ευχαριστώ πολύ για αυτά που μου έμαθες...
Ξαφνικά όμως όλα αυτά που μου έμαθες ήρθε κάποιος και μου τα γκρέμισε.
Είδε τι υπάρχει πίσω από τα τείχη και την μάσκα.
Και έκανε και μένα να δω τι υπάρχει, που είχα ξεχάσει από καιρό.
Έκανε τη καρδιά μου να κολλήσει.
Με έκανε να ελπίζω, να ονειρεύομαι και να χαίρομαι.
Με κάνει για κάποιες στιγμές να μην μισώ τον εαυτό μου για αυτό που κατάντησε.
Μου έδειξε τι είναι ο αληθινός έρωτας και τι η αγάπη.
Μου έδειξε ότι ίσως οι άνδρες λειτουργούν και διαφορετικά.
Μα οι φόβοι και η ανασφάλεια δεν λένε να φύγουν.
Αυτοί οι γαμημένοι φόβοι που κάποιες στιγμές με σκοτώνουν..
Όταν είμαι μόνη και δεν είναι δίπλα μου ΕΚΕΙΝΟΣ...
Εκείνες οι ανασφάλειες, ότι θα φύγει και θα με αφήσει, ξανά ολομόναχη και "πληγωμένη", υπάρχουν σε κάποιες γωνίες του σπιτιού και δεν μπορώ να τις διώξω...
Προσπαθώ να χτίσω μετά από τόσο καιρό μια ζωή που δεν μου έμαθες εσύ.
Μια ζωή ξένη προς εσένα.
Προσπαθώ να πετάξω τη ζωή που υποσυνείδητα εσύ με ανάγκασες να ζω.
Αλήθεια προσπαθώ.
Και θα προσπαθώ..
Όσο έχω δίπλα μου ΕΚΕΙΝΟΝ, θα προσπαθώ.
Κάποια μέρα θα τα καταφέρω, που θα πάει...
Κάποιος μου είπε " Πρέπει να πιάσεις πάτο για να έρθει κάτι καλό"
I found you..
Για κάποιο λόγο οι δρόμοι μας συναντήθηκαν και θα είναι δύσκολο να χωρίσουν...
Υπερβολικά πολλά για τις συνθήκες που "υπήρχες".
Μου έμαθες να μισώ τον εαυτό μου όπως δεν έχω μισήσει κανέναν άλλο.
Μου έμαθες να υποτιμώ τον εαυτό μου αλλά και τους υπόλοιπους γύρω μου ώστε να γίνω ένα αντικοινωνικό όν.
Μου έμαθες ότι οι αγάπες και οι έρωτες είναι για τους ανόητους και τους ευκολόπιστους
Μου έμαθες ότι ο πόνος και η λύπη είναι για τους αδύναμους.
Και αυτός ο πόνος και αυτή η λύπη, αν υπάρχει, πρέπει να κρύβεται κάτω από μάσκες αδιαπέραστες..
Μου έμαθες πως λειτουργούν οι άνδρες και κυρίως με πιο όργανο τους..
Μου έμαθες ότι πρέπει να κλείνομαι στον εαυτό μου γιατί δεν υπάρχει κανείς να με βοηθήσει.
Μόνη μου ήρθα, μόνη μου θα κάνω τον κύκλο μου και μόνη μου θα φύγω.
Μου έμαθες να μην εμπιστεύομαι κανέναν... Ούτε την σκιά μου.
Μου έμαθες να φοβάμαι να προχωρίσω τη ζωή μου γιατί όλοι θα με σπάσουν με το τρόπο που εσύ με έσπασες εσύ..
Μου έμαθες να μην ελπίζω, να μην ονειρεύομαι...
Μου έμαθες να μισώ την υποκρισία και το ψέμα... [να κάτι καλό που μου έμαθες αλλά με το πιο σκληρό τρόπο]
Και το κυριότερο;
Μου έμαθες να μην υπάρχω ΕΓΩ...
Σε ευχαριστώ πολύ για αυτά που μου έμαθες...
Ξαφνικά όμως όλα αυτά που μου έμαθες ήρθε κάποιος και μου τα γκρέμισε.
Είδε τι υπάρχει πίσω από τα τείχη και την μάσκα.
Και έκανε και μένα να δω τι υπάρχει, που είχα ξεχάσει από καιρό.
Έκανε τη καρδιά μου να κολλήσει.
Με έκανε να ελπίζω, να ονειρεύομαι και να χαίρομαι.
Με κάνει για κάποιες στιγμές να μην μισώ τον εαυτό μου για αυτό που κατάντησε.
Μου έδειξε τι είναι ο αληθινός έρωτας και τι η αγάπη.
Μου έδειξε ότι ίσως οι άνδρες λειτουργούν και διαφορετικά.
Μα οι φόβοι και η ανασφάλεια δεν λένε να φύγουν.
Αυτοί οι γαμημένοι φόβοι που κάποιες στιγμές με σκοτώνουν..
Όταν είμαι μόνη και δεν είναι δίπλα μου ΕΚΕΙΝΟΣ...
Εκείνες οι ανασφάλειες, ότι θα φύγει και θα με αφήσει, ξανά ολομόναχη και "πληγωμένη", υπάρχουν σε κάποιες γωνίες του σπιτιού και δεν μπορώ να τις διώξω...
Προσπαθώ να χτίσω μετά από τόσο καιρό μια ζωή που δεν μου έμαθες εσύ.
Μια ζωή ξένη προς εσένα.
Προσπαθώ να πετάξω τη ζωή που υποσυνείδητα εσύ με ανάγκασες να ζω.
Αλήθεια προσπαθώ.
Και θα προσπαθώ..
Όσο έχω δίπλα μου ΕΚΕΙΝΟΝ, θα προσπαθώ.
Κάποια μέρα θα τα καταφέρω, που θα πάει...
Κάποιος μου είπε " Πρέπει να πιάσεις πάτο για να έρθει κάτι καλό"
I found you..
Για κάποιο λόγο οι δρόμοι μας συναντήθηκαν και θα είναι δύσκολο να χωρίσουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου