20/9/10

Ζητάω πολλά...
Ίσως ζω στο δικό μου κόσμο... Και στο δικό μου κόσμο τα λίγα δεν είναι του τύπου μου.
Και αλήθεια θέλω πολλά από τη ζωή μου. Γιατί απλά τα λίγα είναι για τους μέτριους..
Δεν τα μπορώ τα λίγα.
Λίγα λέφτα, λίγη δουλειά, λίγος έρωτας.
Επίσης δεν μπορώ την αποτυχία και νομίζω πως αποτυγχάνω μαζί σου και στον έρωτα και στη ζωή μου. ..

Δεν σου έχω εμπιστοσύνη.. Δεν μπορώ.. Ίσως βαθειά δεν θέλω κιόλας. Και έχω αυτό το δικαίωμα..
Ένα Α κατέστρεψε τον κόσμο μου κάποτε...
Κάποτε... Είναι αστείο.. Κάποτε.. Αυτό το κάποτε θα κλείσει ένα χρόνο από τότε που έγινε..
Και από τη χειρότερη περίοδο της ζωής μου πέρασα στη καλύτερη... Εσένα..
Αλλά δεν σε εμπιστεύομαι... Αυτό το κάποτε έκανε μεγάλο κακό στη καρδιά μου.
Κάθε φορά που δεν μου απαντάς σε μηνύματα βλέπω το πόσο κακό μου έκανε.. Κατεύθειαν ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ βουνό θλίψης έρχεται πάνω.. Αναμνήσεις... Δεν με πονάνε τα γεγονότα αυτά καθαυτά.. Οι πράξεις του... Με πονάει ακόμη όμως το τι πέρασα μετά... Μπορώ να ξεχάσω ότι μέσα σε μια νύχτα με διέγραψε, με σκοτώσε, με ξέχασε, προχώρησε χωρίς καμία εξήγηση. ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ... Αυτά μπορώ να τα ξεχάσω. Αυτά δεν με πονάνε. Δεν μπορώ να ξεχάσω όμως τι πέρασα τους επόμενους 3 μήνες.. Πάνω από ένα τηλέφωνο όλη τη μέρα μπας και μου στείλει ένα μήνυμα. Το απόλυτο κενό μέσα. Δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη βδομάδα της συνειδητοποίησης του ότι με άφησε χωρίς ένα γεια. Τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά.. Δεν μπορώ να τα ξεχάσω. Δεν μπορώ να ξεχάσω το πόνο που ένιωσα κάθε ένα γαμημένο δευτερόλεπτο που με είχε εγκαταλείψει... Απλά δεν μπορώ... Και για αυτό δεν μπορείς να με κατηγορείς...
Και έτσι δεν σε εμπιστεύομαι...

Αυτή είμαι όμως... Δεν πρόκειται να αλλάξω.. Ότι αλλαγές ήταν να κάνω τις έκανα... Δεν μπορώ άλλο...
Σκέφτομαι πολύ το ξέρω... Αλλά αν σταματήσω να σκέφτομαι... Εσύ θα φύγεις από τη ζωή μου.. Γιατί δεν θα σκέφτομαι [ανάμεσα στα τόσα που σκέφτομαι] ότι σε αγαπάω... Και θα σου κάνω αυτά που έκανα πάντα...

Θυμός.. Πάλι θυμός.. Δεν ξέρω ποιος φταίει... Πες μου το τρόπο να μην σκέφτομαι. Να μην νοιάζομαι... Γιατί είμαι τόσο κοντά στο να γυρίσω εκεί που είμαι...

Αχ...
Το ήξερα από την αρχή που έμπλεξα μαζί σου ότι θα έκανα κακό στον εαυτό μου.
Αφού οι αγάπες και οι έρωτες μόνο κακό μπορούν να σου προκαλέσουν.

3 σχόλια:

Broken Angel είπε...

Μου θύμισες τη δική μου ζωή ένα χρόνο πριν....τότε που ένιωσα πως ποτέ ξανά δεν θα είμαι αυτή που ήμουν....θυμήθηκα το περσινό καλοκαίρι και τους επόμενους 2 μήνες που είχαν σπάσει τα φτερά μου και αιμοραγούσα...που δεν είχα αντοχές...που απομάκρυνα τους πάντες για να μπορώ να συνεχίσω απλά να ζω....η μόνη διαφορά είναι ότι με σκότωσε με ένα χωρίζουμε εξαιτίας της συμπεριφοράς μου και καλά....(να πω ότι μήνες μετά μου ζήτησε συγνώμη αλλά τι να το κάνεις)......
Και ναι δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν σήμερα....κάθε τι παρόμοιο με βάζει σε υποψίες....και γω ζητάω πολλά....
Και στην τελική Cry_Αngel γιατί να ζήσουμε τη ζωή μας με συμβιβασμούς και ημίμετρα όταν μπορούμε να έχουμε παραπάνω...;;ακούγεται εγωιστικό αλλά δεν είναι..αξιοπρέπεια το λένε..και εγώ έμπλεξα με κάποιον και ας ήξερα ότι θα φάω τα μούτρα μου....και εδώ είναι η αντίφαση....γιατί η αυτοκαταστροφή είναι τόσο δελεαστική at last;;;;;

cry_angel είπε...

Ξέρεις τι παίζει..
Όταν αγαπάς κάποιον τόσο πολύ, και βλέπεις ότι πιθανόν και εκείνος σ'αγαπάει εξίσου, πως γίνεται να πεις ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ζητάω πολλά και να την κάνεις; Δύσκολα βρίσκεις ανθρώπους να σε καταλαβαίνουν, όσο μπορούν και κυρίως να σε ανέχονται με όλα τα στραβά σου..

Και κυρίως δεν μπορώ να περάσω ΞΑΝΑ την κατάσταση δεν βγαίνω από το σπίτι, δεν κοιτάω άνθρωπο στα μάτια.. :/

Όσο για αυτό το τελευταίο; Ο πειρασμός είναι τόσο γλυκός ο γαμημένος!!!
[αν γυρνούσαμε το χρόνο πίσω.. ΠΑΛΙ το ίδιο θα κάναμε!]

Broken Angel είπε...

Ναι το ξέρω πως είναι δύσκολο να βρεις ανθρώπους κυρίως αληθινούς που μπορούν να σε ακούσουν και να σε καταλάβουν.....πάντα έλεγα οκ φίλε με διάλεξες άρα σου άρεσα γι αυτό που είμαι...ή μένεις και με ανέχεσαι ή σήκω φύγε να μην χάνουμε το χρόνο μας...γιατί άμα δεν μπορείς να με ανεχτείς τότε δεν μου κάνεις....πάντως όταν υπάρχει η πιθανότητα να σε αγαπάει κάποιος μένεις και το παλεύεις......
Θα συμφωνήσω στο ότι αν γυρνούσαμε το χρόνο δεν θα αλλάζαμε τίποτα...τα ίδια θα κάναμε...όσο για τον πειρασμό ίσως αυτή να ναι κ η μαγεία:τον γεύεσαι ακόμα και αν ξέρεις πως ίσως σε καταστρέψει!!!!
Σε φιλώ!!!!