Δεν σταματάει να πονάει.
Είναι ένα συνεχές μαχαίρι που με διαπερνά.
Μια τεράστια πέτρα.
Μια κοτρώνα.
Αλήθεια, εγώ που λέω σε όλους πως να αντιμετωπίσουν τη ζωή του, δεν μπορώ πλέον να αντιμετωπίσω τη δική μου!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου