22/4/12

Αυτά που πέρασα μαζί σου... Θεέ μου δεν θα ήθελα να τα ξαναζήσω...
Δεν θα μπορούσα να τα ξαναπεράσω.
Διάβαζα ένα blog και μου θύμισε την εποχή που σε γνώρισα.
Και αμέσως ανέβηκε λυγμός, που δεν βγήκε ποτέ.
ΠΟΤΕ δεν θα μπορούσα να το ξανά περάσω αυτό..
Είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου που αν γύριζα το χρόνο πίσω θα τα έκανα όλα διαφορετικά....

Λέω θέλω κάτι καινούργιο στη ζωή μου που θα ταράξει τα ήρεμα νερά που αρμενίζω. Αλλά συνειδητοποιώ σιγά σιγά, ότι δεν είμαι έτοιμη για οτιδήποτε σοβαρό και για οποιαδήποτε δέσμευση. Δεν είναι μόνο που νιώθω άδεια, γιατί ξόδεψα τόσα πολλά σε σένα και δεν έχω να δώσω. Νιώθω κουρασμένη, ακόμη και τώρα τόσο καιρό μετά για αυτά που πέρασα. Ούτε άδικα ξενύχτια θέλω, ούτε ανόητα δάκρυα, ούτε αδιάκοπα πήγαινε- έλα..
Πόσο με είχαν κουράσει όλα αυτά... Δεν μπορείς καν να φανταστείς..
Και εκείνος ο έρωτας? Αχ εκείνος κι αν με κούρασε.. Να σκέφτεσαι 24ώρες το 24ώρο κάποιο άλλο πρόσωπο και να βάζεις τις ανάγκες του πάνω από τις δικές σου...
Μου φαίνεται σαν μια τεράστια πέτρα στη πλάτη...

Θέλω να βρω κάτι και δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό.
'Η μάλλον ξέρω άλλα δεν γίνεται να το βρω ή δεν μπορώ να γίνω τόσο bitch και να εκμεταλλευτώ κάποιον σε τέτοιο βαθμό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: