*
makari na patouse ena magiko koumpaki kai na eimastan panta mazi...na se koitaw sinexeia..na se agkizw sinexeia...na se agkaliazw sinexeia...na se filw sinexeia...makari na borousa otan pernw apo tis paidiades sou tis thliveres...alipita na rixnw kataigides....h skepsh sou kai mono me hremi twra pou eimai makria sou...to 3erw den einai arketo gia sena...egw omws etsi vriskw tin elaxisti parigoria mou...giati den se exw konta mou....den 3erw an eimai o filakas aggelos sou h' h aderfh psixi sou...to mono pou 3erw einai oti auto pou aisthanomai gia sena den mporei oute o xronos na to svhsei...kai pistepse me autos ta svinei ola....
*
Κάθομαι και διαβάζω αυτό που μου είχες γράψει ΚΑΠΟΤΕ...
Από τη μια θέλω να γελάσω.. Από την άλλη να κλάψω...
Τι να πω...
Λέξεις, λέξεις, λέξεις.
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Τη χαζή λέξη το πάντα. Και ειδικά στο στόμα ανόητων..
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ...
Και είχα πει στον εαυτό μου τότε, μην παίρνεις στη μετρητοίς λόγια ανδρών.
Αλλά τα λόγια μένουν στο μυαλό.
Μένουν σε κάτι τέτοια ξεχασμένα μηνύματα.
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ Π Α Ν Τ Α...
Αδερφή ψυχή και φύλακας άγγελος...
Πως πίστεψα για μια στιγμή ότι εσύ θα είσαι το soulmate μου??
Απορώ και με τον εαυτό μου.
Πως ήσουν εσύ ο έρωτας της ζωή μου?!
Τυφλή ήμουν?! Η απλά κουρασμένη και χρειαζόμουν κάτι για να ξαποστάσω??
Το μόνο που ήξερες ήταν αυτό που αισθάνεσαι για μένα δεν μπορεί ούτε ο χρόνος να το σβήσει...
Αυτό είναι το τραγικότερο από όλα..
Με κάνει και γελάω με το ειρωνικό μου γέλιο.
Ούτε ο χρόνος, "φίλε"μου ε??
Ο χρόνος.. Άλλη αστεία έννοια...
Ο χρόνος τα διάλυσε όλα. Ο χρόνος, εσύ, εγώ, η πουτάνα η ζωή.
ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ.
Και τώρα κομμάτια, που δεν μαζεύονται.
Γιατί βλέπω κάτι τέτοιες μαλακίες που μου έλεγες και αφρίζω και αναρωτιέμαι
ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΚΕΦΤΟΣΟΥΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ
(ο ρομαντισμός πέθανε προ πολλού)
Και πάλι κατηγορώ εσένα??
What's the point, dude?
Ας κατηγορήσω εμένα, λοιπόν που έμεινα και επέμεινα και Υπέμεινα...
Αχχχ αυτή η κλάψα δεν σταματά ποτέ.
Τι παθαίνω βραδιάτικα?
Δεν γαμιέται ?!
Και τώρα που ήρθα εδώ θέλω να πάω εκεί και κλαίγομαι που είμαι εδώ!
Την παλεύω;;
Ούτε καν.
Και δεν ξέρω τι να κάνω για να ξυπνήσω, να επανέλθω, να ... κάτι βρε παιδί.
Ίσως είμαι αλλού.. Και η καβάτζα έγινε κάτι παραπάνω για μένα ενώ εγώ για κείνον... ΔΕΝ.
Ίσως λέω μαλακίες γιατί ΚΕΝΟ ΚΕΝΟ ΚΕΝΟ..
Ένα ποτάκι θα το ήθελα τώρα...
Ίσως απλά κοροϊδεύω τον εαυτό μου ??
Ούτε ξέρω. Και ούτε θα με νοιάζει από αύριο.
Πάω πάλι παίζω με τη χαζομάρα.
Και μετά θα λέω τι κάνω και πως έγινα έτσι?!
Τελειώνει το τσιγάρο..
Τελειώνει και αυτός ο μονόλογος του τρελού.
Και να χαμε να λέγαμε...
Ο χρόνος τα σβήνει όλα. ΟΛΑ..
Αργά ή γρήγορα..
Και τι μένει?
Τίποτα.. Στάχτες..
Και ΜΑΛΑΚΙΕΣ να χουμε να λέμε κάτι βράδια με καλή παρέα και πολύ ποτάκι.
Άντε καληνύχτα:)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου