Cry_angel

Δεν σταματά ποτέ σου λέω.
Η σκέψη...
Η ανάμνηση..
Η στιγμή..
Τρέχει να φύγει μακριά...
Το αίσθημα κλειδώθηκε στα πιο σκοτεινά σημεία της καρδιάς.
Και πότε πότε, χωρίς αιτία, ξυπνάει για μερικά δευτερόλεπτα..
Να σου θυμίσει ότι όντως κάτι υπήρξε..
Ποτέ δεν σταματά σου λέω..
Όσο και να προσπαθείς να τα μηδενίσεις.
Πάντα κάτι θα υπάρχει.
Η ύλη χάνετε; Καταστρέφεται άραγε;
Δεν ήμουν ποτέ καλή στη φυσική.
Τα συναισθήματα χάνονται λοιπόν;
Ή απλά προσποιούμαστε ότι δεν ήταν ποτέ εκεί;