Σου λένε οτι δεν γίνονται όλα για ένα κρεβάτι
αλλά πως γίνεται να αλλάζει η συμπεριφορά τους μετά από αυτό;
Θέλω να βρω ΕΝΑΝ άνθρωπο σε αυτό το γελοίο κόσμο
που να μου μιλήσει αντρίκια από την αρχή και να αφήσει τις μαλακίες κατά μέρος.
Τι υποκρισία.

*
makari na patouse ena magiko koumpaki kai na eimastan panta mazi...na se koitaw sinexeia..na se agkizw sinexeia...na se agkaliazw sinexeia...na se filw sinexeia...makari na borousa otan pernw apo tis paidiades sou tis thliveres...alipita na rixnw kataigides....h skepsh sou kai mono me hremi twra pou eimai makria sou...to 3erw den einai arketo gia sena...egw omws etsi vriskw tin elaxisti parigoria mou...giati den se exw konta mou....den 3erw an eimai o filakas aggelos sou h' h aderfh psixi sou...to mono pou 3erw einai oti auto pou aisthanomai gia sena den mporei oute o xronos na to svhsei...kai pistepse me autos ta svinei ola....

*
Κάθομαι και διαβάζω αυτό που μου είχες γράψει ΚΑΠΟΤΕ... 
Από τη μια θέλω να γελάσω.. Από την άλλη να κλάψω... 
Τι να πω...
Λέξεις, λέξεις, λέξεις.
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ. 
Τη χαζή λέξη το πάντα. Και ειδικά στο στόμα ανόητων..
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ... 
Και είχα πει στον εαυτό μου τότε, μην παίρνεις στη μετρητοίς λόγια ανδρών. 
Αλλά τα λόγια μένουν στο μυαλό.
Μένουν σε κάτι τέτοια ξεχασμένα μηνύματα.
ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΑ   Π Α Ν Τ Α...

Αδερφή ψυχή και φύλακας άγγελος... 
Πως πίστεψα για μια στιγμή ότι εσύ θα είσαι το soulmate μου?? 
Απορώ και με τον εαυτό μου. 
Πως ήσουν εσύ ο έρωτας της ζωή μου?!
Τυφλή ήμουν?! Η απλά κουρασμένη και χρειαζόμουν κάτι για να ξαποστάσω??

Το μόνο που ήξερες ήταν αυτό που αισθάνεσαι για μένα δεν μπορεί ούτε ο χρόνος να το σβήσει...
Αυτό είναι το τραγικότερο από όλα.. 
Με κάνει και γελάω με το ειρωνικό μου γέλιο. 
Ούτε ο χρόνος, "φίλε"μου ε?? 
Ο χρόνος.. Άλλη αστεία έννοια... 
Ο χρόνος τα διάλυσε όλα. Ο χρόνος, εσύ, εγώ, η πουτάνα η ζωή. 
ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ. 
Και τώρα κομμάτια, που δεν μαζεύονται. 
Γιατί βλέπω κάτι τέτοιες μαλακίες που μου έλεγες και αφρίζω και αναρωτιέμαι 
ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΚΕΦΤΟΣΟΥΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ
(ο ρομαντισμός πέθανε προ πολλού)
Και πάλι κατηγορώ εσένα??
What's the point, dude?
Ας κατηγορήσω εμένα, λοιπόν που έμεινα και επέμεινα και Υπέμεινα...

Αχχχ αυτή η κλάψα δεν σταματά ποτέ. 
Τι παθαίνω βραδιάτικα?
Δεν γαμιέται ?!
Και τώρα που ήρθα εδώ θέλω να πάω εκεί και κλαίγομαι που είμαι εδώ!
Την παλεύω;;
Ούτε καν. 
Και δεν ξέρω τι να κάνω για να ξυπνήσω, να επανέλθω, να ... κάτι βρε παιδί. 

Ίσως είμαι αλλού.. Και η καβάτζα έγινε κάτι παραπάνω για μένα ενώ εγώ για κείνον... ΔΕΝ. 
Ίσως λέω μαλακίες γιατί ΚΕΝΟ ΚΕΝΟ ΚΕΝΟ.. 
Ένα ποτάκι θα το ήθελα τώρα... 
Ίσως απλά κοροϊδεύω τον εαυτό μου ??
Ούτε ξέρω. Και ούτε θα με νοιάζει από αύριο. 
Πάω πάλι παίζω με τη χαζομάρα. 
Και μετά θα λέω τι κάνω και πως έγινα έτσι?!


Τελειώνει το τσιγάρο..
Τελειώνει και αυτός ο μονόλογος του τρελού.
Και να χαμε να λέγαμε...

Ο χρόνος τα σβήνει όλα. ΟΛΑ..
Αργά ή γρήγορα..
Και τι μένει? 
Τίποτα.. Στάχτες..
Και ΜΑΛΑΚΙΕΣ να χουμε να λέμε κάτι βράδια με καλή παρέα και πολύ ποτάκι. 
Άντε καληνύχτα:)

Μου λείπουν διάφοροι άνθρωποι από τη ζωή μου.
Η παρουσία - απουσία τους.
Μια τυχαία συνάντηση στα στενά σοκάκια.
Μια κλεφτή ματιά.
Η αναμονή... Η αδιαφορία...
Ξανά αναμονή. Ξανά αδιαφορία..
Εγώ; Εγώ που είμαι; Εμένα με νοιάζει πραγματικά;
Είμαι άδεια.. Με άδειασα(ν)...
Δεν νομίζω να με νοιάζει κάτι ουσιαστικά..
Περαστικοί είναι εξάλλου...
Συναντιόμαστε μια φορά στο ίδιο κρεβάτι και τελείωσε.
Τι να νιώσεις; Τι να δεις;
Μου λείπουν τα χαμόγελα τους, though..
Γιατί τη μια στιγμή που είμαστε μαζί με κάνουν να χαμογελάω.
Και είναι αρκετό νομίζω...
Αυτό δεν είναι που θέλω τελικά;;;
Ακριβά ποτά, φθηνά λόγια, κλεμμένες στιγμές και...
Το κεφάλι μου ήσυχο...
Οι μεγάλες συγκινήσεις είναι γι' αυτούς που τις θέλουν..
Εγώ θέλω απλά να ξεχάσω..
  " να μείνει και ο νους για λίγο ανάπηρος..."

15/8
Για τους περαστικούς και ειδικά για την sunshine μου...

I think I saw you in my sleep, darling,
I think I saw you in my dreams you were
Stitching up the seams on every broken promise
That your body couldn't keep.
I think I saw you in my sleep.

I thought I heard the door open, oh no,
I thought I heard the door open but
I only heard it close.
I thought I heard a plane crashing, but
Now I think it was your passion snapping.

I think you saw me confronting my fear, it
Went up with a bottle and went down with the beer and
I think you ought to stay away from here
There are ghosts in the walls and they
Crawl in your head through your ear.

I think I saw you in my sleep, lover,
I think I saw you in my dreams you were
Stitching up the seams on every mangled promise
That your body couldn't keep.
I think I saw you in my sleep

I know that someday you'll be sleeping, darling
Likely dreaming off the pain
I hope you'll hear me in the streetlight's humming
Softly breathing out your name
I know that even with the seams stitched tightly
Darling, scars will remain
I say we scrape them from eachother, darling
And let them wash off in the rain
And when they run into the river
Oh no, let the water not complain
I swear that even with the distance slowly wearing out your name
Your hands still catch the light the right way
And our hearts still beat the same
And our hearts still beat the same

i need to go yesterday!
Πρέπει να φύγω άμεσα από εδώ.
Κάθε φορά που περνάω μια μικρή απογοήτευση, απλά αλλάζω πόλη και τελείωσε η υπόθεση.
Δεν θα έχω πάντα την επιλογή να αλλάζω πόλη, όποτε νομίζω ότι το έχω ανάγκη!
Δηλαδή τι κάνω?
Φεύγω μακρυά από τα προβλήματα τρέχοντας για να τα ξεχνάω..
Δεν ήμουν έτσι εγώ.
Αλλά αφού έχω αυτή την επιλογή ακόμη γιατί να μην την χρησιμοποιήσω και να βουτιέμαι εδώ στην δήθεν λύπη.
Θα θέλα πραγματικά να ήξερα αν νιώθω κάτι ή απλά ο εγωισμός μου με καίει!
Γαμημένος εγωισμός θα με φάει.

Τα υπόλοιπα σύντομα

Somebody That I Used To Know

Now and then I think of when we were together
Like when you said you felt so happy you could die
Told myself that you were right for me
But felt so lonely in your company
But that was love and it's an ache I still remember

You can get addicted to a certain kind of sadness
Like resignation to the end
Always the end
So when we found that we could not make sense
Well you said that we would still be friends
But I'll admit that I was glad that it was over

But you didn't have to cut me off
Make out like it never happened
And that we were nothing
And I don't even need your love
But you treat me like a stranger
And that feels so rough
You didn't have to stoop so low
Have your friends collect your records
And then change your number
I guess that I don't need that though
Now you're just somebody that I used to know
Now you're just somebody that I used to know
Now you're just somebody that I used to know

Now and then I think of all the times you screwed me over
But had me believing it was always something that I'd done
And I don't wanna live that way
Reading into every word you say
You said that you could let it go
And I wouldn't catch you hung up on somebody that you used to know...

But you didn't have to cut me off
Make out like it never happened
And that we were nothing
And I don't even need your love
But you treat me like a stranger
And that feels so rough
You didn't have to stoop so low
Have your friends collect your records
And then change your number
I guess that I don't need that though
Now you're just somebody that I used to know

Είναι πολύ ωραίο τραγούδι τελικά.
Ήρθε η ώρα πάλι για αναχώρηση.  Τις τελευταίες μέρες πραγματικά ηρέμισα.
Καιρός ήταν.
Πρέπει να αρχίσει πάλι διάβασμα. Καρκίνος στα μπατσάκια μας:/




Γενικά... Όλα καλά θα πάνε:)

GL & HF

Χάθηκααα. 

Τόσο καιρό δεν βρήκα έναν υπολογιστή.

Το καλοκαίρι περνάει ευχάριστα. Και υπερβολικά γρήγορα. 

Η ζωή τρέχει. 

Το άδειασμα το ίδιο. Αυτό δεν ήθελα τελικά;

Άντε και καλή συνέχεια

Πάλι εδώ.. Σε αυτό τον υπολογιστή, σε αυτό το κρεβάτι....
Ποτέ να μην με πιάνει ύπνος σε αυτό το κρεβάτι. Ή μάλλον με αυτόν τον άνθρωπο δίπλα μου;!
Μιας και δεν έχω τι να κάνω τέτοια ώρα ας εκμεταλλευτώ τη παροχή ίντερνετ γιατί από το κινητό ανάρτηση δεν μπορώ να κάνω:/
2 βδομάδες είμαι εδώ και το σπίτι δεν με έχει δει. Όλο κάπου θα τρέχω..
Μμμμ.
Το Κ. προχώρησε οριστικά... Δεν έχω θέση στη ζωή του...
8 μήνες ήταν εκεί για μένα. Για τα όλα μου.
Και "ξαφνικά" προχώρησε. Έπρεπε να το δω. Έπρεπε να το περιμένω.
Ήταν το μόνο λογικό. Μην πω ότι έπρεπε να γίνει εδώ και πολύ καιρό γιατί η κατάσταση μας είχε φτάσει στο απροχώρητο και είχε γίνει ψυχοφθόρα και για τους δύο.
Και έτσι απλά προχώρησε.
Όταν μου το είπε απλά γελούσα. Δεν μπορούσα καν να νιώσω στεναχώρια. Μόνο γελούσα..
Το αντιμετώπισα σαν ενήλικα για ακόμη μια φορά.
Έστειλα ευθύς μήνυμα στο 10αρι ότι θέλω να το δω "today" και την επόμενη φορά τα ήπια με τη κολλητή.
Πάντα όλα τα αντιμετωπίζουμε ώριμα.

Να ξανά αναρωτηθώ τι κάνω σε αυτό το σπίτι? Σε αυτό το κρεβάτι?
Το κακό είναι οτι θα φύγει σε μια βδομάδα και το Σεπτέμβριο θα έχουν ξεχαστεί όλα:/
Αλλά εχθές το βράδυ, εκεί ανάμεσα στις 3 με 4, βίωσα αυτό που λέμε ευτυχία.
Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ εκείνα τα λεπτά ήταν ότι είμαι ευτυχισμένη γιατί το σώμα μου ήταν ευτυχισμένο και έστελνε το μυαλό μου παντού σήματα ευτυχίας.
Σου λένε ότι βρίσκεις την ευτυχία στο φαγητό, στο ποτό, στον έρωτα και σε τόσα άλλα πράγματα..
Ειλικρινά κάτι τέτοιες στιγμές νιώθω ότι το μόνο που σου φέρνει ευτυχία είναι αυτό το καθαρά σαρκικό κομμάτι...

Αρκετά με τις φιλοσοφίες πρωί πρωί. Πάω να ξαπλώσω δίπλα του. Να τον αγκαλιάσω ίσως?!
Εις το επανιδείν:Ρ