Πάει καιρός που δεν μιλάμε...
Πάει καιρός που όλα τελειώσαν...
Χρόνια; Χρόνος και κάτι;
Θυμάσαι τι όμορφα περνούσαμε;
Θυμάσαι άραγε τις βόλτες μας, τα χάδια μας;
Σε ξανά συνάντησα μετά από 4 μήνες.
Με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα... Και σένα επίσης.. ( Άραγε ήταν οι αναμνήσεις;)
Ξέρεις το βράδυ της πρωτοχρονιάς που ξανά συναντηθήκαμε είδα ΟΛΟΥΣ τους λόγους που σε ερωτεύτηκα...
Τα μάτια σου..
Τα χείλη σου...
Τα χέρια σου...
Τα μαλλιά σου...
Τον τρόπο που κοιτάς...
Τον τρόπο που καπνίζεις, που πίνεις...
ΌΛΑ ΤΑ ΕΙΔΑ...
Εκεί μέσα στην δυνατή μουσική, στο κόσμο, στον καπνό...
Σε κοιτούσα και δεν υπήρχε κανένας γύρω μου...
Και όταν πέρασα από δίπλα σου, δεν σ' άγγιξα, δεν σε κοίταξα, δεν σ' ενόχλησα..
Για να μην δεις ότι υπάρχει κάτι πίσω από την μάσκα μου..
Μην δείς ούτε το συναίσθημα ούτε τον πόνο που δεν είσαι πια κοντά μου...
Άραγε να είμαι η μόνη που ένιωσε έτσι;
Να είσαι πάντα καλά καρδιά μου...
1 σχόλιο:
Δεν θέλω να παρεξηγηθώ.... Αυτός είναι ο λόγος που δεν σου γράφω..... Διστάζω.......... Είσαι πολύ καλό πλασματάκι και δεν θέλω να διαβάζω την οργή που βγάζεις.... Θέλω να διαβάζω όμορφες σκέψεις... όμορφα πρωινά ξυπνήματα..... Θέλω να μου μιλάς..... να μου απαντάς σε αυτά που γράφω εδώ..... θέλω να ξυπνήσεις... μη κάνεις άλλο κακό στον εαυτό σου.... τελείωσε... πάει... πέρασε...... και όταν χρειαστείς αγκαλιά να κλάψεις, η δική μου είναι εδώ...... μη με παρεξηγείς....... δεν είναι ερωτικό το σχόλιό μου....
Δημοσίευση σχολίου