Χ

Νιώθω ότι πήρες και την τελευταία μου ανάσα...
Δεν μπορώ να αναπνεύσω, αλήθεια σου λέω...
Μου πήρες όλες τις ανάσες τους τελευταίους μήνες...
Από τις 30 Σεπτεμβρίου.. Δεν ξέρω αν θυμάσαι...
Από τότε δεν αναπνέω
Αλλά προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις όσες κ αν είναι αυτές να σε ξεπεράσω..
Θέλω να βγεις από το μυαλό μου.
Να αναπνεύσω ξανά...
Να μην νιώσω όμως ξανά ερωτευμένη.. Δεν το θέλω ξανά... Όχι ξανά..

Πως γίνεται να διαγράψουμε κάποιον από την μνήμα μας;
Πως γίνεται να βάλουμε ένα Χ και να κάνουμε σαν μην υπάρχει;
( Έτσι έκανες εσύ.. Απλά ένα Χ χωρίς εξήγηση)
Πως γίνεται τόσα λάθη σε μια τόσο μικρή ζωή;



Σαν να μην υπάρχω νιώθω...