Δεν θέλω να δένομαι με τους άνδρες.
Το μικρό γατάκι μου, το Κ. από εκεί που δεν το περίμενα μέσα σε τόσο λίγο διάστημα με έκανε να καταλάβω πράγματα για μένα.
Τόσο καιρό είχα κάποιον άνθρωπο να αγαπάω, να τον νοιάζομαι και να τον χρειάζομαι.
Τώρα δεν έχω κανέναν.. ( Άσε που στην παρούσα φάση δεν μπορώ να νιώσω το οτιδήποτε για τον οποιονδήποτε)
Όμως το Κ. μου υπενθύμισε ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί κάποιος που θα συνεννοούμαι και θα περνάω καλά. Αλλά εγώ δεν θέλω να ξαναμπώ στο κλειστοφοβικό τρυπάκι της σχέσης οπότε τι κάνω;
Και αυτή η ανάγκη που έχει ο κάθε άνθρωπος να αγαπάει και να δίνει τι θα την κάνω;
Πως θα την βγάλω από μέσα μου;
(η απάντηση είναι τόσο απλή... Όπως παλιά......)
Οι άνθρωποι πάνε και έρχονται συνέχεια.
Δεν μπορώ να καταλάβω πια τον εαυτό μου..
Και νόμιζα πάντα θα είχα τις απαντήσεις.
Μέσα μου τα πάνω κάτω...
Τι βάζω τόσα άτομα στη ζωή μου αφού δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τον ίδιο μου τον εαυτό;
Από τη μια λέω επιτέλους βρήκα πάλι τον εαυτό μου (που μου είχε λείψει τόσο πολύ)και από την άλλη χάνομαι μέσα μου και κανένα χέρι δεν θα με πιάσει.
Καλύτερα έτσι για να σκληραγωγούμαστε :Ρ
Μπορεί να είμαι σε φάση "άρνησης" για παλιά συναισθήματα ή πολύ απλά να ξεχνάω και να ψάχνω για αντικαταστάτες όπως πάντα. ( Με τύψεις με πνίγουν που σε ξεχνάω......)
Γιατί εμείς οι γυναίκες έχουμε τη τάση να περιπλέκουμε τα πράγματα.
Γιατί να μην έχω ένα ανδρικό μυαλό, αυτή τη στιγμή, για να κάνω τα πράγματα απλά και να σταματήσω να βλέπω το δάχτυλο αντί για το αεροπλάνο.
Οι άνθρωποι πάντα φεύγουν...
Γιατί είναι στη φύση τους.
Είμαι από τους ανθρώπους που μένουν πίσω να τους βλέπω να φεύγουν, για να μαθαίνω κάτι από αυτό και να νιώθω όπως μάλλον "νιώθω" τώρα.
Ενώ στην ουσία, το μόνο που θέλω πάντα είναι να φεύγω...
Καλά τα πήγαμε κι απόψε..
Μπράβο ρε Κ. ,που με έβαλες σε σκέψεις μιας και είχα λίγες:/
7/8 02,57
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου