Φεύγουν όλα... Τρέχουν μακρυά μου...
Κενό...
Κάθε φορά μετά από αυτό νιώθω ένα τεράστιο κενό.
Μια στεναχώρια, μια λύπη, που δεν την νιώθω αλλά ξέρω πως είναι εκεί.
Είναι στιγμές που σκέφτομαι τι κάνω αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Υπομονή θα περάσει και αυτή η περίοδος...
Απλά αν έχεις από κάπου να κρατηθείς κρατήσου για να περάσει ανώδυνα όλο αυτό...
Θα δεις θα βγεις δυνατή!!!
Απλά στις στιγμές αδυναμίας μας λυγίζουμε... αλλά μετά ... πάλι όρθιοι στεκόμαστε και συνεχίζουμε...
Δημοσίευση σχολίου