Σε 2 μέρες ορκίζομαι (χαρά)
Σε 2 μέρες κάνω τη μετακόμιση (κενό)
Αποφάσισα επιτέλους να αρχίζω να ετοιμάζω τα πράγματα.
Κούτες με βιβλία, σακούλες με ρούχα...
Γίνεται μέσα σ' ένα φορτηγό να χωρέσουν 4 χρόνια;
Και από τη μια στεναχωριέμαι που φεύγω και από την άλλη νιώθω ένα τεράστιο κενό.
Ούτε καν μπορώ να γράψω πλέον. Για τίποτα και για κανέναν.
Γιατί όταν αδειάζεις και δεν υπάρχει πια κάτι που να σου κάνει αίσθηση,τίποτα δεν είναι πλέον αξιομνημόνευτο και άξιο να γραφεί...
Σε 2 μέρες κάνω τη μετακόμιση (κενό)
Αποφάσισα επιτέλους να αρχίζω να ετοιμάζω τα πράγματα.
Κούτες με βιβλία, σακούλες με ρούχα...
Γίνεται μέσα σ' ένα φορτηγό να χωρέσουν 4 χρόνια;
Και από τη μια στεναχωριέμαι που φεύγω και από την άλλη νιώθω ένα τεράστιο κενό.
Ούτε καν μπορώ να γράψω πλέον. Για τίποτα και για κανέναν.
Γιατί όταν αδειάζεις και δεν υπάρχει πια κάτι που να σου κάνει αίσθηση,τίποτα δεν είναι πλέον αξιομνημόνευτο και άξιο να γραφεί...
2 σχόλια:
Αυτό το κενό το ένιωσα πριν 2 χρόνια...
Να φανταστείς όλοι στην ορκωμοσία χαίρονταν και εγώ ένιωθα πως όλα πια τελειώσαν...
Όταν κρατάς πια το πτυχίο στα χέρια νιώθεις πως ένα κεφάλαιο έκλεισε και ανήκεις πια στον κόσμο των μεγάλων....
Και πρέπει να πορευτείς!
Συγχαρητήρια και καλή σταδιοδρομία!!!!
Ευχαριστώ πολυυυ!
Ο κόσμος των μεγάλων είναι δύσκολος!
Δημοσίευση σχολίου