Νομίζω ότι μερικά πράγματα δεν ξεπερνιουνται. Όσο και να το θες, ότι και να κάνεις, δεν το ξεπερνάς. Και με λυπεί που αυτό που έζησα δεν θα το ξεπεράσω.. Γιατί ήταν κάτι πάρα πολύ άσχημο.... Και δεν θα έπρεπε να το έχω ζήσει.. Δεν θα έπρεπε να ΤΟΝ έχω γνωρίσει...
Δεν μπορώ να είμαι φίλη με τους φίλους του.
Βασικά για 2 ώρες το ξανά ζήσα. Εκείνον τον καιρό. Αναμνήσεις, κομμάτια αναμνήσεων, αλλες θολές, άλλες πιο καθαρές. Πράγματα που υποτίθεται ότι έχω ξεχάσει. Δεν τα έχω ξεχάσει όμως. Σκηνικά τόσο μακρινα. Δεν τα είχα προσέξει καν τοτε γιατί δεν με ένοιαζε. Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν με ένοιαζε? Ήμουν τόσο κενή και ρηχή που όντως δεν με ένοιαζε? Δεν ξέρω. Αλλά τώρα που ήρθαν στα αυτιά μου κάποια πράγματα, μου ανακάτεψαν τα σώθηκα. Και θέλω να πάω να τον βρω και να τον ρωτήσω, γιατί τόσο ψέμα? Τι δεν μπορούσα να του δώσω εγώ που εκείνη του το έδινε.....
Το κακό είναι ότι ξέρω τις απαντήσεις...
Πάντα τις ήξερα. Αλλά τις αγνοούσα.
Θέλω να ξεχάσω ότι τον γνώρισα. Ότι έζησα όλα αυτά τα απαράδεκτα και άρρωστα πράγματα. Ότι έκανα τόσο κακό στον εαυτό μου και σε έναν άλλον άνθρωπο. Και ότι αυτός ο άνθρωπος μου έκανε εξίσου κακό....
( Σαν να ξανά ήρθα στο μηδέν... Τόσους μήνες, και σαν να ξαναήρθα στο μηδέν... Τι τους θέλω τους καφέδες; αφού είπαμε δεν μπορώ να είμαι φίλη με τους φίλους του...)
Δεν μπορώ να είμαι φίλη με τους φίλους του.
Βασικά για 2 ώρες το ξανά ζήσα. Εκείνον τον καιρό. Αναμνήσεις, κομμάτια αναμνήσεων, αλλες θολές, άλλες πιο καθαρές. Πράγματα που υποτίθεται ότι έχω ξεχάσει. Δεν τα έχω ξεχάσει όμως. Σκηνικά τόσο μακρινα. Δεν τα είχα προσέξει καν τοτε γιατί δεν με ένοιαζε. Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν με ένοιαζε? Ήμουν τόσο κενή και ρηχή που όντως δεν με ένοιαζε? Δεν ξέρω. Αλλά τώρα που ήρθαν στα αυτιά μου κάποια πράγματα, μου ανακάτεψαν τα σώθηκα. Και θέλω να πάω να τον βρω και να τον ρωτήσω, γιατί τόσο ψέμα? Τι δεν μπορούσα να του δώσω εγώ που εκείνη του το έδινε.....
Το κακό είναι ότι ξέρω τις απαντήσεις...
Πάντα τις ήξερα. Αλλά τις αγνοούσα.
Θέλω να ξεχάσω ότι τον γνώρισα. Ότι έζησα όλα αυτά τα απαράδεκτα και άρρωστα πράγματα. Ότι έκανα τόσο κακό στον εαυτό μου και σε έναν άλλον άνθρωπο. Και ότι αυτός ο άνθρωπος μου έκανε εξίσου κακό....
( Σαν να ξανά ήρθα στο μηδέν... Τόσους μήνες, και σαν να ξαναήρθα στο μηδέν... Τι τους θέλω τους καφέδες; αφού είπαμε δεν μπορώ να είμαι φίλη με τους φίλους του...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου