Last post for year:)

Μιας και πέρασε ο καιρός ήρθε η ώρα να γυρίσουμε σπίτι...
Τι καλή είναι η μοναξιά εδώ..
Δεν με ενοχλεί κανένας... Καμία μάνα, κανένας φίλος, κανένας ψόφιος έρωτας...
Δεν πειράζει θα κάτσουμε 10 μέρες και μετά θα έρθουμε γρήγορα στην φωλιά μας...


Αχ Θεσσαλονίκη.....


Μια καινούργια χρονιά έρχεται... Πόσες ευχές θα' θελα να κάνω.. Πράγματα που θέλω να αλλάξουν... Πράγματα να ξεχάσω... Να διαγράψω..
Μια ευχή έμεινε ίδια...

Να βγεις από το μυαλό μου...

Δύο χρόνια πέρασαν....

Τα κατάφερα... (?)

Λοιπόν...
Χρόνια πολλά σε όλους και καλή χρονιά...


Τα καλύτερα έρχονται!

P.S
Και δύο τραγούδια για σένα...
Που τα τελευταία δύο χρόνια χάραξες την ζωή μου.. Την πορεία μου... Με την απουσία σου... Για σένα που τόσο πολύ (νομίζω) αγάπησα και τόσο μίσησα..
Για σένα που μου έμαθες ότι τελικά τα αισθήματα είναι για τους αδύναμους..
Για σένα...

Τα τελευταία...

Πως γίνεται;

Καθώς κοιτούσα το facebook και έκανα private το profil μου και τις foto, θυμήθηκα ότι το δικός σου profil πιθανόν θα ήταν ακόμη unlock, οπότε είπα να κάνω ένα "πέρασμα" μετά από ... 2 μήνες?

Μπήκα στο profil σου, παρακαλώντας σιωπηλά, να είναι "ανοιχτό" και κοίτα σύμπτωση! είναι ανοιχτό. ( Ή δεν είναι σύμπτωση απλά εσύ είσαι ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ?)

Είδα τις αναρτήσεις σου, τα quiz σου, εσένα στις καινούργιες ΗΛΙΘΙΕΣ foto σου και πάλι Ω! τι σύμπτωση σε μια από αυτές είχε σχολιάσει η ΠΟΥΤΑΝΑ πρώην σου ( έτσι την έλεγες θυμάσαι;)... Και γιατί αναφέρω οτι σχολίασε και αυτή; Μια μέρα που κάποτε συζητούσαμε σου είχα προτείνει να την σβήσεις από friend για να σταματήσει να σε ενοχλεί και έτσι το κάναμε μαζί..
Και κοίτα τώρα την έχεις ξανά "φίλη"... :)

Όπως είδα επίσης ότι λίγες μέρες μετά την εξαφάνιση σου από την ζωή μου συνέχισες να ανεβάζεις τις ΜΑΛΑΚΙΕΣ σου στο facebook σαν να μην έγινε τίποτα...

Και ρωτάω εγώ η μικρή και γελοία κοπελίτσα:
Πως γίνεται ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ να μπορείς να συνεχίζεις την ζωή σου όταν ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΣ την δικιά μου για τουλάχιστον ένα μήνα;

Πως γίνεται ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ να είσαι τόσο καλός ηθοποιός ώστε να μου το παίζεις ερωτευμένος 5 μήνες και όταν τελικά πήρες αυτό που ήθελες ( που 8α στο έδινα έτσι κι αλλιώς αν μου το ζητούσες) να εξαφανιστείς χωρίς ούτε καν μια εξήγηση;

Πως γίνεται ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ να μπορείς να κοιμηθείς τα βράδια όταν ξέρεις οτι έκανες κομμάτια την καρδιά μιας κοπελίτσας που άρχιζε την νέα της ζωή;


Πως γίνεται ρε ΦΙΛΕ να είσαι ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ώστε να συνεχίζεις αμέριμνος την ζωή σου;
Πως γίνεται;

Θέλω τόσο να σου μιλήσω να μου πεις μόνο γιατί..
Μόνο αυτό...
Και μετά;;;
Να πας εκεί που ανήκεις...
ΣΤΟ ΔΙΑΛΟ..

"Ki an ekfrazomai etsi einai giati etsi prepei..
Auto pou m'kanes kaneis allos, 3erw pws den antexei"



[Α]

Πριν ένα μήνα....

Πριν από ένα μήνα ήρθα....
Πριν από ένα μήνα ήρθα στην Αθήνα...
Σε σένα...

Πριν από ένα μήνα πήρα το τρένο μόνη μου και ήρθα χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα τι θα συμβεί, χωρίς να εχώ πει κάτι σε κάποιον για αυτό το ταξίδι εκτός από το φίλο που θα με φιλοξενίσει, χωρίς να δώσω λογαριασμό σε κανέναν...

Πριν από ένα μήνα ήρθα εκεί χωρίς να σου πω τίποτα...
Θυμάσαι, δύο χρόνια σχεδόν ήθελα να κάνω αυτό το ταξίδι για να σε δω...
Κοίτα, πριν από ένα μήνα ήρθα και δεν σου είπα τίποτα. Δεν έκανα τίποτα...
Δεν μπήκα καν στον πειρασμό να σου πω πως ήρθα...

Με ρώτησε ο φίλος μου αν μου έλεγες εσύ να βρεθούμε τι θα απαντούσα.. Είπα με την μια ΟΧΙ αλλά μετά με ένα δειλό χαμόγελο είπα ΝΑΙ...
Όχι γιατί θέλω να σε δω για να σου πω ότι σε αγαπάω και οτι είσαι ΑΚΟΜΑ η ζωή..
Όχι γι' αυτό... Απλά να δώσω ένα τέλος γύρω από το μύθο μας που με καίει κάτι τέτοιες βραδιές...


Πριν από ένα μήνα ήρθα στην Αθήνα...
Και επιτέλους ο κύκλος μας τελείωσε οριστικά και αμετάκλιτα....


M:posa empodia 8a baleis mexri na se dw?
M:posa?
K:den exeis parei xampari oti de prokite na me deis?Όπου Μ, εγώ και όπου Κ, ο "κανείς"...
Το πήρα χαμπάρι και το έκανα.. Τα καταφέρα....

Axa!

Μην με διώχνεις από την ζωή σου...
Είμαι εδώ για να σου κάνω καλό..
Μην με διώχνεις από την ζωή σου...
Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω... (Όσο μπορώ..)
Μην μου κλείνεις την πόρτα..
Δεν σε βλέπω πια να μου χαμογελάς..

Δεν μπορώ να σε "βλέπω" έτσι..
Δεν μπορώ να σε ακούω έτσι..
Έλα κοντά μου μια μέρα.. Να ξεχάσεις για λίγο τα προβλήματα σου..
Έστω για λίγο...

Άσε με να απαλλύνω τον πόνο σου..
Άσε με να είμαι κοντά σου.
Ο πόνος σου είναι και δικός μου..
Δύο καρδιές... Μια καρδιά...

Απλά άφησε με να σε γιατρέψω...Όπως μπορώ.. Όσο μπορώ..
ΜΗΝ κλείνεις την πόρτα..
Έστω άσε ένα παράθυρο ανοίχτο..
Να μπορώ να μπαίνω κάτι τέτοιες νύχτες, σαν και αυτή, να βλέπω ότι είσαι καλά..
Όσο καλά και να σαι..

Απλά να το ξέρω..
Να είμαι ήρεμη..
Θύμάσαι, μου είχες πει ότι ήθελες ηρεμία και κατανόηση..
Και σου 'πα μπορώ να στα δώσω.. Με το δικό μου μοναδικό τρόπο..
Και εσύ τώρα αυτό θέλω να μου δώσεις..
ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΜΟΥ
Μην μου την στερήσεις και εσύ όπως και ΕΚΕΙΝΟΣ...

Γιατί όταν μπαίνουν όλα σε ένα δρόμο, το σωστό δρόμο, ύστερα από καιρό, να έρχεται κάτι αναπάντεχο και να τα διαλύει όλα;
Σαν ένα πύργο από τραπουλόχαρτα...
Γιατί όταν νιώθω σίγουρη για κατί, για πρώτη φορά στην ζωή μου να το χάνω χωρίς να φταίω;
Γιατί από τον ένα πόνο να πηγαίνω στον άλλον;
Γιατί να είναι δύσκολο όλο αυτό;
Γιατί να μην μπορώ να διαγράψω τα πάντα και τους πάντες; ( Ακόμη και ...ΕΣΕΝΑ...)



Who knows?
I 'll never know...

I' m sorry but i can't ....

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009, 10:57:04 μμ... Λίγες μέρες πριν με αφήσεις... 8 μέρες πριν με "παρατήσεις"..
Χωρίς να προλάβω καν να ρωτίσω γιατί...

Den mporw na grafw pia...
Den mporw...

Les na teleiwse?

Gray's

Did you say it?


I LOVE you....


I DON'T ever live without you....


You change my life...


Did you say it?



Because this's it...


It might all be gone tomorrow...

:)

Θυμάμαι πάντα προσπαθούσα να σε κρατάω ήρεμο.
Αλλά ξέροντας τον εαυτό μου, πως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο.
Και οι δύο δύστροποι και ισχυρογνώμονες (ίσως φταίει το ζώδιο;) δεν μπορέσαμε ΠΟΤΕ να τα βρούμε..

Λέγαν ότι η αγάπη όταν υπάρχει πάντα νικάει...
Μήπως δεν έφτανε η αγάπη μου τελικά;
Ή πολύ απλά ΕΣΥ δεν μπορούσες να νιώσεις τίποτα από αυτά που εγώ είχα;

Ίσως τώρα που έχει περάσει καιρός αναγνωρίζω λάθη, ψέμα, υποκρισία, αλήθειες..
Ακόμα όμως δεν μπορώ να μιλήσω σε κάποιον για αυτό που ένιωσα γιατί ντρέπομαι..
Ντρέπομαι βαθιά για τον εαυτό μου...

Ήσουν κάτι άπιαστο στο μυαλό μου. "Το άπιαστο όνειρο"..
Ίσως είναι αυτό που με έδεσε μαζί σου...
Ότι πολύ απλά δεν μπορούσα να σε έχω.
Σε μια τελείως διαφορετική κατάσταση ίσως να μην σε πρόσεχα καν..

Παρελθόν πολύ ασταθής για να το σκεφτώ
όταν το μόνο που θέλω πλέον είναι ασφάλεια, ισορροπία, κατανόηση,
κάτι που δύσκολα βρίσκεις..


Δεν λυπάμαι για τον καιρό που έχασα για σένα..
Πότε δεν θα λυπηθώ γιατί με έκανες πιο δυνατή..
Λυπάμαι που εσύ όχι μόνο δεν κράτησες κάποιες παλιές σου υποσχέσεις
( όχι δεν τις νοσταλγώ πια)
αλλά δεν πήρες ούτε ένα θετικό στοιχείο από εμένα
(και σίγουρα κάτι θα έχω).
Γιατί ξέρεις ο στόχος μου για σένα ήταν να σε κάνω καλύτερο...
Δεν άλλαξες καθόλου τώρα δύο χρόνια...
Ο ίδιος έμεινες...
Δεν είναι κακό να αλλάζουμε, έτσι αποδεικνύουμε ότι αναπτυσσόμαστε...

Πρόβλημα σου πια...
Δεν μπορώ να επέμβω αν και ποτέ δεν το έκανα...

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ