6/4/08

Μοναξιά




Ώρες- ώρες αυτά που νιώθεις σε πνίγουν… Δεν ξέρεις τι να κάνεις.. Είσαι μπερδεμένη από τα συναισθήματα που σε κατακλύζουν… Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σε βοηθήσει να βγεις από το σκοτεινό μέρος που έχεις κλειστή.. Όλοι σε αγαπάνε αλλά κανείς δεν είναι εκεί να σου κρατάει το χέρι στις δύσκολες στιγμές ενώ εσύ είσαι πάντα διαθέσιμη όποια στιγμή και να στο ζητήσουν…
Μπορεί να σε κοροϊδεύει, να προσποιείται, να λέει ότι σε αγαπάει αλλά να σου λέει και αυτός τα ηλιθία ψέματα που θες να ακούσεις… Είσαι τόσο μόνη και δεν ξέρεις τι να κάνεις. Πάντα έχεις μικρές ηλιαχτίδες χαράς που σου τις δίνουν τα μάτια του αλλά είναι τόσο μακριά και δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο που νιώθεις… Τόσο μόνη νιώθεις, φωνάζεις αλλά κανείς δεν σε ακούει… Όλοι έχουν την πλάτη γυρισμένη..
Μόνη…
Προσπαθείς να τον πιστέψεις να τον εμπιστευτείς, προσπαθείς να πιστέψεις τα ωραία του ψέματα, προσπαθείς να κρατηθείς… Μακάρι να είναι αλήθεια… Μακάρι επιτέλους να βρεις το τέλειο που σου αξίζει… Μακάρι να μην σε πληγώσει και αυτός στο τέλος όπως όλοι κι αν θέλει να το κάνει, πες του, να το κάνει τώρα που είναι νωρίς.. Τώρα… Να μην νιώσεις τον πόνο πάλι… Βαρέθηκες…
Θες να δώσεις τέλος σε όλα αυτά… Να φύγεις από αυτόν τον ψεύτικο κόσμο..
Να τα αφήσεις όλα πίσω σου.. Μόνο ένα άτομο θα κρατήσεις και κανέναν άλλο…
Και ύστερα θα τα σβήσεις όλα…
ΌΛΑ


Τι πιο φυσικό, τι πιο απλό στην ζωή, από το να ερωτευτείς;
Όση δύναμη έχει ο έρωτας για ανεβάσει κάποιον στον Ουρανό,
Άλλη τόση δύναμη έχει για να σε ρίξει στον Άδη…
«εκεί με έριξε..» ψιθήρισες…