23/8/08

....

-Σε πόνεσα;

-Ναι.

Συγγνώμη ψυχή μου. Είναι το τελευταίο που ήθελα να κάνω. Πονάω και εγώ ξανά, τώρα που το μαθαίνω. Γιατί όλα να πήγαν στραβά με εμάς τους δύο; Γιατί να σ’ αγαπάω τόσο πολύ και αυτό να τα κάνει όλα πιο δύσκολα. Πονάω ζωή μου πονάω.

Με τρελαίνει που ακόμα και τώρα πιστεύεις ότι δεν σ’ αγαπάω. It’s fucking crazy OMG.

Πως γίνεται να έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο; 2 άνθρωποι που αγαπήθηκαν πως γίνεται να σκοτώνονται με αυτόν τον τρόπο;

Είσαι μακριά μου, τόσα χιλιόμετρα μα κάτι τέτοιες στιγμές σε νιώθω δίπλα μου, μπροστά μου. Σου μιλάω γιατί δεν με ακούς? Σου φωνάζω ότι σε αγαπάω γιατί δεν το ακούς? Γιατί φεύγεις? Δεν με ακούς? Ματώθηκα ξανά. Τα αγκάθια του έρωτα πάλι... Φύγε μακριά καλέ μου, θα σε καταστρέψω γιατί δεν θα σε έχω. Μα θα καταστραφώ και εγώ μα δεν με νοιάζει. Σε αυτό το παιχνίδι που μπήκαμε ένας θα νικήσει έτσι λοιπόν όλα επιτρέπονται. Φύγε μακριά. θα σε πονέσω.

(Μα με αγαπάς θα μου πεις.

Σ’ αγαπάω αλλά η αγάπη πονάει. Εσύ μου το έμαθες. Το ξέχασες...

Ας γυρίσουμε λίγο στην πραγματικότητα. Εσύ ΔΕΝ με αγαπάς. Μου λες πάλι ψέματα όπως πάντα, με κοροϊδεύεις. Εκείνη αγαπάς, αγαπούσες, θα αγαπάς..

ΦΥΓΕ..

01:58

13/08/08

G.S

Δεν υπάρχουν σχόλια: