Επιτέλους έφτασε το τέλος μας. εύχομαι να είναι οριστικό αλλά ίσως μέσα μου ελπίζω ακόμη για κάτι.Mήπως κάτι αλλάξει.. Μήπως σου λείψω. Μήπως νιώσεις για μένα για μια στιγμή ότι με αγαπάς πραγματικά. Προσπαθώ να μην σε σκέφτομαι να μην πονάω να μην νιώθω. Κάποια στιγμή έπρεπε να το ξεπεράσω. Να καταλάβω ότι δεν με αγαπάς ότι δεν με αγάπησες ποτέ. Μια αλήθεια σου ήταν αρκετή.
Και πάλι θα ρωτήσω εγώ γιατί τόσο ψέμα ψυχή μου? Γιατί? Γιατί μου είπες ότι με αγαπάς? Ότι πόνεσες για μένα? Τόσα ψέματα.
Kαι τώρα που όλα τελείωσαν σε πιο σώμα θα βρω να ξεχαστώ? Ποιο πρόσωπο θα βρω για να σε σβήσω? Ποιος θα κλείσει τις πληγές που άνοιξες εσύ? Πάλι θα ξοδευτώ. Πάλι θα καώ ξανά και ξανά. Για σένα ζωή μου για σένα.
Να είσαι καλά, πάντα αλλά μακριά μου. Πολύ μακριά μου.
Σ' αγαπάω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου